Isyonkor shaharga voy
Quddus tanbehni rad etganlikda ayblanadi, uning amaldorlari va payg'ambarlari yirtqichdir. So'ng ohang butunlay o'zgaradi: poklangan lablar, kamtar qoldiq va uning o'rtasida qutqaruvchi jangchi bo'lgan Otamiz — U uni sevgisi bilan tinchlantiradi va uning ustida qo'shiq kuylaydi.
3 1Isyonkor, bulgʻangan bu shaharga — zolimga voy! 2U hech bir ovozga quloq solmaydi; u hech qanday tanbehni qabul qilmaydi. U Otamizga ishonmaydi; u Otasiga yaqinlashmaydi.
3Uning ichidagi amaldorlari oʻkirayotgan sherlardir; uning qozilari — tongga qadar hamma narsani yeb bitiradigan oqshom boʻrilaridir. 4Uning paygʻambarlari — bebosh, xiyonatkor odamlardir; uning ruhoniylari muqaddas narsani harom qiladilar va qonunni buzadilar. 5Uning oʻrtasidagi Otamiz solihdir; U hech qanday nohaqlik qilmaydi. Har tong U Oʻz adolatini yorugʻlikka chiqaradi; u aslo kamaymaydi. Lekin nohaq kishi uyat bilmaydi.
6“Men xalqlarni qirib tashladim; ularning burj minoralari vayron boʻlgan. Men ularning koʻchalarini xarob qildim, endi hech kim oʻtmaydi; ularning shaharlari vayron boʻlgan, hech kim qolmagan — birorta ham aholi yoʻq.” 7Men dedim: “Albatta, sen Mendan qoʻrqasan; sen tanbehni qabul qilasan,” toki uning maskani unga qarshi belgilab qoʻygan barcha narsalarimga koʻra yoʻq qilinmasin. Lekin ular baribir erta turib, barcha qilmishlarini buzdilar.
8“Shunday ekan, Meni kutinglar, — deb bildiradi Otamiz, — toki Men guvoh boʻlib turadigan kun kelgunicha. Zero, Mening qarorim — xalqlarni toʻplash, shohliklarni yigʻish, ularning ustiga gʻazabimni, butun alangali qahrimni toʻkishdir; chunki rashkimning olovi butun yer yuzini yeb bitiradi.”
Poklangan lablar, yagona ovoz
9“Zero, oʻsha vaqtda Men xalqlarga poklangan lablar beraman, toki ularning bari Mening nomimni chaqirsin va yelkama-yelka Menga xizmat qilsin. 10Kush daryolarining narigi tomonidan Menga sigʻinuvchilar, Mening tarqalgan farzandlarim, qurbonligimni keltiradilar. a a v10 Kush — qadimgi Habashiston, yaʼni olis janub boʻlib, maʼlum dunyoning eng chekka hududlarini anglatadi. 11Oʻsha kuni sen Menga qarshi isyon qilgan barcha qilmishlaring uchun uyalmaysan; chunki oʻshanda Men sening oʻrtangdan mutakabbir va maqtanchoq kishilaringni olib tashlayman, va sen Mening muqaddas togʻimda boshqa hech qachon takabburlik qilmaysan. 12Lekin Men sening oʻrtangda kamtar va yuvosh bir xalqni qoldiraman, va ular Mening nomimdan panoh topadilar. 13Isroilning qolgan-qutgani nohaqlik qilmaydi va yolgʻon soʻzlamaydi, va ularning ogʻizlarida hiylagar til topilmaydi. Zero, ular oʻtlab, yotadilar, va hech kim ularni qoʻrqitmaydi.”
14Baland ovoz bilan kuyla, ey Sion qizi; hayqir, ey Isroil! Butun qalbing bilan quvon va shodlikdan hayqir, ey Quddus qizi! 15Otamiz senga qarshi hukmlarni olib tashladi; U sening dushmaningni haydab yubordi. Isroilning Shohi — Otamiz sening oʻrtangdadir; sen boshqa hech qachon yomonlikdan qoʻrqmaysan. 16Oʻsha kuni Quddusga shunday deyiladi: “Qoʻrqma, ey Sion; qoʻllaring boʻshashmasin. 17Otang sening oʻrtangdadir, U najot beradigan qudratli jangchidir. U sendan shodlanib quvonadi; U Oʻz sevgisi bilan seni tinchlantiradi; U baland qoʻshiq bilan sendan zavqlanib xitob qiladi.” b b v17 Otamiz Oʻz farzandlaridan shodlanib quvonadi, ularni Oʻz sevgisi bilan tinchlantiradi va ular uchun baland ovozda kuylaydi — bu Uning quvonchining Eski Ahddagi eng yorqin namoyonlaridan biridir.
18Men sening motam tutayotganlaringni — belgilangan bayramlardan chetda qolganlarni — toʻplayman, chunki ular Quddus uchun bir nangu nomus va yuk boʻlgan edilar. 19Oʻsha vaqtda Men senga zulm qilayotganlarning barchasi bilan hisob-kitob qilaman. Men oqsoqlarni qutqaraman va quvgʻindilarni toʻplayman, va ularning uyatini butun yer yuzida maqtov va shuhratga aylantiraman. 20Oʻsha vaqtda Men sizlarni uyga qaytaraman; oʻsha vaqtda sizlarni birga toʻplayman. Zero, koʻz oʻngingiz oldida taqdiringizni tiklaganimda, Men sizlarni yer yuzidagi barcha xalqlar orasida shuhratli va maqtovli qilaman, deydi Otamiz.