ሶፎንያስ 3

3 ¹ወዮ ለዚህች ዐመፀኛ፣ የረከሰች፣ አስጨናቂ ከተማ! ²ድምፅን አትሰማም፤ ተግሣጽንም አትቀበልም። በአባታችን አትታመንም፤ ወደ አባቷም አትቀርብም።

³በውስጥዋ ያሉ መኳንንትዋ የሚያገሡ አንበሶች ናቸው፤ ዳኞችዋም ለማለዳ ምንም የማያስቀሩ የማታ ተኵላዎች ናቸው። ⁴ነቢያትዋ ችኩሎችና ከዳተኞች ናቸው፤ ካህናትዋም የተቀደሰውን ያረክሳሉ፤ ሕግንም ያጣምማሉ። ⁵በመካከልዋ ያለው አባታችን ጻድቅ ነው፤ በደልን አያደርግም። ማለዳ ማለዳ ፍርዱን ወደ ብርሃን ያወጣል፤ ከቶም አይጓደልም። ዐመፀኛው ግን ኀፍረትን አያውቅም።

⁶“ሕዝቦችን አጥፍቻለሁ፤ የማዕዘን ግንባቸው ባድማ ሆኗል። ማንም እንዳያልፍ አደባባዮቻቸውን አፈራርሻለሁ፤ ከተሞቻቸው ፈራርሰዋል፤ ማንም አልቀረም፤ ነዋሪም ከቶ የለም።” ⁷እንዲህ አልሁ፤ ‘በእርግጥ ትፈሪኛለሽ፤ ተግሣጽንም ትቀበያለሽ፤’ ይኸውም በእርስዋ ላይ እንደ ወሰንሁባት ሁሉ ማደሪያዋ እንዳይጠፋ ነበር። ነገር ግን እነርሱ ገና ማልደው ሥራቸውን ሁሉ አበላሹ።

⁸“ስለዚህ ጠብቁኝ” ይላል አባታችን፤ “ለምስክርነት እስክነሣበት ቀን ድረስ፤ ፍርዴ ሕዝቦችን ለመሰብሰብ፣ መንግሥታትን ለማከማቸት፣ መዓቴንና የሚነድ ቍጣዬን ሁሉ በእነርሱ ላይ ለማፍሰስ ነውና፤ የቅናቴ እሳት ምድርን ሁሉ ይበላታልና።”

የነጹ ከንፈሮች፣ አንድ ድምፅ

⁹“ያን ጊዜ ለሕዝቦች የነጹ ከንፈሮችን እሰጣቸዋለሁ፤ ይኸውም ሁሉም ስሜን እንዲጠሩ፣ ትከሻ ለትከሻ ሆነውም እንዲያገለግሉኝ ነው። ¹⁰ከኵሽ ወንዞች ማዶ አምላኪዎቼ፣ የተበተኑት ልጆቼ፣ መባዬን ያመጡልኛል። ^a a v10 ኵሽ ጥንታዊቷ ኢትዮጵያ ናት — ሩቅ ደቡብ፣ የታወቀውን ዓለም ዳርቻ የሚወክል። ¹¹በዚያ ቀን በእኔ ላይ ስላመፅሽባቸው ሥራዎችሽ ሁሉ አታፍሪም፤ ያን ጊዜ ትዕቢተኞችሽንና ጉረኞችሽን ከመካከልሽ አስወግዳለሁና፤ ከእንግዲህም በቅዱስ ተራራዬ ላይ ዳግመኛ አትታበዪም። ¹²በመካከልሽ ግን ትሑትና ዝቅተኛ ሕዝብ አስቀራለሁ፤ እነርሱም በስሜ ይጠለላሉ። ¹³የእስራኤል ቅሬታ በደል አያደርጉም፤ ውሸትም አይናገሩም፤ የሚያታልል ምላስም በአፋቸው አይገኝም። ይሰማራሉና ይተኛሉ፤ የሚያስፈራቸውም የለም።”

¹⁴የጽዮን ልጅ ሆይ፣ ከፍ ባለ ድምፅ ዘምሪ፤ እስራኤል ሆይ፣ ጮኺ! የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፣ በፍጹም ልብሽ ደስ ይበልሽ፤ እልል በዪ! ¹⁵አባታችን በአንቺ ላይ የተፈረደብሽን ፍርድ አስወግዶአል፤ ጠላትሽንም አባርሮአል። የእስራኤል ንጉሥ አባታችን በመካከልሽ ነው፤ ከእንግዲህ ክፉን አትፈሪም። ¹⁶በዚያ ቀን ለኢየሩሳሌም እንዲህ ይባላል፦ “ጽዮን ሆይ፣ አትፍሪ፤ እጆችሽ አይዝሉ።

¹⁷አባትሽ በመካከልሽ ነው፤ እርሱ የሚያድን ኀያል ጦረኛ ነው። በደስታ በአንቺ ሐሤት ያደርጋል፤ በፍቅሩ ፀጥ ያደርግሻል፤ በታላቅ ዝማሬ በአንቺ እልል ይላል።” ^b b v17 አባታችን በልጆቹ ላይ በደስታ ሐሤት ያደርጋል፤ በፍቅሩ ፀጥ ያደርጋቸዋል፤ በታላቅ ዝማሬም ይዘምርላቸዋል — ይህ ከብሉይ ኪዳን ውስጥ ስለ ደስታው በግልጽ ከሚገልጹት ኀይለ ቃላት አንዱ ነው።

¹⁸ከአንቺ ወገን የሚያዝኑትን፣ ከተመደቡት በዓላት የተለዩትን እሰበስባለሁ፤ እነርሱ በኢየሩሳሌም ላይ ነውርና ሸክም ሆነዋልና። ¹⁹በዚያ ጊዜ የሚያስጨንቁሽን ሁሉ እቀጣለሁ። አንካሳውን አድናለሁ፤ የተባረረውንም እሰበስባለሁ፤ ኀፍረታቸውንም በምድር ሁሉ ወደ ምስጋናና ዝና እለውጣለሁ። ²⁰በዚያ ጊዜ ወደ አገርሽ አመጣሻለሁ፤ በዚያ ጊዜ በአንድነት እሰበስብሻለሁ፤ ምርኮሽን በዐይንሽ ፊት በምመልስበት ጊዜ በምድር ሕዝቦች ሁሉ ዘንድ ዝነኛና ምስጉን አደርግሻለሁና፤ ይላል አባታችን።