Padha Nglumpuka sadurunge Prahara

Panguwuhe yaiku supaya nglumpuk sadurunge bebendune Rama kita lan katetepane tumiba, lan siji-sijine pangarep-arep sing diparingake mung 'mbok menawa' — ngupadia andhap asor, mbok menawa kowe bakal kaumpetake. Banjur bangsa-bangsa ing sakubenge disebut siji mbaka siji, pungkasane Niniwe sing kumalungkung, yakin marang awake dhewe, ditinggal dadi reruntuhan.

Pasal 2.

Padha nglumpuka, kumpulna awakmu, he bangsa kang ora duwe isin, sadurunge putusan iku nglairake—dina iku kliwat kaya mrambut—sadurunge bebendune Rama kita kang mulad-mulad nekani kowe, sadurunge dina bebendune Rama kita nekani kowe. Padha ngupayaa Rama kita, he kowe kabeh wong andhap-asor ing nagara, kang padha nindakake pangadilane; padha ngupayaa kabeneran, ngupayaa andhap-asor. Bokmanawa kowe bakal padha didhelikake ing dina bebendune Rama kita. Amarga Gaza bakal ditinggal suwung, lan Askelon bakal dadi sepi mamring; Asdod bakal ditundhung ing wayah tengange, lan Ekron bakal kabedhol. Bilai kowe kang padha manggon ing pesisir, he bangsa Kreti! Pangandikane Rama kita nglawan kowe, he Kanaan, tanahe wong Filisti: “Aku bakal numpes kowe nganti ora ana wong siji-sijia kang kari.” Lan pesisir sagara bakal dadi pangonan, kanthi ara-ara kanggo para pangon lan kandhang kanggo pepanthan wedhus. Pesisir iku bakal dadi duweke wong kekarene turune Yehuda; ing kono wong-wong mau bakal padha ngengon, lan ing omah-omahe Askelon bakal padha ngaso ing wayah sore. Amarga Rama kita bakal nggatekake marang wong-wong mau lan mulihake kahanane. Aku wis krungu pamoyoke Moab lan pangewan-ewane wong Amon, kang dianggo moyoki umatKu lan gumunggung ngungkuli tanahe.

Mulane, demi Aku kang gesang, mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga, Ramane Israel, Moab bakal dadi kaya Sodom, lan wong Amon kaya Gomora— dadi tanah kang kebak rerungkudan lan luwangan uyah, dadi ara-ara samun ing salawase. Wong turahane umatKu bakal padha njarah-rayah wong-wong mau, lan kekarene bangsaKu bakal padha ndarbeni. “Iki kang bakal ditampa minangka piwalese kaangkuhane, amarga padha moyoki lan gumunggung marang umate Rama kita, Gustine bala swarga. Rama kita bakal nggegirisi tumrap wong-wong mau, amarga Panjenengane bakal ngelihake sakabehe allahe bumi; lan sakabehe pesisire para bangsa bakal padha sujud nyembah marang Panjenengane, saben saka panggonane dhewe-dhewe.”

Kowe, he wong Kus, uga bakal padha ditumpes dening pedhangKu.

Lan Panjenengane bakal mulung astane nglawan tanah lor sarta numpes Asyur, lan bakal ndadekake Niniwe dadi sepi mamring, garing kaya pasamunan. Pepanthan kewan bakal padha ngaso ing tengahe, sarupaning kewan alas; manuk bluwok lan landhak bakal padha manggon ing pucuke saka-sakane. Ana swara kang ngumandhang ing cendhela, jugrugan ana ing tlundhak, amarga pasangan kayu erese wis katon ngegla. Iki kutha kang seneng-seneng ora sumelang kang manggon kanthi tentrem, kang ngucap ing sajroning atine, “Mung aku, lan ora ana liyane kajaba aku.” Saiki wis dadi jugrugan, dadi pandhelikane kewan alas! Saben wong kang liwat ing kono bakal nyurak lan ngacungake kepelane.