Maxxanfameera
Kitaaba

Kadhannaa Habaquuq

Habaquuq wanta dhaga'e kadhannaan deebisa; Abbaan keenya Teemaanii ba'ee deemuu, saba isaa fayyisuuf tulluuwwanii fi ormoota raasu ni arga. Mulatni sun lafee isaatti hanga hollachisutti — taʼus midhaan hundi fi horiin hundi yoo dhabamellee, Abbaa fayyina isaa keessatti gammachuu filata.

Boqonnaa 3.

Kadhannaa Habaquuq raajichaa, Shigionoot irratti. a a v1 Shigionoot: akka tilmaamamutti sirna muuziqaa hawwii guutuu fi bilisaan yaa'u; kadhannaan kun akka faarfatamuuf barreeffame. Yaa Abbaa keenya, oduu kee dhaga'ee sodaadheera. Yaa Abbaa keenya, hojii kee bara keenya keessatti haaromsi; bara keenya keessatti beeksisi; dheekkamsa keessatti araara yaadadhu. b b v2 Habaquuq Abbaan keenya onnee araara isaa akka yaadatu in kadhata — jaalala gad-fageenya abbaan yookaan haadhaan ilmaaf qabu. Iyyannaa araaraa hundumaa jala iyyannaan onnee Abbaa keenyaa gara keenyaatti akka garagalu gaafatu jira. Abbaan keenya Teemaan irraa dhufe, Isa Qulqulluun Tulluu Paaraan irraa dhufe. Ulfinni isaa waaqa haguuge, lafti immoo galata isaatiin guutamte. Calaqqisiisni isaa akka ifaa ture; ifni harka isaa irraa calaqqise; achittis humni isaa dhokfame ture. Isa dura dhukkubni daddarbaa deeme, dhukkubni hamaan immoo miilla isaa duukaa bu'e. Inni dhaabatee lafa raasise; ilaalee saboota hollachiise. Tulluuwwan bara baraa caccabsaman; gaarreen bara baraa gad-bu'an. Karaan isaa durii dha. Dunkaana Kuushaan rakkina keessa jiru arge; golgaan biyya Midiyaan hollate. Yaa Abbaa keenya, dheekkamsi kee laggeen irratti ture moo? Aariin kee laggeen irratti, yookaan dheekkamsi kee galaana irratti ture moo, yommuu ati fardeen kee irra, gaariiwwan kee kan fayyinaa irra yaabbatte? Iddaa kee ifatti baafte; xiyya baay'ee waamte. Lafa laggeeniin baqaqsite. Tulluuwwan si argaanii dhukkubsatan; bishaan aaruu darbe; galaanni gad-fageenyaa sagalee isaa ol qabe, harka isaas ol kaase. Aduun fi ji'i dhaabatan, iddoo ol-aanaa isaanii keessatti, ifa xiyya kee saffisaan deemu irraa, calaqqee eeboo kee ifu irraa. Dheekkamsaan lafa keessa deemte; aariidhaan saboota dhaante. Saba kee fayyisuuf ba'ite, isa dibame kee fayyisuuf. Mataa mana nama hamaa cabsite, mataa irraa hanga miilatti isa qullaa godhuudhaan. Xiyya ofuma isaatiin mataa loltoota isaa, kanneen na bittinneessuuf bubbuluun ba'an, hiyyeeyyii dhoksaan akka nyaataniitti gammadaa, ati waraante. Fardeen keetiin galaana dhiitte, bishaan jabaa kan ol ka'u keessa. Ani dhaga'ee qaamni koo hollate; afaan koo sagalee sana irraa raafame; dhukkubni lafee koo keessa seene, miilli koo anaa gadi hollate. Garuu guyyaa rakkinaa saba nu weeraru irratti dhufu callisee eeggadha.

Muka harbuun hin daraaraa'in, wayinii irras firiin hin jiraatin illee; omishni ejersaa yoo dhabame illee, dirreen nyaata hin oomishin illee; dallaa keessa hoolaan yoo hin jiraatin, mana loonii keessa loon yoo hin jiraatin, ta'ullee ani Abbaa keenyatti in gammada; Abbaa fayyina kootti in ililchaa. Abbaan Bulchaan jabina koo dha; miila koo akka kan deerootaa in godha; iddoo ol-aanaa irra akkan deemu in godha. Gaggeessaa faarfattootaaf: kiraara koo wajjin. c c v19 «Gaggeessaa faarfattootaaf: kiraara koo wajjin» jechuun qajeelfama raawwii dha; kadhannaan kun garee faarfattootaa mana qulqullummaaf akka qophaa'e agarsiisa.