ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆ

ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳಲು ಹಬಕ್ಕೂಕನು ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾವಲು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರು, ನೀತಿವಂತನು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕುವನು. ಸುಲಿಗೆಗಾರನ ಮೇಲೆ ಐದು ದುರ್ಗತಿಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಭೂಮಿಯು ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಯ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 2.

ನಾನು ನನ್ನ ಕಾವಲುಗೋಪುರದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವೆನು, ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವೆನು; ಅವರು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುವರೋ, ನನ್ನ ದೂರಿನ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಉತ್ತರಕೊಡಬೇಕೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆನು.

ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು: “ಈ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬರೆ; ಅದನ್ನು ಓದುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಓಡಿಹೋಗಿ ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವಂತೆ ಹಲಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆ.”

ಗರ್ವಿಷ್ಠನೂ ನಂಬಿಗಸ್ತನೂ

ಆ ದರ್ಶನವು ತನ್ನ ನೇಮಿತ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ; ಅದು ಅಂತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತ್ವರೆಪಡುತ್ತದೆ, ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ತಡವಾದರೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರು; ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬರುವುದು, ವಿಳಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೋಡು—ಗರ್ವಿಷ್ಠನ ಹೃದಯವು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ—ಆದರೆ ನೀತಿವಂತನು ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕುವನು. ^a ಇದಲ್ಲದೆ, ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವು ವಂಚಕ; ಗರ್ವಿಷ್ಠನು ವಿಶ್ರಮಿಸನು. ಅವನು ಸಮಾಧಿಯಷ್ಟು ಲೋಭಿ, ಮರಣದಂತೆ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತನಾಗನು; ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಹಾಸ್ಯದ ಒಗಟುಗಳಿಂದ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಪರಿಹಾಸ್ಯವನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲವೇ: “ತನ್ನದಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು—ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ? —ಒತ್ತೆಯಾಗಿ ಕಸಿದ ಸೊತ್ತಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಹೊರೆಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ!” ನಿನ್ನ ಸಾಲಗಾರರು ತಟ್ಟನೆ ಎದ್ದೇಳುವುದಿಲ್ಲವೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಡುಗಿಸುವವರು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಆಗ ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಳ್ಳೆಯಾಗುವೆ. ನೀನು ಅನೇಕ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದ ಕಾರಣ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುವರು— ಮನುಷ್ಯರ ರಕ್ತದ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ, ಭೂಮಿಗೆ, ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಹಿಂಸೆಯ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ. ಕೇಡಿನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ತನ್ನ ಗೂಡನ್ನು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ, ದುಷ್ಟ ಲಾಭದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ! ಅನೇಕ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀ; ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀ. ಗೋಡೆಯಿಂದ ಕಲ್ಲು ಕೂಗುವುದು, ಮರದ ಕೆಲಸದಿಂದ ತೊಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಕೊಡುವುದು. ರಕ್ತಪಾತದಿಂದ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಅನ್ಯಾಯದ ಮೇಲೆ ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ! ಪ್ರಜೆಗಳು ಕೇವಲ ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ದುಡಿಯುವುದೂ, ಜನಾಂಗಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಲಿಹೋಗುವುದೂ ಸ್ವರ್ಗದ ಸೈನ್ಯಗಳ ತಂದೆಯಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೀರು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಯ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭೂಮಿಯು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನೆರೆಯವರ ಬೆತ್ತಲೆತನವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಅಮಲೇರುವ ವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ರೋಷವನ್ನು ಸುರಿದು ಅವರಿಗೆ ಕುಡಿಸುವವನಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ! ಮಹಿಮೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ನೀನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವೆ. ನೀನೂ ಕುಡಿದು ತೂರಾಡು! ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾತ್ರೆಯು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಬರುವುದು, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅವಮಾನವು ಮುಚ್ಚುವುದು. ಲೆಬನೋನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಹಿಂಸೆಯು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವುದು, ಅದರ ಮೃಗಗಳ ನಾಶವು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸುವುದು— ಮನುಷ್ಯರ ರಕ್ತದ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ, ಭೂಮಿಗೆ, ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಹಿಂಸೆಯ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ. ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಕೆತ್ತಿದ ವಿಗ್ರಹದಿಂದ—ಎರಕಹೊಯ್ದ ಮೂರ್ತಿ, ಸುಳ್ಳಿನ ಬೋಧಕ—ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಮಾತನಾಡಲಾಗದ ವ್ಯರ್ಥ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕೈಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ. ಮರದ ತುಂಡಿಗೆ, “ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳು!” ಎಂದೂ ಮೌನವಾದ ಕಲ್ಲಿಗೆ, “ಎದ್ದೇಳು!” ಎಂದೂ ಹೇಳುವವನಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ! ಅದು ಬೋಧಿಸಬಲ್ಲದೇ? ನೋಡು—ಅದಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿಗಳ ಹೊದಿಕೆ ಹಾಕಿದೆ, ಆದರೂ ಅದರೊಳಗೆ ಉಸಿರೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೌನವಾಗಿರಲಿ.