Księga Sofoniasza 1

1 ¹Słowo naszego Ojca doszło do Sofoniasza, syna Kusziego, syna Gedaliasza, syna Amariasza, syna Ezechiasza, gdy Jozjasz, syn Amona, panował nad Judą.

²„Doszczętnie usunę wszystko z oblicza ziemi” — mówi nasz Ojciec.

Powolne odstępstwo Judy

³„Usunę człowieka i zwierzę; usunę ptactwo nieba i ryby morza, i gruzy bożków wraz z bezbożnymi. Zgładzę ludzkość z oblicza ziemi” — mówi nasz Ojciec. ⁴„Wyciągnę swoją rękę przeciwko Judzie i przeciwko wszystkim mieszkańcom Jeruzalemu. Wytnę z tego miejsca wszelką pozostałość po Baalu, imię bałwochwalczych kapłanów wraz z kapłanami, ⁵tych, którzy na dachach kłaniają się zastępom gwiazd, tych, którzy się kłaniają i przysięgają na naszego Ojca, a jednak przysięgają na Milkoma, ^a a v5 Milkom był głównym bogiem Ammonitów; samo imię niesie w sobie znaczenie królowania. ⁶i tych, którzy odwracają się od naszego Ojca, którzy nie szukają naszego Ojca ani go nie pytają”.

⁷Umilknij przed wszechwładnym Ojcem! Bo bliski jest dzień naszego Ojca; przygotował ofiarę i poświęcił swoich gości. ^b b v7 Dzień naszego Ojca — dzień, w którym on sam działa. FHB nazywa go tutaj, aby czytelnik spotkał Ojca, który sądzi, a nie odległe bóstwo. Ten sam Ojciec, który stwarza i ratuje, doprowadza ten wiek do wyznaczonego rozrachunku.

⁸„W dniu ofiary naszego Ojca ukarzę książąt i synów królewskich, i wszystkich, którzy przyoblekają się w cudzoziemskie szaty. ⁹W tym dniu ukarzę wszystkich, którzy przeskakują przez próg, którzy napełniają dom swego pana przemocą i oszustwem. ^c c v9 Przeskakiwanie przez próg było pogańskim zabobonem, prawdopodobnie związanym z filistyńskim zwyczajem w świątyni Dagona (zob. 1 Samuela 5,5). ¹⁰„W tym dniu” — mówi nasz Ojciec — „podniesie się krzyk od Bramy Rybnej, zawodzenie od Drugiej Dzielnicy i wielki trzask od wzgórz. ¹¹Zawodźcie, wy, którzy mieszkacie w Moździerzu! Bo zamilkli wszyscy kupcy; wytępieni są wszyscy, którzy odważają srebro”. ^d d v11 Moździerz (hebr. Maktesz) był zagłębioną dzielnicą handlową Jeruzalemu, nazwaną tak od swego misowatego kształtu.

¹²W tym czasie przeszukam Jeruzalem z lampami i ukarzę ludzi, którzy osiedli jak wino na swoich drożdżach, którzy mówią w swoich sercach: „Bóg nic nie uczyni — ani dobra, ani zła. ^e e v12 Wino pozostawione nieporuszone na swoich drożdżach gęstnieje i kwaśnieje — obraz ludzi nazbyt zadowolonych i wygodnie osiadłych, by oczekiwać czegokolwiek od naszego Ojca.

¹³Ich bogactwo zostanie złupione, a ich domy spustoszone. Pobudują domy, lecz nie zamieszkają w nich; zasadzą winnice, lecz nie będą pić swego wina”.

¹⁴Wielki dzień naszego Ojca jest bliski — bliski i nadchodzi szybko. Słuchajcie! Dzień naszego Ojca jest gorzki; tam woła potężny wojownik. ¹⁵Ten dzień jest dniem gniewu, dniem ucisku i udręki, dniem ruiny i spustoszenia, dniem ciemności i mroku, dniem chmur i gęstej ciemności, ¹⁶dniem dęcia w trąbę i okrzyku bojowego przeciwko warownym miastom i przeciwko wyniosłym wieżom narożnym.

¹⁷„Sprowadzę na ludzi taki ucisk, że będą chodzić po omacku jak ślepi, ponieważ zgrzeszyli przeciwko naszemu Ojcu. Ich krew będzie wylana jak proch, a ich ciało jak gnój. ¹⁸Ani ich srebro, ani ich złoto nie zdoła ich ocalić w dniu gniewu naszego Ojca. W ogniu jego zazdrości cała ziemia zostanie pochłonięta, bo sprawi nagły koniec wszystkim mieszkańcom ziemi”.