Cilaka Kota nu Baha

Yerusalem didakwa nolak dipepeling, para pajabat jeung nabi-nabina ngarampog lir sato galak. Tuluy nadana robah sagemblengna: biwir nu dimurnikeun, sesa umat nu handap asor, sarta Rama urang aya di tengah-tengahna saperti pahlawan nu nyalametkeun — nengtremkeun manehna ku asih-Na sarta nembangan manehna.

Pasal 3.

Cilaka kota nu baha jeung geus ngotor ieu—nu sok nindes! Manehna embung ngadengekeun sora saha-saha; manehna embung narima pepeling. Manehna teu percaya ka Rama urang; manehna teu daek nyampeurkeun ka Rama-na.

Para pajabatna di jerona teh ibarat singa nu ngagaur; para hakimna ibarat ajag ti peuting nu ngahakan sagalana saacan isuk-isuk. Para nabina teh jelema nu gegabah tur hianat; para imamna ngalelongkahan nu suci sarta meulokkeun hukum Toret. Rama urang anu aya di tengah-tengahna teh adil; Mantenna henteu kalis milampah salah. Unggal isuk Mantenna nembongkeun kaadilana-Na; henteu kungsi gagal. Tapi nu teu adil teu wawuh ka rasa era.

“Kami geus ngabasmi bangsa-bangsa; munara-munara juruna geus suwung. Kami geus ngaruksak jalan-jalanna nepi ka taya nu ngaliwat; kota-kotana geus burak-barik, taya nu nyesa—taya saurang-urang acan nu matuh.” Kami ngandika, “Tangtu maneh bakal sieun ka Kami; maneh bakal narima pepeling,” supaya tempat matuhna henteu dibasmi luyu jeung sagala rupa nu geus ditetepkeun ku Kami pikeun ngahukum manehna. Tapi angger bae maranehna buru-buru hudang isuk-isuk pikeun ngaruksak sagala lampahna.

“Ku sabab kitu, dago-dago Kami,” dawuhan Rama urang, “nepi ka poe Kami ngadeg jadi saksi. Sabab geus jadi putusan Kami pikeun ngumpulkeun bangsa-bangsa, pikeun ngahijikeun karajaan-karajaan, pikeun ngucurkeun bebendu Kami ka maranehna, sagala amarah Kami nu ngagedur; sabab seuneu timburu Kami bakal ngalebur sakuliah bumi.”

Biwir nu Disucikeun, Hiji Sora

“Sabab harita Kami bakal maparin biwir nu disucikeun ka umat-umat, supaya kabeh bisa nyambat jenengan Kami sarta ngabakti ka Kami babarengan jejer taktak. Ti saberang walungan-walungan Kus, jelema-jelema nu ngabakti ka Kami, putra-putra Kami nu pabalatak, bakal marawa sasajen pikeun Kami. ^a Dina poe eta maneh moal era deui ku sagala lampah nu matak maneh baha ka Kami; sabab harita Kami bakal nyingkahkeun ti tengah-tengah maneh jelema-jelema nu adigung jeung gumede, sarta maneh moal ieuh angkuh deui di gunung Kami nu suci. Tapi di tengah-tengah maneh, Kami bakal nyesakeun hiji umat nu handap asor tur rendah hate, sarta maranehna bakal ngaubkeun maneh dina jenengan Kami. Sesa-sesa Israil moal milampah salah sarta moal nyarita bohong, tur dina sungutna moal kapanggih letah nu culika. Sabab maranehna bakal ngarala jeung ngalempreh, taya saurang-urang acan nu bakal nyingsieunan maranehna.”

Sing tarik ngawih, eh putri Sion; surakan, eh Israil! Suka bungah sarta surak-surak kabungahan reujeung sapinuh hate, eh putri Yerusalem! Rama urang geus nyingkahkeun hukuman-hukuman pikeun maneh; Mantenna geus ngaberesihan musuh maneh. Raja Israil, nya eta Rama urang, aya di tengah-tengah maneh; maneh moal sieun deui ku bahla. Dina poe eta bakal diucapkeun ka Yerusalem: “Ulah sieun, eh Sion; ulah nepi ka leungeun maneh jadi lesu. Rama maneh aya di tengah-tengah maneh, saurang prajurit nu gagah perkosa anu nyalametkeun. Mantenna bakal suka bungah ka maneh reujeung gumbira; Mantenna bakal nengtremkeun maneh ku asih-Na; Mantenna bakal surak-surak suka bungah ka maneh bari ngawih tarik.” ^b

Kami bakal ngumpulkeun jelema-jelema maneh nu keur sumarambah—nya eta nu dijauhkeun ti pesta-pesta nu geus ditangtukeun—sabab maranehna geus jadi cacampah jeung beungbeurat pikeun Yerusalem. Dina waktu eta Kami bakal ngabales ka sakabeh nu nindes maneh. Kami bakal nyalametkeun nu lumpuh sarta ngumpulkeun nu kabuang, tur Kami bakal ngarobah kaera maranehna jadi pamuji jeung kamasyhuran di sakuliah bumi. Dina waktu eta Kami bakal mawa maneh balik; dina waktu eta Kami bakal ngumpulkeun maneh babarengan. Sabab Kami bakal ngajadikeun maneh kamasyhur jeung kapuji di antara sakabeh umat di bumi, waktu Kami mulangkeun kamajuan maneh di hareupeun panon maneh sorangan, dawuhan Rama urang.