Συναχτείτε πριν από την καταιγίδα

Το κάλεσμα είναι να συναχθούν πριν πέσουν ο θυμός και η απόφαση του Πατέρα μας, και η μόνη ελπίδα που προσφέρεται είναι ένα «ίσως» — ζητήστε ταπεινότητα, και ίσως κρυφτείτε. Έπειτα τα γύρω έθνη κατονομάζονται ένα προς ένα, και τελευταία η περήφανη Νινευή, σίγουρη για τον εαυτό της, που μένει ερείπιο.

Κεφάλαιο 2.

Συναχτείτε, μαζευτείτε, έθνος αδιάντροπο, πριν γεννήσει η απόφαση —η μέρα περνάει σαν άχυρο— πριν πέσει πάνω σας η φλογερή οργή του Πατέρα μας, πριν πέσει πάνω σας η μέρα της οργής του Πατέρα μας. Αναζητήστε τον Πατέρα μας, όλοι εσείς οι ταπεινοί της γης, που εφαρμόζετε τη δικαιοσύνη του· αναζητήστε τη δικαιοσύνη, αναζητήστε την ταπεινότητα. Ίσως κρυφτείτε την ημέρα της οργής του Πατέρα μας. Γιατί η Γάζα θα εγκαταλειφθεί, και η Ασκαλώνα θα γίνει ερημιά· η Άζωτος θα διωχτεί το μεσημέρι, και η Ακκαρών θα ξεριζωθεί. Αλίμονο σ’ εσάς που κατοικείτε κοντά στη θάλασσα, έθνος των Χερεθαίων! Ο λόγος του Πατέρα μας στρέφεται εναντίον σου, Χαναάν, γη των Φιλισταίων: «Θα σε καταστρέψω, ώσπου να μη μείνει κανένας κάτοικος». Και η ακτή της θάλασσας θα γίνει βοσκοτόπια, με λιβάδια για τους βοσκούς και μαντριά για τα κοπάδια. Η ακτή θα ανήκει στο υπόλοιπο του οίκου του Ιούδα· εκεί θα βόσκουν, και στα σπίτια της Ασκαλώνας θα πλαγιάζουν το βράδυ. Γιατί ο Πατέρας μας θα τους φροντίζει και θα αποκαταστήσει την ευημερία τους. Άκουσα τις χλεύες του Μωάβ και τις προσβολές των Αμμωνιτών, με τις οποίες χλεύασαν τον λαό μου και καυχήθηκαν σε βάρος της γης τους.

Γι’ αυτό, όσο είναι βέβαιο ότι ζω, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών, ο Πατέρας μας του Ισραήλ, ο Μωάβ θα γίνει σαν τα Σόδομα, και οι Αμμωνίτες σαν τα Γόμορρα — γη με τσουκνίδες και αλμυρούς λάκκους, ερημιά για πάντα. Το υπόλοιπο του λαού μου θα τους λεηλατήσει, και όσοι επιζήσουν από το έθνος μου θα τους κληρονομήσουν. «Αυτό θα πάθουν για την υπερηφάνειά τους, επειδή χλεύασαν και καυχήθηκαν σε βάρος του λαού του Πατέρα των ουράνιων στρατιών. Ο Πατέρας μας θα είναι φοβερός γι’ αυτούς, γιατί θα αφανίσει με την πείνα όλους τους θεούς της γης· και όλα τα παράλια των εθνών θα τον προσκυνήσουν, το καθένα από τον τόπο του».

Κι εσείς, Αιθίοπες, θα σκοτωθείτε κι εσείς από το σπαθί μου.

Και θα απλώσει το χέρι του ενάντια στον βορρά και θα καταστρέψει την Ασσυρία, και θα κάνει τη Νινευή ερημιά, ξερή σαν την έρημο. Κοπάδια θα πλαγιάζουν στο μέσο της, κάθε λογής άγρια ζώα· και η κουκουβάγια και ο σκαντζόχοιρος θα κουρνιάζουν στις κορυφές των κιόνων της. Μια φωνή θα τραγουδάει στα παράθυρα, ερείπια στο κατώφλι, γιατί η κεδρένια επένδυση ξεγυμνώθηκε. Αυτή είναι η ξέγνοιαστη πόλη που ζούσε με ασφάλεια, που έλεγε μέσα της: «Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει κανένας άλλος εκτός από μένα». Τι ερείπιο έγινε, λημέρι για τα άγρια ζώα! Όποιος περνάει από κοντά της σφυρίζει και κουνάει τη γροθιά του.