د يوسياه په ورځو کښې يو کلام
د راتلونکې قضاوت یو لنډ کتاب چې د مقدس کلام په یوه تر ټولو نرمه وعده پای ته رسېږي. له خبرداریو وروسته، زموږ پلار د خپلو خلکو په عین منځ کې ولاړ ښکاره کېږي—پر هغوی سندرې وايي لکه یو پلار چې پر هغه ماشوم سندرې وايي چې پرې خوښ دی.
1 1کله چې د امون زوئ يوسياه د يهوداه بادشاه وو، نو د زمونږ پلار کلام صفنياه ته راغلو، چې هغه د کوشى زوئ، د جدلياه لمسے، د امرياه کړوسے او د حِزقياه نمسے وو.
2”زۀ به د زمکې له مخه هر څيز بالکل پاک کړم،“ زمونږ پلار فرمائى.
د يهوداه اوږده لرې کېدل
3”زۀ به انسان او حېوان له مينځه يوسم؛ زۀ به د آسمان مرغان او د بحر کبان له مينځه يوسم، او د بتانو ملبه به د بدکارانو سره له مينځه يوسم. زۀ به انسانان د زمکې له مخه ختم کړم،“ زمونږ پلار فرمائى. 4”زۀ به خپل لاس د يهوداه په خلاف اوږد کړم، او د هغه ټولو په خلاف چې په يروشلم کښې اوسېږى. زۀ به د بعل هره پاتې نښه د دې ځائ نه ختمه کړم، د بتپرستو کاهنانو نومونه د کاهنانو سره، 5هغه کسان چې په بامونو باندې د ستورو لښکر ته سجده کوى، او هغه کسان چې سجده کوى او د زمونږ پلار قسم خورى خو بيا د مِلکوم قسم هم خورى، a a v5 مِلکوم د عمونيانو مشر بت وو؛ دا نوم پخپله د بادشاهۍ مفهوم لرى. 6او هغه کسان چې د زمونږ پلار د پيروۍ نه بيرته اوړى، څوک چې نۀ زمونږ پلار لټوى او نۀ ترې پوښتنه کوى.“
7د مالِک پلار په حضور کښې چپ شئ! ځکه چې د زمونږ پلار ورځ نزدې ده؛ هغۀ قربانى تياره کړې ده او خپل مېلمانه يې پاک کړى دى. b b v7 د زمونږ پلار ورځ — هغه ورځ چې هغه پخپله عمل کوى. FHB دلته هغه په نوم يادوى، دې دپاره چې لوستونکے د هغه پلار سره مخامخ شى چې عدالت کوى، نۀ د يو لرې خُدائ سره. هم هغه پلار چې پېدا کوى او خلاصون ورکوى، دا زمانه خپلې ټاکلې ورځې حساب ته رسوى.
8”د زمونږ پلار د قربانۍ په ورځ به زۀ عُهدهدارانو، د بادشاه زامنو او هغه ټولو ته سزا ورکړم چې پردې جامې اغوندى. 9په هغه ورځ به زۀ هغه ټولو ته سزا ورکړم چې د آستانې نه ټوپ وهى، چې د خپل آقا کور په ظلم او دوکه ډکوى. c c v9 د آستانې نه ټوپ وهل يو بتپرستانه وهم وو، چې غالباً د دجون په عبادتخانه کښې د فلسطينيانو د دستور سره تړلے وو (۱ سموئيل ۵:۵ وګورئ). 10”په هغه ورځ،“ زمونږ پلار فرمائى، ”د کبانو د دروازې نه به چغه پورته شى، د دوېمې محلې نه به ژړا، او د غرونو نه به لوئ کړنګ شى. 11اے د مکتيش اوسېدونکو، ژړا وکړئ! ځکه چې ټول تاجران چپ کړى شوى دى؛ هغه ټول چې چاندى تلى، ختم کړى شوى دى.“ d d v11 مکتيش (په عبرانۍ کښې مکتيش) د يروشلم يوه ژوره بازارى سيمه وه، چې د خپل کاسهايزه شکل په وجه داسې نومولې شوې وه.
12”په هغه وخت کښې به زۀ يروشلم په ډيوو ولټوم او هغه کسانو ته به سزا ورکړم چې د شرابو په شان په خپلو درديو باندې کراره ناست دى، څوک چې په خپلو زړونو کښې وائى چې، ’خُدائ پاک به هيڅ ونۀ کړى — نۀ ښۀ او نۀ بد. e e v12 هغه شراب چې په خپلو درديو باندې بېحرکته پاتې شى، ګاړه او تروه شى — دا د هغه خلقو يو انځور دے چې دومره کراره او آرام شوى وى چې د زمونږ پلار نه د څۀ هيلې نۀ لرى.
13د هغوئ مال به لوټ کړے شى او کورونه به يې ويجاړ شى. هغوئ به کورونه جوړ کړى خو په هغو کښې به ونۀ اوسېږى؛ د انګورو باغونه به ولګوى خو د هغو شراب به نۀ څښى.“
14د زمونږ پلار لويه ورځ نزدې ده — نزدې ده او په تيزۍ سره راروانه ده. واورئ! د زمونږ پلار ورځ تريخه ده؛ هلته زورور جنګيالے چغې وهى. 15هغه ورځ د غضب ورځ ده، د تکليف او کړاو ورځ، د تباهۍ او بربادۍ ورځ، د تيارې او تورتم ورځ، د وريځو او ګنډلې تيارې ورځ، 16د بيګلو د غږ او د جنګ د نعرو ورځ، د قلعهبندو ښارونو په خلاف او د جګو کونجى برجونو په خلاف.
17”زۀ به په خلقو داسې تکليف راولم چې هغوئ به د ړندو په شان لاسپښې وهى، ځکه چې هغوئ د زمونږ پلار په خلاف ګناه کړې ده. د هغوئ وينه به د دوړو په شان تويه کړے شى او د هغوئ غوښه به د غوبلو په شان وى. 18نۀ به د هغوئ چاندى او نۀ به د هغوئ سره د زمونږ پلار د غضب په ورځ هغوئ وژغورلے شى. د هغۀ د غيرت په اور کښې به ټوله زمکه سوزولے شى، ځکه چې هغه به د زمکې هر چا ته ناڅاپه خاتمه راولى.“
