Loza ho an’ny Tanàna Mikomy
Voampanga i Jerosalema fa nandà ny fanitsiana, ary mpandoka ny lehibeny sy ny mpaminany. Avy eo miova tanteraka ny feo: molotra voadio, sisa manetry tena, ary Rayntsika eo afovoany ho mpiady mamonjy — mampangina azy amin'ny fitiavany ary mihira ho azy.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 6–13, 18–20
3 1Loza ho an’ity tanàna mikomy sy voaloto ity, ilay mpampahory! 2Tsy mihaino feo izy; tsy manaiky fananarana. Tsy matoky an’i Raintsika izy; tsy manatona ny Rainy.
3Liona mierona ny lehibeny ao anatiny; amboa-dia hariva ny mpitsarany, izay mihinana ny zavatra rehetra alohan’ny maraina. 4Mpaminany tsy mitandrina izy ireo, lehilahy mpamadika; ny mpisorony manao tsy masina ny zavatra masina ary mamily ny lalàna. 5Marina Raintsika eo afovoany; tsy manao ratsy Izy. Isa-maraina dia entiny miharihary ny fitsarany; tsy mba tsy mahomby izany. Fa ny tsy marina kosa tsy mahalala menatra.
6« Efa nofoanako ny firenena; foana ny tilikambony eo an-joro. Nataoko lao ny lalany ka tsy misy mandalo; simba ny tanànany, ka tsy misy olona sisa, tsy misy mponina akory. » 7Hoy Aho: “Tsy maintsy hatahotra Ahy ianao; hanaiky fananarana,” mba tsy ho tapaka ny fonenany araka izay rehetra nokasaiko hamelezana azy. Nefa mbola nifoha maraina izy ireo hanimba ny asany rehetra.
8« Koa miandrasa Ahy,» hoy Raintsika, «mandra-pahatongan’ny andro hitsanganako ho vavolombelona. Fa ny fanapahan-keviko dia ny hanangona ny firenena, hanambatra ny fanjakana, hampidina ny fahatezerako aminy, dia ny firehetan’ny hatezerako rehetra; fa ny afon’ny fialonako handevona ny tany rehetra.»
Molotra Voadio, Feo Iray
9« Fa amin’izay dia homeko ny firenena molotra voadio, mba hiantso ny anarako izy rehetra ary hanompo Ahy tamin’ny saina iray. 10Avy any hoan’ny reniranon’i Kosy no hitondran’ny mpiankohoka Amiko, dia ny zanako niely, ny fanatitra ho Ahy. a a v10 Kosy dia Etiopia fahiny — ny atsimo lavitra, maneho ny faran’ny tany fantatra. 11Amin’izany andro izany dia tsyho menatra noho ny asa rehetra nikomiananao Ahy ianao; fa amin’izay dia hesoriko eo aminao ny mpirehareha sy mpiavonavona, ary tsy hirehareha intsony ianao eo an-tendrombohiko masina. 12Fa havelako eo aminao ny vahoaka mpandefitra sy ambany fo, ary hialoka amin’ny anarako izy. 13Ny sisa amin’ny Israely tsy hanao ratsy na hiteny lainga, ary tsy ho hita eo am-bavany ny lela mamitaka. Fa hihinana sy handry izy, ka tsy hisy hampahatahotra azy. »
14Mihirà fatratra, ry zanakavavin’i Ziona; mitoria, ry Israely! Mifalia sy mihobia amin’ny fonao rehetra, ry zanakavavin’i Jerosalema! 15Nesorin’i Raintsika ny didim-pitsarana atao aminao; nariny ny fahavalonao. Eo afovoanao ny Mpanjakan’ny Israely, Raintsika; tsy hatahotra loza intsony ianao. 16Amin’izany andro izany dia holazaina amin’i Jerosalema hoe: « Aza matahotra, ry Ziona; aza avela hihena hery ny tananao. 17Eo afovoanao Rainao, Mpiady mahery izay mamonjy. Hifaly aminao amin’ny hafaliana Izy; hampangina anao amin’ny fitiavany Izy; hiravoravo aminao amin’ny fihirana mafy Izy. » b b v17 Mifaly amin’ny zanany amin’ny hafaliana Raintsika, mampangina azy amin’ny fitiavany, ary mihira aminy amin’ny fihirana mafy — iray amin’ireo fanambarana mazava indrindra ao amin’ny Testamenta Taloha momba ny fifalian’Izy.
18Hanangona ny anao izay misaona Aho — izay nesorina tsy hanatrika ny fety voatondro — fa nanjary latsa-paka sy enta-mavesatra teo amin’i Jerosalema izy. 19Amin’izany andro izany dia hitsara izay rehetra mampahory anao Aho. Hamonjy ny mandringa Aho ary hanangona ny voaroaka, ary hovaliko ho fiderana sy lazan-tsoratra eran’ny tany rehetra ny henatra nanjo azy. 20Amin’izany andro izany dia hampody anao Aho; amin’izany andro izany dia hanangona anao Aho. Fa hataoko malaza sy hohaja ianao eo amin’ny firenena rehetra eto an-tany, rehefa haveriko ny fahasambaranao eo imasonao, hoy Raintsika.
