హబక్కూకు 1

1 ¹ప్రవక్తయైన హబక్కూకు దర్శించిన దైవోక్తి. ²ఎంతకాలం, నా తండ్రీ, నేను సహాయము కోసం మొఱ్ఱపెట్టవలెను, అయినను నీవు వినవు? "హింస!" అని నేను నీకు మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాను, అయినను నీవు రక్షింపవు.

అన్ని వైపులా హింస

³ఇంతటి దుష్టత్వమును నీవు నాకెందుకు చూపించుచున్నావు? అన్యాయము జరుగుచుండగా నీవు ఊరకే ఎందుకు చూచుచున్నావు? నాశనమును హింసయును నా యెదుట ఉన్నవి; కలహము రేగుచున్నది, పోరాటము అన్ని వైపులా వ్యాపించుచున్నది. ⁴కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము నిస్తేజమైపోయినది, న్యాయము ఎన్నడును జరుగదు. దుష్టులు నీతిమంతులను చుట్టుముట్టుచున్నారు; అందుచేత న్యాయము వక్రముగా బయటికి వచ్చుచున్నది.

నేను చేయుచున్నది చూడు

⁵"జనములలో చూడుడి, గమనించుడి—కడు విస్మయమొందుడి! మీ దినములలో నేనొక కార్యము చేయుచున్నాను, అది మీకు తెలియజెప్పబడినను మీరు నమ్మరు. ⁶ఇదిగో చూడుడి—నేను బబులోనీయులను, ఆ క్రూరమైన, వేగముగల జనమును లేపుచున్నాను; తమవి కాని నివాసములను ఆక్రమించుకొనుటకు వారు భూమి వెడల్పంతటను నడచిపోవుదురు. ⁷వారు భయంకరులు, భీకరులు; వారి న్యాయమును వారి ఘనతయును తమ నుండియే గాని మరి ఎవరి నుండియు రావు. ⁸వారి గుఱ్ఱములు చిఱుతపులుల కంటె వేగముగలవి, సాయంకాలపు తోడేళ్ళ కంటె క్రూరమైనవి. వారి రౌతులు ముందుకు దుమికివచ్చుదురు; వారి రౌతులు దూరమునుండి వచ్చుదురు, మ్రింగుటకు వేగముగా ఎగురు గద్ద వలె ఎగిరివచ్చుదురు. ⁹వారందరు హింస కొరకు వచ్చుదురు, ప్రతి ముఖము ముందుకు తోసికొనిపోవును; ఇసుక వలె వారు చెరపట్టబడినవారిని పోగుచేయుదురు. ¹⁰వారు రాజులను హేళన చేయుదురు, అధిపతులు వారికి నవ్వులాటగా ఉన్నారు. ప్రతి కోటను చూచి వారు నవ్వుదురు; మంటి దిబ్బలు కట్టి దానిని పట్టుకొందురు. ¹¹అప్పుడు వారు గాలివలె ఊడ్చుకొనిపోయి దాటిపోవుదురు— తమ సొంత బలమే తమ దేవుడైన అపరాధులు."

నీవు అనాదికాలము నుండి ఉన్నవాడవు కావా?

¹²నా తండ్రీ, నా పరిశుద్ధుడా, నీవు అనాదికాలము నుండి ఉన్నవాడవు కావా? మేము చనిపోము. నా తండ్రీ, తీర్పు కొరకు నీవు వారిని నియమించితివి; నా శైలమా, శిక్షించుటకు నీవు వారిని స్థాపించితివి. ^a a v12 శైలము అనునది మన తండ్రికి పాత నిబంధనలోని అతి ప్రాచీన కావ్యనామములలో ఒకటి — దృఢమైనవాడు, కదలనివాడు, నిబంధనలో నమ్మకమైనవాడు. తీర్పు దిగివచ్చుచున్నప్పటికిని హబక్కూకు ధైర్యము కొరకు శైలము వైపు తిరుగుచున్నాడు. ¹³కీడును చూచుటకు నీ కన్నులు అతి పవిత్రమైనవి, అన్యాయమును నీవు చూడలేవు. అట్లయితే విశ్వాసఘాతకులను నీవెందుకు చూచుచు, తనకంటె నీతిమంతుడైనవానిని దుష్టుడు మ్రింగివేయునప్పుడు ఊరకుందువు? ¹⁴నీవు మనుష్యులను సముద్రపు చేపల వలె, ఏలికలేని ప్రాకు జీవుల వలె చేసితివి. ¹⁵వాడు వారినందరిని గాలముతో పైకి లాగును; తన వలతో వారిని బయటికి ఈడ్చును; తన సాధనవలలో వారిని పోగుచేయును, అందుచేత వాడు సంతోషించి ఆనందించును. ¹⁶కాబట్టి వాడు తన వలకు బలి అర్పించి, తన సాధనవలకు ధూపము వేయును; ఏలయనగా వాటి మూలముగా వాడు ధనవంతుడై, వాని ఆహారము సమృద్ధిగా ఉండును. ¹⁷అట్లయితే వాడు తన వలను ఖాళీ చేయుచు, నిరంతరము కనికరము లేకుండ జనములను చంపుచునే యుండునా?