Hoe lank nog, my Vader?
’n Profeet stry eerlik met sy Vader oor waarom die kwaad ongestraf bly—en beweeg van klagte na een van die Skrif se dapperste verklarings van vertroue.
1 1Die uitspraak wat die profeet Habakuk gesien het. 2Hoe lank nog, my Vader, moet ek om hulp roep en u luister nie? Ek roep na u: “Geweld!” maar u red nie.
Geweld aan elke kant
3Waarom laat u my na soveel goddeloosheid kyk, en waarom kyk u net toe terwyl onreg gepleeg word? Verwoesting en geweld is voor my; konflik breek uit en twis versprei aan elke kant. 4Daarom is die wet verlam, en geregtigheid geskied nooit nie. Want die goddeloses omring die regverdiges; daarom kom die reg verdraai te voorskyn.
Kyk wat ek doen
5“Kyk rond onder die nasies, en let op—wees heeltemal verstom! Want ek doen in julle dae ’n werk wat julle nie sou glo nie as dit aan julle vertel word. 6Want kyk—ek laat die Babiloniërs opstaan, daardie bitter en onstuimige nasie, wat oor die breedte van die aarde optrek om wonings in besit te neem wat nie hulle eie is nie. 7Hulle is gevrees en vreesaanjaend; hulle reg en hulle waardigheid kom van niemand anders as hulleself nie. 8Hulle perde is vinniger as luiperds, feller as wolwe in die skemer. Hulle ruiters storm vorentoe; hulle ruiters kom van ver af, en vlieg soos ’n arend wat gou wil verslind. 9Hulle kom almal vir geweld, elke gesig druk vorentoe; hulle versamel gevangenes soos sand. 10Hulle spot met konings, en heersers is vir hulle ’n bespotting. Hulle lag vir elke vesting; hulle bou grondwalle en neem dit in. 11Dan storm hulle verby soos die wind en trek verder—skuldige mense, wie se eie krag hulle god is.”
Is u nie van ewigheid af nie?
12Is u nie van ewigheid af nie, my Vader, my Heilige? Ons sal nie sterf nie. My Vader, u het hulle vir die oordeel aangestel; my Rots, u het hulle vir tugtiging gevestig. a a v12 Die Rots is een van die Ou Testament se vroegste poëtiese name vir ons Vader — vas, onwrikbaar, getrou in die verbond. Habakuk wend hom tot die Rots vir sekerheid selfs terwyl die oordeel val. 13U oë is te rein om na die kwaad te kyk, en u kan nie na onreg staar nie. Waarom kyk u dan na die verraaiers en bly stil wanneer die goddelose die een verslind wat regverdiger as hy is? 14U het die mense soos die visse van die see gemaak, soos kruipende goed wat geen heerser het nie. 15Hy trek hulle almal met ’n hoek op; hy sleep hulle met sy net uit; hy versamel hulle in sy sleepnet, en daarom juig hy en is bly. 16Daarom offer hy aan sy net en bring offers aan sy sleepnet; want deur hulle word hy ryk en is sy voedsel oorvloedig. 17Sal hy dan aanhou om sy net leeg te maak, en nasies vir ewig sonder meedoë doodmaak?
