چاپدا
کئتاب

طوفاندان قاباق ییغیلین

چاغیریش بودور کی آتامیزین قضبی و فرمانی گلمه‌مئشدن قاباق بئر یره ییغیلاسینیز، و تکلئف اولونان یگانه اومئد بئر «بلکه»دئر — تواضع آختارین، بلکه گئزله‌نه‌سئنیز. سونرا اطرافداکی مئلّتلر بئر-بئر آدلانیر، اؤزونه آرخایین اولان مغرور نینوا ائله قورتاریر کی وئرانه قالیر.

فصل 2.

بئر یره ییغیلین، اؤزونوزو ییغین، ای اوزلو مئلّت، فرمان دوغمامیشدان قاباق — گون سامان چؤپو کئمی کِچَر — آتامیزین یاندیریجی قضبی اوستونوزه گلمه‌مئشدن قاباق، آتامیزین قضب گونو اوستونوزه گلمه‌مئشدن قاباق. آتامیزی آختارین، ای اؤلکه‌نئن بوتون باشی‌آشاغی آداملاری، ای اونون حؤکمونو یرئنه یتئرن؛ عدالتی آختارین، تواضعی آختارین. بلکه آتامیزین قضب گونونده گئزله‌نه‌سئنیز. چونکی غَزّه ترک اولوناجاق، اَشقِلون دا وئرانه اولاجاق؛ اَشدود گون اورتا قووولاجاق، عِقرون دا کؤکوندن چیخاردیلاجاق. وای حالینیزا، ای دهنز کناریندا یاشایانلار، ای کِرِتلی‌لر مئلّتی! آتامیزین سؤزو سنئن ضئدّئنه‌دئر، ای کَنَعان، ای فئلئسطلی‌لرئن تورپاغی: «سنی محو اده‌جیم، اله کی، هچ بئر ساکئن قالماسین.» دهنز کناری اوتلاقلارا، چوبانلار اوچون چمنلیکلره و سورولر اوچون آغیل‌لارا دؤنه‌جک. بو ساحئل یهودا اِوئنئن صاغ قالانلارینا عایید اولاجاق؛ اورادا اوتاراجاقلار و آخشام اَشقِلونون اِولرئنده یاتاجاقلار. چونکی آتامیز اونلارا نظارت اده‌جک و اونلارین اسئرلرئنی گری قایتاراجاق. موآبین حقارتلرئنی و عَمّونلولارین تحقئرلرئنی اشئتمئشم کی، اونونلا خالقیما حقارت اتدئلر و اونلارین تورپاغینین ضئدّئنه فخر ساتدیلار.

اونا گؤره، حیاتیما آند اولسون، گؤی قوشونلارینین آتاسی، ائسرایئلئن آتاسی بله بویورور، موآب سودوم کئمی، عَمّونلولار دا گومورا کئمی اولاجاق — گئجیتکن و دوز چوخورلاری اولان بئر یر، ابدی بئر وئرانه. خالقیمین صاغ قالانلاری اونلاری تالایاجاق و مئلّتئمئن صاغ قالانلاری اونلارا صاحئب اولاجاق. «بو، اونلارین تکبّورونون عوضئنده باشلارینا گله‌جک، چونکی گؤی قوشونلارینین آتاسینین خالقینین ضئدّئنه حقارت ادئب فخر ساتدیلار. آتامیز اونلار اوچون قورخونج اولاجاق، چونکی یر اوزونون بوتون آللاهلارینی آج قویاجاق؛ و مئلّتلرئن بوتون ساحئللری، هره اؤز یرئندن، اونا سجده اده‌جک.»

سئز ده، ای کوشلولار، منئم قیلینجیملا اؤلدورولَجکسئنیز.

او، اَلئنی شئمالین ضئدّئنه اوزادیب آشورو محو اده‌جک و نِینَوانی صحرا کئمی قوراق بئر وئرانه‌یه دؤندَره‌جک. سورولر اونون اورتاسیندا، هر جور چؤل حیوانلاری یاتاجاق؛ هم بایقوش، هم ده کئرپی اونون سوتونلارینین باشلاریندا گجه‌له‌یه‌جک. پنجره‌لرده بئر سَس اوخویاجاق، آستانادا خارابا اولاجاق، چونکی سئدر دؤشه‌مه‌لری آچیلیب. بو، امئن-آمانلیقدا یاشایان قایغیسیز شهردئر کی، اؤز اوره‌یئنده دیئردی: «من وارام، مندن باشقا هچ کس یوخدور.» نجه ده وئرانه‌یه دؤندو، چؤل حیوانلاری اوچون بئر یاتاق اولدو! اونون یانیندان کِچَن هر کس ایسلیق چالیب یومروغونو سالّایاجاق.