Sefanya 2

2 ¹Toplanın, bir araya gelin, ey utanmaz ulus, ²buyruk yerine gelmeden—gün saman gibi geçip gitmeden—Babamız'ın kızgın öfkesi üzerinize inmeden, Babamız'ın öfke günü üzerinize inmeden toplanın. ³Babamız'a yönelin, ey ülkenin bütün alçakgönüllüleri, siz ki O'nun adaletini yerine getiriyorsunuz; doğruluğu arayın, alçakgönüllülüğü arayın. Belki Babamız'ın öfke gününde gizlenirsiniz. ⁴Çünkü Gazze terk edilecek, Aşkelon viraneye dönecek; Aşdot öğle vakti sürülüp çıkarılacak, Ekron kökünden sökülecek. ⁵Vay başınıza, ey deniz kıyısında oturanlar, ey Keretliler ulusu! Babamız'ın sözü size karşıdır, ey Kenan, ey Filistliler ülkesi: «Sizi yok edeceğim, geriye tek oturan kalmayacak.» ⁶Deniz kıyısı otlaklara dönecek, çobanlar için çayırlar ve sürüler için ağıllar olacak. ⁷Kıyı Yahuda evinin geri kalanlarına ait olacak; orada otlatacaklar ve akşamları Aşkelon'un evlerinde uzanıp yatacaklar. Çünkü Babamız onlara göz kulak olacak ve onları eski gönencine kavuşturacak. ⁸Moav'ın alaylarını ve Ammonluların hakaretlerini duydum; onlarla halkımı aşağıladılar ve topraklarına karşı böbürlendiler.

⁹Bunun için, varlığım hakkı için, diyor Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babamız, Moav Sodom gibi, Ammonlular Gomora gibi olacak—ısırgan otu ve tuz çukurları dolu bir ülke, sonsuza dek viran. Halkımın geri kalanı onları yağmalayacak, ulusumdan sağ kalanlar onların topraklarını mülk edinecek. ¹⁰«Gururlarının karşılığı bu olacak, çünkü Göksel Orduların Babası'nın halkına karşı alay ettiler ve böbürlendiler. ¹¹Babamız onlar için korku verici olacak, çünkü yeryüzünün bütün ilahlarını aç bırakacak; ulusların bütün kıyıları O'na tapınacak, her biri kendi yerinden.»

¹²Siz Kûşlular da kılıcımla öldürüleceksiniz.

¹³Elini kuzeye karşı uzatacak ve Asur'u yok edecek, Ninova'yı viraneye çevirecek, çöl gibi kupkuru edecek. ¹⁴Sürüler onun ortasında yatacak, her türden yabanıl hayvan; hem baykuş hem kirpi onun sütun başlıklarında barınacak. Pencerelerde bir ses ötecek, eşikte moloz yığılacak, çünkü sedir işçiliği açığa çıkmış olacak. ¹⁵Güvenlik içinde yaşayan, yüreğinde «Ben varım, benden başkası yok» diyen o kaygısız kent işte budur. Nasıl da viraneye döndü, yabanıl hayvanlara barınak oldu! Yanından geçen herkes ıslık çalıp yumruğunu sallıyor.