د حبقوق دُعا
حبقوق هغه څه په دعا کې بېرته وایي چې اورېدلي یې دي، او ویني چې زموږ پلار له تیمان راوځي، غرونه او قومونه لړزوي ترڅو خپل خلک وژغوري. رؤیا هغه تر هډوکو رېږدوي — خو بیا هم هغه د خپل نجات په پلار کې خوښي غوره کوي، که څه هم هر فصل او هره رمه له منځه لاړه شي.
3 1د حبقوق نبى دُعا، په شِګيونوت. a a v1 شِګيونوت: ښائى چې يو جذباتى، آزاد موسيقى انداز وو؛ دا دُعا د وئيلو دپاره ليکلے شوې وه. 2اے زمونږ پلاره، ما ستا خبر واورېدو، او زۀ حيران ولاړ يم. اے زمونږ پلاره، زمونږ په خپل وخت کښې خپل کار بيا ژوندے کړه؛ زمونږ په خپل وخت کښې هغه څرګند کړه؛ په غضب کښې رحم په ياد لره. b b v2 حبقوق زمونږ پلار ته عرض کوى چې خپل د رحم زړۀ په ياد ولرى — هغه ژوره مينه چې يو مور يا پلار يې د خپل بچى دپاره احساسوى. د رحم د هر فرياد لاندې د دې فرياد پروت دے چې زمونږ پلار خپل زړۀ مونږ ته راواړوى. 3زمونږ پلار د تيمان نه راغلو، پاک ذات د فاران غر نه. د هغۀ شان او شوکت آسمانونه پټ کړل، او زمکه د هغۀ د ثنا نه ډکه وه. 4د هغۀ رڼا د نور په شان وه؛ د هغۀ د لاس نه وړانګې راووتلې؛ او هلته د هغۀ قدرت پټ پروت وو. 5د هغۀ مخکښې وبا روانه وه، او طاعون د هغۀ په پښو پسې راتلو. 6هغه ودرېدو او زمکه يې ولړزوله؛ هغۀ وکتل او قومونه يې په رپېدو راوستل. ابدى غرونه ماتونه ماتونه شول؛ تل پاتې غونډۍ ښکته کښېناستلې. د هغۀ لارې له اوله دى. 7ما د کوشان خېمې په تکليف کښې وليدلې؛ د مِديان د مُلک پردې ولړزېدلې. 8اے زمونږ پلاره، ايا ستا غضب په سيندونو باندې وو؟ ايا ستا قهر په نهرونو باندې وو، کۀ ستا غصه په سمندر باندې، کله چې تۀ په خپلو آسونو، په خپلو د خلاصون اسپ ګاډو باندې سور شوې؟ 9تا خپله لِينده بربنډه کړه؛ تا د ډېرو غشو غوښتنه وکړه. تا زمکه په نهرونو سره وچوله. 10غرونو تۀ وليدې او وتپېدل؛ د چپو اوبۀ تېرې شوې؛ ژور سمندر خپل آواز پورته کړو او خپل لاسونه يې پورته اوچت کړل. 11نمر او سپوږمۍ د خپل اوچت ځائ په خپل ځائ ودرېدل، ستا د تېزو روانو غشو په رڼا، ستا د ځلېدونکى نېزې په ځلا. 12په غصه کښې تا د زمکې نه تېر شوې؛ په غضب کښې تا قومونه وتښتل. 13تۀ د خپلو خلقو د خلاصون دپاره راووتلې، د خپل مسح شوى د خلاصون دپاره. تا د بدکار د کور سر مات کړو، او د سر نه تر پښو پورې دې بربنډ کړو. 14د هغۀ په خپلو غشو تا د هغۀ د جنګيالو سر سورے کړو، هغوئ چې په تُندۍ راووتل چې ما وشکوى، او داسې خوشحاليدل لکه چې غواړى په پټه بېوسۀ خلق تيار کړى. 15تا په خپلو آسونو سمندر ولتاړلو، د زورورو اوبو چپې. 16ما واورېدل، او بدن مې ولړزېدو؛ د دې آواز نه مې شونډې ورپېدلې؛ زوال زما په هډوکو ننوتو، او زما پښې زما لاندې ولړزېدلې. خو بيا به زۀ په چُپتيا سره د تکليف د هغې ورځې انتظار کوم چې په هغه قوم باندې راشى چې پر مونږ حمله کوى.
17که څۀ هم د انځر ونه نۀ غوړېږى، او په تاکونو باندې مېوه نۀ وى؛ که څۀ هم د زيتون فصل برباد شى، او پټى خوراک پېدا نۀ کړى؛ که څۀ هم په ګوجل کښې رمه نۀ وى، او په تنبو کښې څاروى نۀ وى، 18خو بيا به زۀ په زمونږ پلار کښې خوشحالى کوم؛ زۀ به د خپل خلاصون په پلار کښې خوشحاله کېږم. 19اختيار والا پلار زما قوت دے؛ هغه زما پښې د هوسۍ په شان جوړوى؛ هغه ما په اوچتو ځايونو باندې روانوى. د سندرو د مشر دپاره: زما د تارونو د سازونو سره. c c v19 ”د سندرو د مشر دپاره: زما د تارونو د سازونو سره“ د وئيلو هدايت دے چې ښايى دا دُعا د هېکل د سندرو د ډلې دپاره جوړه شوې وه.
