Boʻron oldidan toʻplaning
Otamizning g'azabi va farmoni yurtga tushmasdan oldin to'planishga chaqiriladi, taklif qilingan yagona umid esa «balki»dir — kamtarlikni izlang, balki yashirinib qolarsiz. So'ng atrofdagi xalqlar birma-bir nomlanadi, oxirida o'ziga ishongan mag'rur Naynavo xarobaga aylanadi.
2 1Toʻplaning, yigʻiling, ey uyatsiz xalq, 2Farmon tugʻmasdan oldin — kun somondek uchib oʻtadi — Otamizning alangali gʻazabi ustingizga tushmasdan oldin, Otamizning gʻazab kuni ustingizga kelmasdan oldin. 3Otamizni izlang, ey Uning adolatini bajo keltiradigan, yurtning barcha kamtarlari; solihlikni izlang, kamtarlikni izlang. Ehtimol, Otamizning gʻazab kunida yashirinib qolarsiz. 4Chunki Gʻazo tashlab ketiladi, Ashkelon esa vayron boʻladi; Ashdod peshin paytida haydab chiqariladi, Ekron esa ildizi bilan qoʻporiladi. 5Ey dengiz boʻyida yashovchilar, keretiylar xalqi, holingizga voy! Otamizning soʻzi senga qarshidir, ey Kanaan, filistlar yurti: “Seni shunday halok qilamanki, birorta ham aholi qolmaydi.” 6Dengiz sohili yaylovlarga aylanadi, choʻponlar uchun oʻtloqlar, suruvlar uchun qoʻtonlar boʻladi. 7Sohil Yahudo xonadonining omon qolganlariga nasib etadi; u yerda ular podalarini boqadilar, Ashkelon uylarida esa kechqurun yotadilar. Chunki Otamiz ularga nazar solib, ularning farovonligini tiklaydi. 8Men Moabning masxaralarini eshitdim, ammoniylarning haqoratlarini ham; ular bular bilan Mening xalqimni masxara qilib, ularning yurti ustidan kerilishdi.
9Shunday ekan, Men barhayotman, — demoqda osmon qoʻshinlarining Otasi, Isroilning Otamiz, — Moab Sadomga oʻxshab qoladi, ammoniylar esa Gʻamoʻraga — qichitqi oʻtlari va tuzli chuqurlar yurtiga, abadiy vayronaga aylanadi. Mening xalqimning omon qolganlari ularni talaydi, Mening elimning tirik qolganlari esa ularni meros qilib oladi. 10“Bu ularning takabburligi uchun oladigan jazosidir, chunki ular osmon qoʻshinlarining Otasi xalqiga qarshi masxara qilib, kerilishdi. 11Otamiz ular uchun dahshatli boʻladi, chunki U yer yuzidagi barcha xudolarni och qoldiradi; xalqlarning barcha dengiz sohillari, har biri oʻz joyidan, Unga sajda qiladi.”
12Sizlar ham, ey kushliklar, Mening qilichimdan halok boʻlasizlar.
13U shimolga qarshi Oʻz qoʻlini uzatadi, Ossuriyani vayron qiladi, Naynavoni vayronaga aylantiradi, sahrodek qaqroq qilib. 14Uning oʻrtasida suruvlar yotadi, har xil yovvoyi hayvonlar; boyoʻgʻli ham, tipratikan ham uning ustun boshlarida tunaydi. Derazalarda ovoz sayraydi, ostonada vayronalar uyumi, chunki sadr yogʻochidan ishlangan qismlar yalangʻochlangan. 15Mana bu gʻamsiz shahar — xotirjam yashagan, koʻnglida: “Men bordirman, mendan boshqa hech kim yoʻq”, — degan shahardir. U qanday vayronaga aylandi, yovvoyi hayvonlar uchun uya! Uning yonidan oʻtgan har kim hushtak chalib, mushtini doʻlaytiradi.