Mandra-pahoviana, Raiko ô?
Mpaminany iray miady hevitra amin-kitsimpo amin'ny Rainy hoe nahoana no tsy voasazy ny ratsy—ary mandroso avy amin'ny fitarainana ho amin'ny iray amin'ireo fanambarana fahatokiana sahisahy indrindra ao amin'ny Soratra Masina.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 5–11
1 1Ny faminaniana izay hitan’i Habakoka mpaminany. 2Mandra-pahoviana, Raiko ô, no hitaraina hangataka famonjena aho ka tsy mihaino Ianao? Mitaraina aminao aho hoe: « Herisetra! » nefa tsy mamonjy Ianao.
Herisetra eny rehetra eny
3Nahoana no ataonao hijery faharatsiana toy izany aho, ary nahoana no mijery fotsiny Ianao rehefa atao ny meloka? Fandravana sy herisetra no eo anoloako; mitsangana ny fifandirana ary miely eny rehetra eny ny ady. 4Koa malemy ny lalàna, ary tsy tanteraka mihitsy ny rariny. Fa manodidina ny marina ny ratsy fanahy; ka miolakolaka ny rariny.
Jereo izay ataoko
5« Jereo any amin’ny firenena, ary mijere—ka ho gaga indrindra ianareo! Fa misy asa ataoko amin’ny andronareo izay tsy hinoanareo raha lazaina aminareo. 6Fa indro, hananganako ny Kaldeana, ilay firenena mangidy sy malaky, izay mandeha manerana ny sakan’ny tany handray fonenana tsy azy. 7Mampatahotra sy mampitebiteby izy; avy aminy ihany ny rariny sy ny voninahiny, tsy avy amin’olon-kafa. 8Maingana mihoatra ny leoparda ny soavaliny, masiaka mihoatra ny amboadia amin’ny hariva. Mandroso mafy ny mpitaingina soavaliny; avy lavitra ny mpitaingina soavaliny, manidina tahaka ny voromahery faingana handany. 9Avy rehetra hanao herisetra izy, mandroso ny tavany rehetra; manangona babo tahaka ny fasika izy. 10Manesoeso ny mpanjaka izy, ary fihomehezana ho azy ny mpanapaka. Mihomehy ny fiarovana rehetra izy; manao tehezana tany izy ka mahafaka azy. 11Dia mandalo toy ny rivotra izy ka mandroso—olona meloka, izay ny heriny no andriamaniny. »
Tsy hatramin’ny taloha indrindra ve Ianao?
12Tsy hatramin’ny taloha indrindra va Ianao, Raiko ô, Masiko? Tsy ho faty izahay. Raiko ô, Ianao no nanendry azy ho amin’ny fitsarana; Vatolampiko ô, Ianao no nanorina azy ho amin’ny famaizana. a a v12 Ny Vatolampy dia iray amin’ireo anarana poetika voalohany indrindra ao amin’ny Testamenta Taloha ho an’i Raintsika — mafy, tsy mihozongozona, mahatoky amin’ny fanekena. Miankina amin’ny Vatolampy i Habakoka mba hahazoana toky na dia mianjera aza ny fitsarana. 13Madio loatra ny masonao ka tsy mahazo mijery ny ratsy, ary tsy mahazaka ny mizaha ny meloka Ianao. Nahoana àry no mijery ny mpamadika Ianao ka mangina rehefa mitelina ilay marina noho izy ny ratsy fanahy? 14Nataonao tahaka ny trondron’ny ranomasina ny olombelona, tahaka ny biby mikisaka tsy manana mpanapaka. 15Mampiakatra azy rehetra amin’ny fanjaitra izy; misintona azy amin’ny harato fanjonoany, manangona azy ao amin’ny haratony lehibe, ka faly sy ravoravo izy. 16Koa manatitra sorona ho an’ny harato fanjonoany izy ary manolotra fanatitra ho an’ny haratony lehibe; fa aminy no mihamaro harena izy ary be dia be ny sakafony. 17Hanohy hanaisotra ny harato fanjonoany ve izy, ka hamono firenena tsy misy famindrampo mandrakizay?
