Zefanias 3

3 ¹Alaot kining masuklanon ug mahugaw nga siyudad—ang malupigon! ²Wala siya mamati sa bisan unsang tingog; wala siya modawat ug pagbadlong. Wala siya mosalig sa atong Amahan; wala siya moduol sa iyang Amahan.

³Ang iyang mga opisyal sa iyang sulod mga nagangulob nga liyon; ang iyang mga maghuhukom mga lobo sa kagabhion nga naglamoy sa tanan sa dili pa mabuntag. ⁴Ang iyang mga propeta mga padalus-dalos ug maluibon nga mga tawo; ang iyang mga pari nagpasipala sa balaan ug nagtuis sa balaod. ⁵Ang atong Amahan nga anaa sa iyang taliwala matarong; wala siyay nabuhat nga sayop. Buntag human sa buntag iyang gipadayag ang iyang hustisya; kini dili gayod mapakyas. Apan ang dili matarong wala masayod sa kaulaw.

⁶“Giputol ko ang mga nasod; nangagun-ob ang ilang mga tore sa eskina. Gigun-ob ko ang ilang mga dalan aron walay molabay; nangaguba ang ilang mga siyudad, walay bisan usa nga nahibilin—walay bisan usa nga molupyo.” ⁷Miingon ko, ‘Sa pagkatinuod mahadlok ka kanako; modawat ka ug pagbadlong,’ aron dili maputol ang iyang puloy-anan sumala sa tanan nga akong gitakda batok kaniya. Apan bisan pa niini, sayo silang namangon aron hugawan ang tanan nilang mga buhat.

⁸“Busa paghulat kanako,” nag-ingon ang atong Amahan, “hangtod sa adlaw nga ako mobarog ingon nga saksi. Kay ang akong hukom mao ang pagtigom sa mga nasod, ang pagtapok sa mga gingharian, ang pagbubo sa akong kapungot diha kanila, sa tanan kong nagdilaab nga kasuko; kay ang kalayo sa akong pangabugho magalamoy sa tibuok yuta.”

Giputli nga mga Ngabil, Usa ka Tingog

⁹“Kay unya hatagan ko ang mga katawhan ug giputli nga mga ngabil, aron silang tanan motawag sa akong ngalan ug mag-alagad kanako nga nagkahiusa. ¹⁰Gikan sa unahan sa mga suba sa Cush, ang akong mga magsisimba, ang akong nagkatibulaag nga mga anak, magdala sa akong halad. ^a a v10 Ang Cush mao ang karaang Etiopia—ang halayong habagatan, nga nagrepresentar sa mga kinatumyan sa nailhang kalibotan. ¹¹Nianang adlawa dili ka maulaw sa tanang binuhatan nga pinaagi niini ikaw misupak kanako; kay unya kuhaon ko gikan sa imong taliwala ang imong mga mapahitas-on ug mga hambogiro, ug dili ka na gayod magmagarbohon diha sa akong balaang bukid. ¹²Apan magbilin ako diha sa imong taliwala ug usa ka katawhan nga mapainubsanon ug maaghop, ug modangop sila sa akong ngalan. ¹³Ang nahibilin sa Israel dili magbuhat ug daotan ug dili mamakak, ug walay malimbongong dila nga makita sa ilang mga baba. Kay manibsib sila ug manghigda, ug walay bisan usa nga mohadlok kanila.”

¹⁴Pag-awit sa makusog, anak nga babaye sa Zion; singgit, Israel! Pagmaya ug paghugyaw sa kalipay sa tibuok mong kasingkasing, anak nga babaye sa Jerusalem! ¹⁵Gikuha sa atong Amahan ang mga hukom batok kanimo; gipapahawa niya ang imong kaaway. Ang Hari sa Israel, ang atong Amahan, anaa sa imong taliwala; dili ka na gayod mahadlok sa kadaot. ¹⁶Nianang adlawa igaingon sa Jerusalem: “Ayaw kahadlok, O Zion; ayaw tugoti nga maluya ang imong mga kamot.

¹⁷Ang imong Amahan anaa sa imong taliwala, usa ka gamhanang manggugubat nga magluluwas. Magmaya siya tungod kanimo uban ang kalipay; palinawon ka niya pinaagi sa iyang gugma; magsadya siya tungod kanimo uban ang makusog nga pag-awit.” ^b b v17 Ang atong Amahan nagmaya tungod sa iyang mga anak uban ang kalipay, nagpalinaw kanila pinaagi sa iyang gugma, ug nag-awit alang kanila uban ang makusog nga pag-awit—usa sa labing tin-aw nga mga pagpadayag sa Daang Tugon mahitungod sa iyang kalipay.

¹⁸Tigumon ko kadtong imong mga nagbangotan—kadtong gilayo gikan sa gitakda nga mga kombira—kay sila nahimong usa ka kaulawan ug usa ka palas-anon diha sa Jerusalem. ¹⁹Nianang panahona atubangon ko ang tanang nagdaugdaog kanimo. Luwason ko ang bakol ug tigumon ang sinalikway, ug himoon kong pagdayeg ug kabantog ang ilang kaulaw diha sa tibuok yuta. ²⁰Nianang panahona dad-on ko ikaw pauli; nianang panahona tigumon ko kamo. Kay himoon ko ikaw nga bantogan ug dinayeg taliwala sa tanang katawhan sa yuta, sa diha nga iuli ko ang imong kadagaya sa atubangan mismo sa imong mga mata, nag-ingon ang atong Amahan.