يوسياہ جي ڏينهن ۾ هڪ ڪلام
ايندڙ عدالت بابت هڪ ننڍو ڪتاب، جيڪو ڪتاب مقدس جي سڀ کان نرم وعدن مان هڪ تي پورو ٿئي ٿو. خبردارين کان پوءِ، اسان جو پيءُ پنهنجي قوم جي عين وچ ۾ بيٺل ظاهر ٿئي ٿو—انهن مٿان ائين ڳائيندي جيئن ڪو پيءُ پنهنجي اهڙي ٻار مٿان ڳائي جنهن مان هو خوش آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–6, 8–11, 13, 17–18
1 1جڏهن امون جو پٽ يوسياہ يهوداہ تي بادشاهي ڪندو هو، تڏهن صفنياہ ڏانهن، جيڪو ڪوشيءَ جو پٽ، جدلياہ جو پٽ، امرياہ جو پٽ ۽ حزقياہ جو پٽ هو، اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو.
2”آءٌ زمين جي منهن تان سڀ ڪجهه بلڪل ختم ڪري ڇڏيندس،‘ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.
يهوداہ جو ڊگهي عرصي کان پري هٽي وڃڻ
3”آءٌ انسان ۽ جانور کي ختم ڪري ڇڏيندس؛ آءٌ آسمان جي پکين ۽ سمنڊ جي مڇين کي، ۽ بدڪارن سان گڏ بتن جي ڍڳ کي ختم ڪري ڇڏيندس. آءٌ زمين جي منهن تان انسانن کي ڪاٽي ڇڏيندس،‘ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. 4’آءٌ پنهنجو هٿ يهوداہ تي ۽ يروشلم ۾ رهندڙ سڀني تي ڊگهيندس. آءٌ هن جڳهه تان بعل جو هر بچيل نشان، بت پرست پجارين جو نالو پجارين سميت ڪاٽي ڇڏيندس، 5جيڪي ڇتين تي تارن جي لشڪر آڏو سجدو ڪن ٿا، جيڪي سجدو ڪري اسان جي پيءُ جو قسم کڻن ٿا ۽ ساڳئي وقت ملڪوم جو بہ قسم کڻن ٿا، a a v5 ملڪوم عمونين جو مکيہ معبود هو؛ نالي ۾ ئي بادشاهيءَ جو مفهوم آهي. 6جيڪي اسان جي پيءُ جي پيروي ڪرڻ کان ڦري ويا آهن، جيڪي نہ اسان جي پيءُ کي ڳوليندا آهن ۽ نہ هن کان پڇا ڪندا آهن.“
7حاڪم پيءُ آڏو خاموش ٿيو! ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو ڏينهن ويجهو آهي؛ هن قربانيءَ جو بندوبست ڪيو آهي ۽ پنهنجن مهمانن کي پاڪ ڪيو اٿس. b b v7 اسان جي پيءُ جو ڏينهن — اهو ڏينهن جڏهن هو پاڻ ڪم ڪري ٿو. ايف ايڇ بي هتي هن جو نالو ٻڌائي ٿي، تہ جيئن پڙهندڙ انهيءَ پيءُ سان ملي جيڪو انصاف ڪري ٿو، نہ ڪنهن پري واري معبود سان. ساڳيو پيءُ جيڪو خلقيندو ۽ بچائيندو آهي، دور کي سندس مقرر ڪيل حساب تائين پهچائي ٿو.
8”اسان جي پيءُ جي قربانيءَ جي ڏينهن آءٌ سردارن، بادشاهه جي پٽن ۽ پرڏيهي پوشاڪ پائيندڙ سڀني کي سزا ڏيندس. 9انهيءَ ڏينهن آءٌ جيڪي دهليز تان ٽپو ڏين ٿا، جيڪي پنهنجي مالڪ جو گھر ظلم ۽ فريب سان ڀرين ٿا، تن سڀني کي سزا ڏيندس. c c v9 دهليز تان ٽپو ڏيڻ هڪ مشرڪاڻو وهم هو، جيڪو شايد داگون جي مندر تي فلستين جي رواج سان ڳنڍيل هو (ڏسو 1 سموئيل 5:5). 10انهيءَ ڏينهن،‘ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ’مڇيءَ جي دروازي کان دانهن بلند ٿيندي، ٻئي محلي کان ماتم ٿيندو، ۽ ٽڪرين تان وڏو ڌماڪو ٿيندو. 11اي مڪتيش ۾ رهندڙؤ، ماتم ڪريو! ڇاڪاڻ تہ سڀ واپاري خاموش ڪيا ويا آهن؛ چانديءَ کي توريندڙ سڀ ڪٽيا ويا آهن.‘“ d d v11 مڪتيش (عبراني ۾ Maktesh) يروشلم جو هڪ کوکلو بازاري محلو هو، جنهن کي پيالي جهڙي شڪل سبب اهو نالو مليو.
12انهيءَ وقت آءٌ ڏيئن سان يروشلم کي ڳولهيندس ۽ انهن ماڻهن کي سزا ڏيندس جيڪي گاد تي پيل شراب وانگر ٺهي ويٺا آهن، جيڪي پنهنجي دل ۾ چون ٿا تہ ”خدا ڪجهه نہ ڪندو—نہ چڱو نہ بڇڙو. e e v12 گاد تي ڇڏيل شراب ڳرو ۽ کٽو ٿي وڃي ٿو — اها انهن ماڻهن جي تصوير آهي جيڪي ايترو ٺهي ويٺل ۽ آرام وارا آهن جو اسان جي پيءُ کان ڪنهن شيءِ جي اميد ئي نہ ٿا رکن.
13سندن مال لٽيو ويندو ۽ سندن گھر ويران ڪيا ويندا. اهي گھر ٺاهيندا پر انهن ۾ نہ رهندا؛ اهي ڏاکن جا باغ پوکيندا پر انهن جي شراب نہ پيئندا.“
14اسان جي پيءُ جو وڏو ڏينهن ويجهو آهي—ويجهو ۽ تيزيءَ سان اچي رهيو آهي. ٻڌو! اسان جي پيءُ جو ڏينهن ڪڙو آهي؛ اتي زورآور جنگجو دانهن ڪري ٿو. 15اهو ڏينهن غضب جو ڏينهن آهي، تنگي ۽ ڏک جو ڏينهن، تباهي ۽ ويراني جو ڏينهن، اونداهه ۽ اداسيءَ جو ڏينهن، ڪڪرن ۽ گهري اونداهيءَ جو ڏينهن، 16مضبوط شهرن ۽ مٿانهن ڪنڊن وارن برجن جي خلاف توتاريءَ جي آواز ۽ جنگي نعري جو ڏينهن.
17”آءٌ ماڻهن تي اهڙي تڪليف آڻيندس جو اهي انڌن وانگر ٽٽوليندا ڦرندا، ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪيو آهي. سندن رت ڌوڙ وانگر ۽ سندن گوشت گوبر وانگر وهايو ويندو. 18نہ سندن چاندي ۽ نہ سندن سون اسان جي پيءُ جي غضب جي ڏينهن کين بچائي سگهندا. سندس غيرت جي باهه ۾ سڄي زمين ساڙي ويندي، ڇاڪاڻ تہ هو زمين جي سڀني رهاڪن جو اوچتو خاتمو آڻيندو.“
