Soraty Mazava ny Fahitana
Nijoro teo amin'ny mandan'ny tanàna i Habakoka hihaino valiny, ary nanome iray Raintsika: soraty mazava ny fahitana, miandrasa azy, ny marina ho velona amin'ny finoana. Lozà dimy no latsaka amin'ny mpandroba, fa ny tany kosa feno fahalalana ny voninahitry ny Ray.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–20
2 1Hijoro eo amin’ny toerana fiambenako aho ary hijoro eo ambonin’ny manda; hiambina aho mba hahita izay holazain’Izy amiko sy izay havaliko momba ny fitarainako.
2Dia namaly ahy Raintsika hoe: «Soraty ny fahitana; ataovy mazava eo amin’ny vato fisoratana, mba hihazakazaka hitory izay rehetra mamaky azy.»
Ny Mpirehareha sy ny Mahatoky
3Fa mbola miandry ny fotoana voatondro ny fahitana; mandeha faingana mankany amin’ny farany izy ary tsy hamitaka. Na dia mitaredretra aza izy, miandrasa azy; tokoa fa ho avy izy, tsy hahatarotaro. 4Indro, tsy mahitsy ao am-po ny mpirehareha, fa ny marina kosa ho velona amin’ny finoany. a a v4 Nanonona an’io andininy io intelo i Paoly mba hanamafy ny filazantsara — Romana 1:17, Galatiana 3:11, Hebreo 10:38. Ny marina izay velona amin’ny finoana dia ilay matoky ny fampanantenan’i Raintsika na dia mitaredretra aza ny fahitana. 5Ankoatra izany, mamitaka ny divay; tsy hahazo fitsaharana ny lehilahy mpiavonavona. Mivelatra toy ny fasana ny filany, ary tahaka ny fahafatesana izy tsy mba voky; mamory ho azy ny firenena rehetra ary manangona ho azy ny vahoaka rehetra.
6Moa tsy ho entin’ireo rehetra ireo ho fanesoana izy sy ho oha-dalana manambany, ka hanao hoe: «Loza ho an’izay mampitombo izay tsy azy—mandra-pahoviana?—ary mitondra entana nalaina ho tsatòka!» 7Moa tsy hitsangana tampoka ireo mpampitamberina anao, ary hifoha ireo mampangovitra anao? Dia ho babo ho azy ianao. 8Satria nandroba firenena maro ianao, dia handroba anao ny sisa rehetra amin’ny vahoaka—noho ny ran’ny olona sy ny habibiana nataonao tamin’ny tany, tamin’ny tanàna ary izay rehetra monina ao aminy. 9Loza ho an’izay mameno ny tranony amin’ny tombony ratsy, izay mametraka ny akaikiny any avo mba handositra ny tanan’ny loza! 10Nikasa henatra ho an’ny tranonao ianao tamin’ny nanapahanao vahoaka maro; nahavery ny ainao ianao. 11Fa ny vato hikiakiaka avy amin’ny rindrina, ary ny hazo lava hamaly azy avy ao amin’ny asa-kazo. 12Loza ho an’izay manorina tanàna amin’ny fandatsahan-dra ary manorina tanàna kely amin’ny tsy rariny! 13Moa tsy avy amin’ny Rain’ny andiany any an-danitra va no mba miasa hanampy afo ihany ny vahoaka, ary mandreraka tena foana ny firenena? 14Fa ho henika ny fahalalana ny voninahitr’i Raintsika ny tany, tahaka ny rano mandrakotra ny ranomasina. 15Loza ho an’izay mampisotro ny mpiray tanàna aminy —mandraraka ny fahatezeranao mandra-pamo azy—mba hibanjina ny fitanjahany! 16Ho feno henatra solon’ny voninahitra ianao. Misotroa, ianao ihany, ka mivadika! Ny kapoaka eo an-tanana havanan’i Raintsika dia hihodina ho aminao, ary ny fanalam-baraka hanarona ny voninahitrao. 17Fa ny habibiana nataonao tamin’i Libanona hanafotra anao, ary ny fandringanana ny bibiny hampitahotra anao—noho ny ran’ny olona sy ny habibiana nataonao tamin’ny tany, tamin’ny tanàna ary izay rehetra monina ao aminy. 18Inona no tombony ananan’ny sampy, raha nosokirin’ny mpanao azy—sarin-javatra nodorana, mpampianatra lainga? Fa matoky ny asan-tanany ny mpanao azy, raha manao sampy tsy misy dikany izay tsy mahateny. 19Loza ho an’izay manao amin’ny hazo hoe: «Mifohaza!» na amin’ny vato moana hoe: «Mitsangàna!» Moa hahay hampianatra va izany? Indro, voasaron’ny volamena sy volafotsy izy, nefa tsy misy rivotra mihitsy ao anatiny. 20Fa Raintsika kosa dia ao amin’ny tempoliny masina; aoka hangina eo anatrehany ny tany rehetra.
