ହବକ୍କୂକ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ଶିଗିୟୋନୋତ୍ ସ୍ଵରରେ ଗାୟିତ, ଭାବବାଦୀ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା। ^a a v1 ଶିଗିୟୋନୋତ୍: ସମ୍ଭବତଃ ଏକ ଭାବପ୍ରବଣ, ମୁକ୍ତ-ପ୍ରବାହୀ ସଙ୍ଗୀତ-ଶୈଳୀ; ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଗାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଲିଖିତ ହୋଇଥିଲା। ²ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟକ ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣିଅଛି, ଆଉ ମୁଁ ଭୟଯୁକ୍ତ ହୋଇଅଛି। ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମୟରେ ତୁମ୍ଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁନର୍ଜୀବିତ କର; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମୟରେ ତାହା ପ୍ରକାଶ କର; କ୍ରୋଧ ସମୟରେ ଦୟା ସ୍ମରଣ କର। ^b b v2 ହବକ୍କୂକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ କରୁଣାମୟ ହୃଦୟ — ପିତାମାତା ସନ୍ତାନ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଗଭୀର ପ୍ରେମ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ତାହା ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ ବିନତି କରନ୍ତି। ଦୟା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରନ୍ଦନ ତଳେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରିବା ନିମନ୍ତେ କ୍ରନ୍ଦନ ନିହିତ ଅଛି। ³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୈମନରୁ ଆଗମନ କଲେ, ପବିତ୍ରତମ ପାରଣ ପର୍ବତରୁ ଆଗମନ କଲେ। ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତାପ ଆକାଶମଣ୍ଡଳକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲା, ପୁଣି ପୃଥିବୀ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ⁴ତାହାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦୀପ୍ତି ତୁଲ୍ୟ ଥିଲା; ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରୁ କିରଣ ବିଚ୍ଛୁରିତ ହେଲା; ଆଉ ସେଠାରେ ତାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଗୁପ୍ତ ଥିଲା। ⁵ତାହାଙ୍କ ଅଗ୍ରରେ ମହାମାରୀ ଗମନ କଲା, ପୁଣି ଜ୍ଵଳନ୍ତ ବ୍ୟାଧି ତାହାଙ୍କ ପଦ ପଶ୍ଚାତରେ ଗମନ କଲା। ⁶ସେ ଠିଆ ହୋଇ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କଲେ; ସେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହକୁ ଥରହର କରାଇଲେ। ଅନନ୍ତକାଳୀନ ପର୍ବତସବୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଉପପର୍ବତସବୁ ନତ ହେଲା। ତାହାଙ୍କ ଗତି ଅନାଦିକାଳୀନ। ⁷ମୁଁ କୂଶନ୍‍ର ତମ୍ବୁସବୁ କ୍ଲେଶଗ୍ରସ୍ତ ଦେଖିଲି; ମିଦୀୟନ ଦେଶର ଯବନିକାସବୁ କମ୍ପିତ ହେଲା। ⁸ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧ କʼଣ ନଦୀସମୂହ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଥିଲା? ତୁମ୍ଭ କୋପ କʼଣ ନଦୀସମୂହ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଅବା ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧ ସମୁଦ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଅଶ୍ଵଗଣ ଉପରେ, ଆପଣା ପରିତ୍ରାଣର ରଥ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲ? ⁹ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଧନୁ ଅନାବୃତ କଲ; ତୁମ୍ଭେ ଅନେକ ତୀର ନିମନ୍ତେ ଆହ୍ଵାନ କଲ। ତୁମ୍ଭେ ନଦୀସମୂହ ଦ୍ଵାରା ପୃଥିବୀକୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କଲ। ¹⁰ପର୍ବତସମୂହ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଖି ଥରଥର ହେଲା; ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଜଳରାଶି ବହିଗଲା; ବାରିଧି ଆପଣା ରବ ଉଠାଇଲା ଓ ଆପଣା ହସ୍ତ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଇଲା। ¹¹ତୁମ୍ଭ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ତୀରର ଆଲୋକରେ, ତୁମ୍ଭ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବର୍ଚ୍ଛାର ଝଲକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଆପଣା ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥଗିତ ରହିଲା। ¹²ତୁମ୍ଭେ କୋପରେ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଗମନ କଲ; ତୁମ୍ଭେ କ୍ରୋଧରେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହକୁ ମର୍ଦ୍ଦନ କଲ। ¹³ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ, ଆପଣା ଅଭିଷିକ୍ତ ଜଣଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ବାହାରି ଗଲ। ତୁମ୍ଭେ ଦୁଷ୍ଟର ଗୃହର ମସ୍ତକ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ, ମସ୍ତକରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ ଉଲଗ୍ନ କଲ। ¹⁴ତୁମ୍ଭେ ତାହାର ନିଜ ତୀରସମୂହ ଦ୍ଵାରା ତାହାର ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ ବିଦ୍ଧ କଲ, ସେମାନେ ମୋତେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିବାକୁ ଝଡ଼ ତୁଲ୍ୟ ବାହାରି ଆସିଲେ, ଗୋପନରେ ଦରିଦ୍ରକୁ ଗ୍ରାସ କରିବା ପରି ଉଲ୍ଲସିତ ହେଉଥିଲେ। ¹⁵ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଅଶ୍ଵଗଣ ସହିତ ସମୁଦ୍ରକୁ, ମହାଜଳରାଶିର ତରଙ୍ଗକୁ ଦଳିତ କଲ। ¹⁶ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଆଉ ମୋହର ଶରୀର କମ୍ପିତ ହେଲା; ସେହି ଶବ୍ଦରେ ମୋହର ଓଷ୍ଠାଧର ଥରଥର ହେଲା; ମୋହର ଅସ୍ଥିସମୂହରେ କ୍ଷୟ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଆଉ ମୋʼ ତଳେ ମୋହର ଚରଣ କମ୍ପିଲା। ତଥାପି ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସଙ୍କଟର ଦିନ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ନୀରବରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବି।

¹⁷ଯଦ୍ୟପି ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ ପୁଷ୍ପିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଆଉ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାରେ ଫଳ ନ ଥାଏ; ଯଦ୍ୟପି ଜୀତ ଫସଲ ବିଫଳ ହୁଏ, ଆଉ କ୍ଷେତ୍ରସମୂହ ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ନାହିଁ; ଯଦ୍ୟପି ଖୁଆଡ଼ରେ ମେଷପଲ ନ ଥାଏ, ଆଉ ଗୁହାଳରେ ଗୋପଲ ନ ଥାଏ, ¹⁸ତଥାପି ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିବି; ମୁଁ ମୋହର ପରିତ୍ରାଣର ପିତାଙ୍କଠାରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବି। ¹⁹ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ମୋହର ବଳ ଅଟନ୍ତି; ସେ ମୋହର ଚରଣ ହରିଣୀର ଚରଣ ତୁଲ୍ୟ କରନ୍ତି; ସେ ମୋତେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀରେ ଗମନ କରାନ୍ତି। ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; ମୋହର ତାରଯୁକ୍ତ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସହିତ। ^c c v19 “ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; ମୋହର ତାରଯୁକ୍ତ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସହିତ” — ଏହା ଏକ ପରିବେଶନ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ଯାହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ମନ୍ଦିରର ଗାୟକଦଳ ନିମନ୍ତେ ରଚିତ ହୋଇଥିଲା।