صفنياه 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹گڏ ٿيو، اي بي شرم قوم، پاڻ کي گڏ ڪريو، ²انهيءَ کان اڳ جو فرمان ڄڻي—ڏينهن ڀوسي وانگر گذري ٿو—انهيءَ کان اڳ جو اسان جي پيءُ جي ڀڙڪندڙ ڪاوڙ اوهان تي اچي، انهيءَ کان اڳ جو اسان جي پيءُ جي ڪاوڙ جو ڏينهن اوهان تي اچي. ³اي ملڪ جا سڀ عاجز ماڻهو، جيڪي سندس انصاف تي عمل ڪريو ٿا، اسان جي پيءُ کي ڳولهيو؛ سچائي ڳولهيو، عاجزي ڳولهيو. شايد اسان جي پيءُ جي ڪاوڙ جي ڏينهن ۾ اوهان کي پناهه ۾ لڪايو وڃي. ⁴ڇاڪاڻ تہ غزه ڇڏيو ويندو، ۽ اشقلون ويران ٿي ويندو؛ اشدود منجهند جو ڪڍيو ويندو، ۽ عقرون پٽيو ويندو. ⁵اي سمنڊ جي ڪناري رهندڙو، ڪريتين جي قوم، اوهان تي افسوس! اي ڪنعان، فلستين جي ملڪ، اسان جي پيءُ جو ڪلام اوهان جي خلاف آهي: ”آءٌ اوهان کي ناس ڪندس، ايستائين جو ڪو رهواسي نہ بچندو.“ ⁶سمنڊ جو ڪنارو چراگاهه بڻجي ويندو، جنهن ۾ ريڍارن لاءِ ٻنيون ۽ رڍن لاءِ واڙا هوندا. ⁷اهو ڪنارو يهوداه جي گهراڻي جي بچيل ماڻهن جو ٿيندو؛ اتي اهي چرندا، ۽ شام جو اشقلون جي گهرن ۾ ليٽندا. ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ کين سنڀاليندو ۽ سندن نصيب بحال ڪندو. ⁸مون موآب جا طعنا ۽ عمونين جون توهينون ٻڌيون آهن، جن سان هنن منهنجي قوم کي طعنا ڏنا ۽ سندن ملڪ تي وڏائي ڪئي.

⁹تنهنڪري جيئن آءٌ جيئرو آهيان، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ موآب سدوم وانگر ٿي ويندو، ۽ عموني عموره وانگر ٿي ويندا— ڪنڊن ۽ لوڻ جي کڏن جو ملڪ، هميشه جو ويرانو. منهنجي قوم جا بچيل ماڻهو کين ڦريندا، ۽ منهنجي قوم جا بچيل کين ورثي ۾ وٺندا. ¹⁰”هنن کي پنهنجي غرور جو بدلو اهو ملندو، ڇاڪاڻ تہ هنن آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي قوم کي طعنا ڏنا ۽ سندن خلاف وڏائي ڪئي. ¹¹اسان جو پيءُ کين خوفناڪ ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ هو زمين جي سڀني معبودن کي بکيو ڪري ڪمزور ڪندو؛ ۽ قومن جا سڀ ٻيٽ هر هڪ پنهنجي جاءِ تان کيس سجدو ڪندا.“

¹²اي ڪوشيو، اوهان بہ منهنجي تلوار سان ماريا ويندا.

¹³هو پنهنجو هٿ اتر جي خلاف وڌائي اسور کي ناس ڪندو، ۽ نينوا کي ويران، ريگستان وانگر سڪل بڻائي ڇڏيندو. ¹⁴ان جي وچ ۾ رڍن جا وگ ويهندا، هر قسم جا جهنگلي جانور؛ اُلو ۽ ڪنڊيرو ٻئي ان جي ٿنڀن جي چوٽين تي رهندا. دريءَ ۾ آواز ڳائيندو، دروازي جي چانئٺ تي ملبو هوندو، ڇاڪاڻ تہ ديودار جو ڪم ننگو ڪيو ويو آهي. ¹⁵هي اهو بي فڪر شهر آهي، جيڪو اطمينان سان رهندو هو، جنهن پنهنجي دل ۾ چيو تہ ”آءٌ آهيان، ۽ مون کان سواءِ ٻيو ڪو ناهي.“ ڪهڙو نہ کنڊر ٿي ويو آهي، جهنگلي جانورن جو ٿاڪ! جيڪو بہ ان وٽان لنگهي ٿو، سو سيٽيون وڄائي ٿو ۽ مُڪو لوڏي ٿو.