Tulis Eta Wahyu Sing Tetela
Habakuk nangtung dina benteng pikeun ngadéngé jawaban, sarta Rama urang méré jawaban: tuliskeun titingalan éta kalawan jelas, dagoan, jalma bener bakal hirup ku iman. Lima cilaka tumiba ka nu ngarampog, bari bumi pinuh ku pangaweruh ngeunaan kamulyaan Rama.
2 1Kaula rek nangtung di pos panjagaan jeung ngadeg di luhureun benteng; kaula rek ngawaskeun naon anu rek diandikakeun ku Mantenna ka kaula, jeung naon anu kudu dijawab ku kaula ngeunaan kaluhkeuh kaula.
2Tuluy Rama urang ngawaler ka kaula, “Tulis eta wahyu; sing tetela dina papan batu, supaya saha bae anu macana bisa lumpat ngabejaan ka nu sejen.”
Nu Adigung jeung Nu Satia
3Sabab eta wahyu teh masih keneh ngadago waktu anu geus ditangtukeun; muru kana tungtungna sarta moal bohong. Najan asa lila, dagoan bae; pasti bakal datang, moal talat. 4Tenjo—jalma nu adigung mah teu lempeng hatena—tapi jalma nu bener bakal hirup ku imanna. a a v4 Paulus nyebut ayat ieu tilu kali pikeun ngadasaran Injil — Rum 1:17, Galata 3:11, Ibrani 10:38. Jalma bener anu hirup ku iman teh nya eta anu percaya kana jangji Rama urang sanajan eta wahyu asa lila datangna. 5Leuwih ti eta, anggur teh ngabaekeun; jalma nu takabur moal daek repeh. Manehna sarakah lir kuburan, jeung lir maot anu tara sugema; manehna ngumpulkeun sakabeh bangsa ka dirina sarta ngaborong sakabeh umat jadi bogana.
6Lain kabeh maranehna bakal nyindiran manehna, make cacangkriman anu moyok, sarta ngomong: “Cilaka jalma anu numpukkeun barang anu lain bogana—nepi ka iraha?—jeung ngabeungbeuratan diri ku barang gadaian!” 7Lain nu ngahutangan maneh bakal ujug-ujug harudang, jeung nu matak maneh gumeter bakal lilir? Geus kitu maneh bakal jadi rampasan pikeun maranehna. 8Sabab maneh geus ngarampas loba bangsa, sakabeh sesa umat bakal ngarampas maneh—karana getih jalma jeung kakerasan anu dilampahkeun ka bumi, ka kota-kota jeung sakabeh nu caricing di dinya. 9Cilaka jalma anu ngeusian imahna ku kauntungan jahat, anu nyieun sayangna di luhur pikeun leupas tina cangkeraman balai! 10Maneh geus ngarancang kaera pikeun imah maneh ku jalan numpes loba umat; maneh geus ngorbankeun nyawa sorangan. 11Sabab batu bakal ngagero tina tembok, jeung balok bakal ngajawab tina papan kai. 12Cilaka jalma anu ngadegkeun kota ku getih sarta ngadasaran dayeuh ku kateuadilan! 13Lain ti Rama, Gusti balad sawarga, yen bangsa-bangsa teh digarawe ngan pikeun ngahuru seuneu, jeung bangsa-bangsa teh capek-capek taya hartina? 14Sabab bumi bakal pinuh ku pangaweruh ngeunaan kamulyaan Rama urang, saperti cai anu nutupan sagara. 15Cilaka jalma anu maksa tatanggana nginum—nyicikeun amarah maneh nepi ka maranehna mabok—supaya bisa ngilikan kaboguran maranehna! 16Maneh bakal pinuh ku kaera lain ku kamulyaan. Geura nginum, maneh sorangan, jeung oleng! Lumur anu aya dina leungeun katuhu Rama urang bakal datang ka maneh, jeung aeb bakal nutupan kamulyaan maneh. 17Sabab kakerasan anu dilampahkeun ka Libanon bakal nibanan maneh, jeung ancurna sato-satona bakal nyingsieunan maneh—karana getih jalma jeung kakerasan anu dilampahkeun ka bumi, ka kota-kota jeung sakabeh nu caricing di dinya. 18Naon gunana hiji brahala sanggeus nu nyieunna ngukir eta—arca cetakan, guru bohong? Sabab nu nyieunna percaya kana pagawean leungeunna sorangan nalika nyieun brahala-brahala taya gunana anu teu bisa ngomong. 19Cilaka jalma anu ngomong ka sapotong kai, “Hudang!” atawa ka batu nu jempe, “Cengkat!” Naha bisa ngajar? Tenjo—dibalur ku emas jeung perak, tapi taya napas pisan di jerona. 20Tapi Rama urang aya di Bait-Na nu suci; sing jempe sakabeh bumi di payuneun Mantenna.