په سرکښه ښار باندې افسوس
پر يروشلم تور لګول کېږي چې اصلاح يې نه منله، او چارواکي او پېغمبران يې ښکاريان وو. بيا لهجه بشپړه بدلېږي: پاکې شونډې، يو عاجز پاتې شونی، او زموږ پلار د هغې په منځ کې د داسې جنګيالي په توګه چې ژغوري — په خپله مينه يې ارامه کوي او پر هغې سندرې وايي.
3 1په دې سرکښه، ناپاکه ښار باندې افسوس چې ظالم دے! 2هغه هيڅ آواز ته غوږ نۀ ږدى؛ هغه هيڅ تنبيه نۀ منى. هغه په زمونږ پلار باندې بروسه نۀ کوى؛ هغه خپل پلار ته نۀ نزدې کيږى.
3د هغې حاکمان چې په هغې کښې دى غړومبېدونکى زمرى دى؛ د هغې قاضيان د ماښام لېوان دى چې د سحر نه مخکښې هر څۀ خورى. 4د هغې نبيان بېپرواه، دغا باز سړى دى؛ د هغې اِمامان مقدسات ناپاکوى او شريعت ته تاو ورکوى. 5زمونږ پلار چې د هغې په مينځ کښې دے صادق دے؛ هغه هيڅ غلط کار نۀ کوى. سحر په سحر هغه خپل اِنصاف رڼا ته راوړى؛ دا هيڅکله نۀ ناکاميږى. خو ظالم هيڅ شرم نۀ لرى.
6”ما قومونه له مينځه يوړل؛ د هغوئ د کونجونو بُرجونه ويجاړ دى. ما د هغوئ کوڅې داسې برباد کړې چې هيڅوک نۀ ترې تېريږى؛ د هغوئ ښارونه ورانيدلى دى، هيڅوک پاتې نۀ دى — هيڅ اوسېدونکے نشته.“ 7ما وفرمائيل، ’يقيناً به تۀ زما نه ووېرېږې؛ تۀ به تنبيه ومنې،‘ دې دپاره چې د هغې استوګنه ختمه نۀ شى د هغه هر څۀ مطابق چې ما د هغې خلاف مقرر کړى وو. خو بيا هم هغوئ وختى پاڅېدل چې خپل ټول کارونه خراب کړى.
8”نو زما انتظار وکړئ،‘ زمونږ پلار فرمائى، ’تر هغې ورځې پورې چې زۀ د ګواه په توګه پاڅيږم. ځکه چې زما فيصله دا ده چې قومونه راجمع کړم، چې بادشاهۍ سره راټولې کړم، چې خپل قهر په هغوئ باندې توئ کړم، زما ټول سوزونکے غضب؛ ځکه چې زما د غيرت اور به ټوله زمکه تباه کړى.‘
پاکې شوې شونډې، يو آواز
9”ځکه چې بيا به زۀ قومونو ته پاکې شونډې ورکړم، دې دپاره چې هغوئ ټول زما نوم ياد کړى او اوږه په اوږه زما خدمت وکړى. 10د کوش د سيندونو د هغه غاړې نه زما عبادت کوونکى، زما خواره شوى بچى، به زما نذرانه راوړى. a a v10 کوش قديم حبشه ده — لرې جنوب، چې د معلومې دُنيا د پايه نمائندګى کوى. 11په هغه ورځ به تۀ د هغو ټولو کارونو نه شرمنده نۀ يې چې په هغو سره دې زما خلاف سرکښى کړې وه؛ ځکه چې بيا به زۀ ستا د مينځ نه ستا مغرور او لاف وهونکى لرې کړم، او بيا به تۀ هيڅکله زما په مقدس غرۀ باندې تکبر نۀ کوې. 12خو زۀ به ستا په مينځ کښې يو داسې قوم پرېږدم چې عاجز او فروتن وى، او هغوئ به زما په نوم کښې پناه اخلى. 13د اِسرائيل پاتې شوى به هيڅ غلط کار نۀ کوى او دروغ نۀ وائى، او هيڅ دروغژنه ژبه به د هغوئ په خولو کښې ونۀ موندلے شى. ځکه چې هغوئ به څرا کوى او څملى به، او هيڅوک به هغوئ نۀ وېروى.“
14اے د صيون لورې، په اوچت آواز سندرې ووايه؛ اے اِسرائيله، چغې ووهه! اے د يروشلم لورې، په خپل ټول زړۀ خوشحالى وکړه او د خوشحالۍ چغې ووهه! 15زمونږ پلار ستا خلاف فيصلې لرې کړې دى؛ هغۀ ستا دښمن لرې کړے دے. د اِسرائيل بادشاه، زمونږ پلار، ستا په مينځ کښې دے؛ بيا به تۀ هيڅکله د نقصان نه نۀ وېرېږې. 16په هغه ورځ به يروشلم ته ووئيلے شى: ”اے صيونه، مۀ يرېږه؛ خپل لاسونه سست کېدو ته مۀ پرېږده. 17ستا پلار ستا په مينځ کښې دے، يو زورور جنګيالے چې خلاصون ورکوى. هغه به په تا باندې په خوشحالۍ سره خوشحاله شى؛ هغه به تا په خپله مينه سره آرام کړى؛ هغه به په تا باندې په اوچتو سندرو سره خوشحالى وکړى.“ b b v17 زمونږ پلار په خپلو بچو باندې په خوشحالۍ سره خوشحاليږى، هغوئ په خپله مينه سره آرام کوى، او په هغوئ باندې په اوچت آواز سندرې وائى — دا د زړې لوظنامې يو تر ټولو څرګند بيان د هغۀ د خوشحالۍ دے.
18زۀ به ستا هغه خلق راجمع کړم چې ماتم کوى — هغه چې د مقررو عيدونو نه لرې ساتلے شوى دى — ځکه چې هغوئ د يروشلم دپاره عار او بوج وو. 19په هغه وخت کښې به زۀ د هغو ټولو سره معامله وکړم چې په تا ظلم کوى. زۀ به ګوډ خلاص کړم او شړلے شوى راجمع کړم، او زۀ به د هغوئ شرم په ټوله زمکه کښې په تعريف او شهرت بدل کړم. 20په هغه وخت کښې به زۀ تا کور ته راولم؛ په هغه وخت کښې به زۀ تا راجمع کړم. ځکه چې زۀ به تا د زمکې د ټولو قومونو په مينځ کښې مشهور او د تعريف وړ کړم، کله چې زۀ ستا نصيب ستا په خپلو سترګو وړاندې بحال کړم، زمونږ پلار فرمائى.
