Γράψε Καθαρά το Όραμα
Ο Αββακούμ στήνεται στην έπαλξη για να ακούσει απάντηση, και ο Πατέρας μας τη δίνει: γράψε το όραμα καθαρά, περίμενέ το, ο δίκαιος θα ζήσει με πίστη. Πέντε «ουαί» πέφτουν πάνω στον άρπαγα, ενώ η γη γεμίζει με τη γνώση της δόξας του Πατέρα.
2 1Θα σταθώ στη σκοπιά μου και θα πάρω θέση στον προμαχώνα· θα παραμονέψω να δω τι θα μου πει, και τι θα απαντήσω σχετικά με το παράπονό μου.
2Τότε μου απάντησε ο Πατέρας μας: «Γράψε το όραμα· κάνε το καθαρό πάνω σε πλάκες, ώστε όποιος το διαβάζει να μπορεί να τρέξει να το πει στους άλλους».
Ο Υπερήφανος και ο Πιστός
3Γιατί το όραμα περιμένει ακόμη τον ορισμένο του καιρό· σπεύδει προς το τέλος και δεν θα διαψεύσει. Αν και αργεί, περίμενέ το· σίγουρα θα έρθει, δεν θα καθυστερήσει. 4Δες—ο υπερήφανος δεν είναι ευθύς στην καρδιά—αλλά ο δίκαιος θα ζήσει με την πίστη του. a a v4 Ο Παύλος παραθέτει αυτό το εδάφιο τρεις φορές για να θεμελιώσει το ευαγγέλιο — Ρωμαίους 1:17, Γαλάτες 3:11, Εβραίους 10:38. Ο δίκαιος που ζει με την πίστη είναι εκείνος που εμπιστεύεται την υπόσχεση του Πατέρα μας ακόμη και όταν το όραμα αργεί. 5Επιπλέον, το κρασί είναι δόλιο· ο αλαζόνας δεν θα ησυχάσει. Είναι άπληστος σαν τον τάφο, και σαν τον θάνατο ποτέ δεν χορταίνει· συγκεντρώνει όλα τα έθνη στον εαυτό του και μαζεύει όλους τους λαούς σαν δικούς του.
6Δεν θα ξεστομίσουν όλοι αυτοί ένα χλευασμό εναντίον του, με περιπαικτικά αινίγματα, και θα πουν: «Αλίμονο σ' εκείνον που συσσωρεύει ό,τι δεν είναι δικό του—ως πότε;—και φορτώνεται αγαθά παρμένα ως ενέχυρο!» 7Δεν θα σηκωθούν ξαφνικά οι δανειστές σου, και δεν θα ξυπνήσουν εκείνοι που σε κάνουν να τρέμεις; Τότε θα γίνεις λάφυρο γι' αυτούς. 8Επειδή λεηλάτησες πολλά έθνη, όλο το υπόλοιπο των λαών θα σε λεηλατήσει— για το αίμα των ανθρώπων και τη βία που έγινε στη γη, στις πόλεις και σε όλους όσοι κατοικούν σ' αυτές. 9Αλίμονο σ' εκείνον που γεμίζει το σπίτι του με κακό κέρδος, που στήνει τη φωλιά του ψηλά για να ξεφύγει από τα χέρια της συμφοράς! 10Σχεδίασες ντροπή για το σπίτι σου εξολοθρεύοντας πολλούς λαούς· έχασες την ίδια σου τη ζωή. 11Γιατί η πέτρα θα κραυγάσει από τον τοίχο, και το δοκάρι θα της απαντήσει από την ξυλεία. 12Αλίμονο σ' εκείνον που χτίζει πόλη με αιματοχυσία και θεμελιώνει πολιτεία πάνω στην αδικία! 13Δεν προέρχεται τάχα από τον Πατέρα των στρατιών του ουρανού το ότι οι λαοί κοπιάζουν μόνο για να τροφοδοτούν τη φωτιά, και τα έθνη εξαντλούνται για το τίποτα; 14Γιατί η γη θα γεμίσει με τη γνώση της δόξας του Πατέρα μας, όπως τα νερά σκεπάζουν τη θάλασσα. 15Αλίμονο σ' εκείνον που ποτίζει τους γείτονές του —ξεχύνοντας την οργή σου μέχρι να μεθύσουν—για να κοιτάξει τη γύμνια τους! 16Θα γεμίσεις ντροπή αντί για δόξα. Πιες κι εσύ ο ίδιος, και παραπάτησε! Το ποτήρι στο δεξί χέρι του Πατέρα μας θα έρθει με τη σειρά του σ' εσένα, και η ατίμωση θα σκεπάσει τη δόξα σου. 17Γιατί η βία που έγινε στον Λίβανο θα σε κατακλύσει, και η καταστροφή των ζώων του θα σε τρομάξει— για το αίμα των ανθρώπων και τη βία που έγινε στη γη, στις πόλεις και σε όλους όσοι κατοικούν σ' αυτές. 18Τι ωφελεί ένα είδωλο όταν ο κατασκευαστής του το έχει σκαλίσει—ένα χυτό άγαλμα, ένας δάσκαλος ψεμάτων; Γιατί ο κατασκευαστής του εμπιστεύεται το ίδιο του το έργο όταν φτιάχνει ανάξια είδωλα που δεν μπορούν να μιλήσουν. 19Αλίμονο σ' εκείνον που λέει σ' ένα κομμάτι ξύλο: «Ξύπνα!» ή σε μια βουβή πέτρα: «Σήκω!» Μπορεί αυτό να διδάξει; Δες—είναι ντυμένο με χρυσάφι και ασήμι, όμως δεν υπάρχει καθόλου πνοή μέσα του. 20Όμως ο Πατέρας μας είναι στον άγιο ναό του· ας σωπάσει όλη η γη μπροστά του.
