હબાક્કુક 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹હું મારા ચોકી સ્થાને ઊભો રહીશ અને કોટ પર ગોઠવાઈશ; તે મને શું કહેશે અને મારી ફરિયાદ વિશે હું શું જવાબ આપીશ, તે જોવા માટે હું ચોકી રાખીશ.

²ત્યારે આપણા પિતાએ મને જવાબ આપ્યો, “આ સંદર્શન લખ; પાટીઓ પર તેને સ્પષ્ટ કર, જેથી જે કોઈ તે વાંચે તે બીજાઓને કહેવા દોડી શકે.”

ગર્વિષ્ઠ અને વિશ્વાસુ

³કારણ, આ સંદર્શન હજુ તેના નિયુક્ત સમયની રાહ જુએ છે; તે અંત તરફ ઉતાવળ કરે છે અને જૂઠું બોલશે નહિ. ભલે તે વિલંબ કરે, તોપણ તેની રાહ જો; તે નિશ્ચે આવશે, તે વાર કરશે નહિ. ⁴જો—ગર્વિષ્ઠ માણસનું હૃદય સાચું નથી—પણ નેક માણસ પોતાના વિશ્વાસથી જીવશે. ^a a v4 પાઉલ આ વચનને ત્રણ વાર ટાંકીને સુવાર્તાને સ્થિર કરે છે — રોમનો ૧:૧૭, ગલાતી ૩:૧૧, હિબ્રૂ ૧૦:૩૮. વિશ્વાસથી જીવનાર નેક માણસ એ છે, જે સંદર્શન વિલંબ કરે ત્યારે પણ આપણા પિતાના વચન પર ભરોસો રાખે છે. ⁵વળી, દ્રાક્ષાસવ દગાબાજ છે; અભિમાની માણસને વિશ્રામ મળશે નહિ. તે કબર જેવો લોભી છે, અને મરણની જેમ તે કદી સંતોષ પામતો નથી; તે સર્વ પ્રજાઓને પોતાની પાસે એકઠી કરે છે અને સર્વ લોકોને પોતાના કરી લે છે.

⁶શું આ બધા તેની વિરુદ્ધ મહેણું નહિ મારે, મશ્કરીભર્યા ઉખાણાંથી, અને નહિ કહે, “જે પોતાનું નથી તે ભેગું કરનારને અફસોસ—ક્યાં સુધી?—અને ગીરવે લીધેલા માલથી પોતાને લાદનારને!”? ⁷શું તારા લેણદારો એકાએક ઊઠશે નહિ, અને તને થરથરાવનારા જાગશે નહિ? ત્યારે તું તેમને માટે લૂંટ બની જશે. ⁸કેમ કે તેં ઘણી પ્રજાઓને લૂંટી છે, માટે લોકોના સર્વ બાકી રહેલા તને લૂંટશે— માણસોના લોહીને લીધે અને પૃથ્વી પર, નગરો પર તથા તેમાં વસનારા સર્વ પર કરેલા જુલમને લીધે. ⁹જે પોતાના ઘરને દુષ્ટ નફાથી ભરે છે, જે આફતની પકડમાંથી બચવા ઊંચે પોતાનો માળો બાંધે છે, તેને અફસોસ! ¹⁰ઘણા લોકોને કાપી નાખીને તેં પોતાના ઘરને માટે શરમ કલ્પી છે; તેં પોતાનો જીવ ગુમાવ્યો છે. ¹¹કેમ કે ભીંતમાંથી પથ્થર પોકારી ઊઠશે, અને લાકડાના ભાગમાંથી મોભ તેને જવાબ આપશે. ¹²જે લોહી વહેવડાવીને નગર બાંધે છે અને અન્યાય પર શહેર સ્થાપે છે, તેને અફસોસ! ¹³જુઓ, આકાશના સૈન્યોના પિતા તરફથી જ એવું નથી શું, કે લોકો ફક્ત અગ્નિને સળગાવવા મહેનત કરે, અને પ્રજાઓ વ્યર્થ પોતાને થકવી નાખે? ¹⁴કેમ કે જેમ પાણી સમુદ્રને ઢાંકે છે, તેમ પૃથ્વી આપણા પિતાના મહિમાના જ્ઞાનથી ભરાઈ જશે. ¹⁵જે પોતાના પડોશીઓને પિવડાવે છે—તારો કોપ રેડીને, જ્યાં સુધી તેઓ મસ્ત ન થાય—જેથી તેઓની નગ્નતા જોવા મળે, તેને અફસોસ! ¹⁶તું મહિમાને બદલે શરમથી ભરાઈ જશે. પી, તું પોતે, અને ડગમગ! આપણા પિતાના જમણા હાથનો પ્યાલો તારી પાસે આવી પહોંચશે, અને અપમાન તારા મહિમાને ઢાંકી દેશે. ¹⁷કેમ કે લબાનોન પર કરેલો જુલમ તને ઘેરી વળશે, અને તેનાં પશુઓનો નાશ તને ગભરાવી મૂકશે— માણસોના લોહીને લીધે અને પૃથ્વી પર, નગરો પર તથા તેમાં વસનારા સર્વ પર કરેલા જુલમને લીધે. ¹⁸મૂર્તિ શા કામની, જ્યારે તેના બનાવનારે તેને કોતરી હોય—ઢાળેલી મૂર્તિ, જૂઠનો શિક્ષક? કેમ કે તેનો બનાવનાર પોતાના જ હાથની કારીગરી પર ભરોસો રાખે છે, જ્યારે તે બોલી ન શકે એવી નકામી મૂર્તિઓ બનાવે છે. ¹⁹જે લાકડાના ટુકડાને કહે છે, “જાગ!” અથવા મૂંગા પથ્થરને, “ઊઠ!”, તેને અફસોસ! શું તે શિક્ષણ આપી શકે? જો—તેને સોના અને ચાંદીથી મઢેલી છે, તોપણ તેની અંદર જરાય શ્વાસ નથી. ²⁰પણ આપણા પિતા તો પોતાના પવિત્ર મંદિરમાં છે; આખી પૃથ્વી તેમની આગળ શાંત રહો.