حبقُوق 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹زۀ به په خپل د څارنې ځائ ودرېږم او په بُرج باندې به ځان قائم کړم؛ زۀ به څارنه کوم چې وګورم هغه به ما ته څۀ فرمائى، او زۀ به د خپل شکايت په حقله څۀ جواب ورکوم.

²نو زمونږ پلار ما ته جواب راکړو، ”رويا وليکه؛ په تختو باندې يې صفا کړه، دې دپاره چې هر څوک چې يې لولى هغه منډه کړلے شى چې نورو ته ووائى.“

مغرور او وفادار

³ځکه چې رويا لا تر اوسه د خپل مقررې وخت انتظار کوى؛ هغه د اخير په لور تلوار کوى او دروغ به نۀ وائى. اګر کۀ ځنډ وکړى، د دې انتظار کوه؛ هغه به ضرور راشى، ځنډ به ونۀ کړى. ⁴وګوره—مغرور سړے په زړۀ کښې سم نۀ دے—خو صادق به د خپل ايمان په وسيله ژوند کوى. ^a a v4 پولوس دا آيت درے ځله د انجيل د بنياد دپاره بيان کوى — روميانو ۱:۱۷، ګلتيانو ۳:۱۱، عبرانيانو ۱۰:۳۸. هغه صادق چې د ايمان په وسيله ژوند کوى هم هغه څوک دے چې د زمونږ پلار په وعده باور کوى حتىٰ کله چې رويا ځنډ کوى. ⁵سربېره پر دې، شراب دوکه ورکوونکى دى؛ مغرور سړے به آرام ونۀ کړى. هغه د قبر په شان لالچى دے، او د مرګ په شان هيڅکله مطمئن نۀ شى؛ هغه ټول قومونه ځان ته راغونډوى او ټول خلق د خپل ملکيت په توګه راټولوى.

⁶آيا دا ټول به د هغۀ خلاف طعنه ونۀ وايى، په ملنډو معماګانو سره، او ووائى چې، ”افسوس دے په هغۀ چې هغه څۀ راټولوى چې د هغۀ نۀ دى—تر کله پورې؟—او ځان په هغو مالونو بار کوى چې د ګرو په توګه نيولے شوى!“ ⁷آيا ستا پور ورکوونکى به ناڅاپه پاڅېږى نه، او هغه چې تا رپوى ويښ به شى؟ بيا به تۀ د هغوئ دپاره لوټ شې. ⁸ځکه چې تا ډېر قومونه لوټ کړى دى، د خلقو ټول پاتې شوى به تا لوټ کړى —د انسانانو د وينې دپاره او د هغه ظلم دپاره چې په زمکه، په ښارونو او په ټولو اوسېدونکو باندې شوے دے. ⁹افسوس دے په هغۀ چې خپل کور په بدو ګټو ډکوى، چې خپله ځاله اوچته جوړوى چې د آفت د منګولو نه بچ شى! ¹⁰تا د خپل کور دپاره شرم تدبير کړے دے چې ډېر خلق دې ختم کړل؛ تا خپل ژوند له لاسه ورکړو. ¹¹ځکه چې تيږه به د دېوال نه چغې ووهى، او کاث به د لرګيو د کار نه هغې ته جواب ورکړى. ¹²افسوس دے په هغۀ چې په وينو تويولو سره ښار آبادوى او په ناانصافۍ باندې کلے بنسټ ږدى! ¹³آيا دا د آسمانى لښکرو د پلار له طرفه نۀ دى چې خلق يوازې د اور د بلولو دپاره محنت کوى، او قومونه ځان بې فائدې ستومانه کوى؟ ¹⁴ځکه چې زمکه به د زمونږ پلار د جلال په پوهې سره ډکه شى، لکه څنګه چې اوبۀ سمندر پټوى. ¹⁵افسوس دے په هغۀ چې خپل ګاونډيانو ته څښاک ورکوى—خپل غضب تويوى تر څو چې هغوئ نشه شى—دې دپاره چې د هغوئ بربنډتيا وګورى! ¹⁶تۀ به د جلال پر ځائ په شرم ډک شې. وڅښه، ته په خپله، او وخوځېږه! هغه پياله چې د زمونږ پلار په ښى لاس کښې ده تا ته به راوګرځى، او بې عزتى به ستا جلال پټ کړى. ¹⁷ځکه چې هغه ظلم چې په لبنان شوے دے تا به ونيسى، او د هغۀ د ځناورو تباهى به تا ووېروى— د انسانانو د وينې دپاره او د هغه ظلم دپاره چې په زمکه، په ښارونو او په ټولو اوسېدونکو باندې شوے دے. ¹⁸بُت د څۀ کار دے کله چې يې جوړوونکى هغه تراشلے وى—يو ريخته شوے مجسمه، د دروغو اُستاذ؟ ځکه چې جوړوونکى يې په خپل د لاس کار باور کوى کله چې هغه بې فائدې بُتان جوړوى چې خبرې نۀ شى کولے. ¹⁹افسوس دے په هغۀ چې د لرګى يوې ټوټې ته وائى چې، ”ويښ شه!“ يا چپ تيږې ته، ”پاڅه!“ آيا هغه ښوونه کولے شى؟ وګوره—هغه په سرو زرو او سپينو زرو پوښل شوے دے، ²⁰خو زمونږ پلار په خپل پاک هيکل کښې دے؛ دې ټوله زمکه دې د هغۀ په مخکښې چپه شى.