حبقوق 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹اها وحي جيڪا حبقوق نبيءَ ڏٺي. ²اي منهنجا بابا، ڪيستائين آءٌ مدد لاءِ دانهن ڪندو رهان ۽ تون نہ ٻڌندين؟ آءٌ تو ڏانهن دانهن ٿو ڪريان تہ ”تشدد!“ پر تون بچائين نہ ٿو.

چوڌاري تشدد

³تون مون کي اهڙي بڇڙائي ڇو ٿو ڏيکارين، ۽ ظلم ٿيندي تون رڳو ڏسندو ڇو ٿو رهين؟ تباهي ۽ تشدد منهنجي اڳيان آهن؛ جھيڙو اُڀري ٿو ۽ ويڙهه چوڌاري پکڙجي ٿي. ⁴تنهنڪري شريعت بي اثر ٿي وئي آهي، ۽ انصاف ڪڏهن بہ نہ ٿو ٿئي. ڇاڪاڻ تہ بڇڙا سچارن کي گھيري بيٺا آهن؛ تنهنڪري انصاف ٽيڙو ٿي نڪري ٿو.

ڏسو تہ آءٌ ڇا ٿو ڪريان

⁵”قومن ڏانهن نهاريو ۽ ڏسو، ڏاڍا حيران ٿي وڃو! ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جي ڏينهن ۾ هڪ ڪم ڪري رهيو آهيان، جنهن تي جيڪڏهن اوهان کي ٻڌايو وڃي تہ اوهان يقين نہ ڪندا. ⁶ڇاڪاڻ تہ ڏسو، آءٌ بابل وارن کي اُٿاري رهيو آهيان، انهيءَ ڪڙي ۽ تڪڙي قوم کي، جيڪي زمين جي ويڪرائيءَ ۾ ڪوچ ڪندا ٿا وڃن تہ اهڙا گھر هٿ ڪن جيڪي سندن پنهنجا نہ آهن. ⁷اهي ڀيانڪ ۽ خوفناڪ آهن؛ سندن انصاف ۽ سندن شان پاڻ کان سواءِ ڪنهن کان بہ نہ ٿا اچن. ⁸سندن گھوڙا چيتن کان بہ تيز، ۽ شام جي بگھڙن کان بہ وڌيڪ خونخوار آهن. سندن گھوڙي سوار اڳتي ڪاهين ٿا؛ سندن گھوڙي سوار پري کان اچن ٿا، ڦاڙي کائڻ لاءِ تڪڙي عقاب وانگر اُڏامندا ٿا اچن. ⁹اهي سڀ تشدد لاءِ اچن ٿا، سندن هر منهن اڳتي ڌڪجي ٿو؛ هو قيدين کي واريءَ وانگر گڏ ڪن ٿا. ¹⁰هو بادشاهن تي ٺٺوليون ڪن ٿا، ۽ حاڪم سندن لاءِ مذاق آهن. هو هر قلعي تي کلن ٿا؛ مٽيءَ جا بند ٺاهي ان کي کسي وٺن ٿا. ¹¹پوءِ هو واءَ وانگر لتاڙين ٿا ۽ لنگھي وڃن ٿا — ڏوهاري ماڻهو، جن جي پنهنجي طاقت ئي سندن معبود آهي.“

ڇا تون ازل کان ناهين؟

¹²ڇا تون ازل کان ناهين، اي منهنجا بابا، اي منهنجا پاڪ ذات؟ اسين نہ مرنداسين. اي منهنجا بابا، تو انهن کي عدالت لاءِ مقرر ڪيو آهي؛ اي منهنجا ٽڪر، تو انهن کي سڌارڻ لاءِ قائم ڪيو آهي. ^a a v12 ٽڪر پراڻي عهدنامي ۾ اسان جي پيءُ لاءِ سڀ کان پراڻن شاعراڻن نالن مان هڪ آهي — مضبوط، اٽل، ۽ عهد ۾ وفادار. حبقوق فيصلو ٿيندي بہ اطمينان لاءِ ٽڪر ڏانهن موٽي ٿو. ¹³تنهنجيون اکيون ايتريون پاڪ آهن جو برائيءَ کي نهاري نہ ٿيون سگھن، ۽ تون ظلم کي ڏسي نہ ٿو سگھين. پوءِ تون دغابازن ڏانهن ڇو ٿو نهارين، ۽ خاموش ڇو ٿو رهين، جڏهن بڇڙو پاڻ کان وڌيڪ سچار کي ڳڙڪائي ٿو وڃي؟ ¹⁴تو بني نوع انسان کي سمنڊ جي مڇين وانگر بڻايو آهي، انهن ريڙهي هلندڙ جاندارن وانگر جن تي ڪو حاڪم ناهي. ¹⁵هو انهن سڀني کي ڪنڍيءَ سان ڪڍي ٿو؛ پنهنجي جال سان گھلي ٿو، پنهنجي ڇڙي جال ۾ گڏ ڪري ٿو، تنهنڪري خوش ۽ شادمان ٿئي ٿو. ¹⁶تنهنڪري هو پنهنجي جال لاءِ قرباني ٿو ڏئي ۽ پنهنجي ڇڙي جال لاءِ نذرانا ٿو چاڙهي؛ ڇاڪاڻ تہ انهن ئي سان هو مالدار ٿئي ٿو ۽ سندس کاڌو گھڻو آهي. ¹⁷ڇا هو پنهنجو جال ائين خالي ڪندو رهندو، ۽ قومن کي هميشه بي رحميءَ سان ماريندو رهندو؟