Efa vita pirinty
Boky

Ny Fivavaky ny Habakoka

Nivavaka indray i Habakoka tamin'izay renony, nahita an'i Raintsika mandroso avy any Temana, mampihozongozona tendrombohitra sy firenena hamonjy ny olony. Nahatonga azy hangorona hatramin'ny taolana ny fahitana, nefa nifidy ny hifaly amin'ny Ray ny famonjena azy izy na dia tsy mamoa aza ny voly rehetra sy ny ondry aman'osy.

Toko 3.

Fivavaky ny mpaminany Habakoka, amin’ny feon’ny Sigionota. a a v1 Sigionota: toa fomba mozika feno hafanam-po sy malalaka; nosoratana mba hataon-kira ity vavaka ity. Rainay ô, efa nandre ny filazana ny aminao aho, ka mivarahontsana. Rainay ô, velomy ao amin’ny andronay ny asanao; ampahafantaro ao amin’ny andronay izany; rehefa mirehitra ny fahatezerana, tsarovy ny famindrampo. b b v2 Mangataka amin’i Raintsika i Habakoka mba hahatsiaro ny fo feno fiantrany Izy — ilay fitiavana lalina tsapan’ny ray aman-dreny ho an’ny zanany. Eo ambanin’ny fitalahoana famindrampo rehetra dia misy ny fitalahoana mba hiherika amintsika ny fon’i Raintsika. Avy tany Temana Rainay, ny Masina avy tao an-tendrombohitra Parana. Nanarona ny lanitra ny voninahiny, ary feno ny fiderana Azy ny tany. Tahaka ny mazava ny famirapiratany; nipoitra avy tamin’ny tànany ny tara-pahazavana; ary teo no nitoetra miafina ny heriny. Teo alohany dia nandeha ny areti-mandringana, ary nanaraka teo an-tongony ny valanaretina. Nijoro Izy ka nampihozongozona ny tany; nijery Izy ka nampihorohoro ny firenena. Torotoro ny tendrombohitra mandrakizay; nilentika ny havoana tsy manam-pahataperana. Taloha be ny lalany. Nahita ny lain’i Kosana tao amin’ny fahoriana aho; nangovitra ny lamba fanaronan’ny tanin’i Midiana. Moa tamin’ny ony va ny fahatezeranao, Rainay ô? Moa tamin’ny ony va ny fahatezeranao, sa tamin’ny ranomasina ny fahavinirananao, rehefa nitaingina ny soavalinao Ianao, tamin’ny kalesinao fanavotana? Navoakanao tsy misarona ny tsipikao; niantso zana-tsipika maro Ianao. Notapahinao tamin’ny ony ny tany. Nahita Anao ny tendrombohitra ka nikorontana; nitsofoka mandalo ny rano mirohondrohona; nanandratra ny feony ny lalina ary nanainga ny tanany ho avo. Nijanona ny masoandro sy ny volana tao amin’ny fonenany avo, teo amin’ny mazavan’ny zana-tsipikao mandeha faingana, teo amin’ny famirapiratan’ny lefonao manjelanjelatra. Tamin’ny fahatezerana no nandehananao namaky ny tany; tamin’ny hatezerana no nandevenanao ny firenena. Nivoaka Ianao hamonjy ny olonao, hamonjy ny voahosotrao. Notapahinao ny lohan’ny tranon’ny ratsy fanahy, ka nataonao miharihary izy hatramin’ny lohany ka hatramin’ny tongony. Tamin’ny zana-tsipikany ihany no nandavahanao ny lohan’ny mpiaramilany, izay nivoaka nirohondrohona hampiely ahy, mifaly toa hihinana ny mahantra am-pierena. Nanitsaka ny ranomasina tamin’ny soavalinao Ianao, dia ny fikotrokotroky ny rano be. Nandre aho, ka nangovitra ny tenako; nihorohoro ny molotro noho ny feo; niditra tao amin’ny taolako ny lo, ary nihozongozona teo ambanyko ny tongotro. Kanefa hiandry mangina aho mandra-pihatran’ny andro fahoriana amin’ny olona mamely anay.

Na dia tsy mamony aza ny aviavy, ary tsy misy voa eo amin’ny voaloboka; na dia tsy mamoa aza ny oliva, ary tsy mahavokatra hanina ny tanimbary; na dia tsy misy ondry any an-tokotany, ary tsy misy omby any an-trano fiompiana, kanefa hifaly amin’i Rainay aho; hiravoravo amin’ny Rain’ny famonjeko. Ny Ray Tompo no heriko; Izy no mahatonga ny tongotro tahaka ny an’ny diera, ary mampandeha ahy any an-tampon-tendrombohitra. Ho an’ny lehiben’ny mpihira: amin’ny zavamaneno misy tadiko. c c v19 «Ho an’ny lehiben’ny mpihira: amin’ny zavamaneno misy tadiko» dia toromarika momba ny fampisehoana, mampiseho fa natao ho an’ny mpihira ao amin’ny tempoly ity vavaka ity.