ဟဗက္ကုတ် 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ပရောဖက်ဟဗက္ကုတ် ဖူးမြင်ရသော ဗျာဒိတ်တော်။ ²အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်မျှကြာအောင် ကူမတော်မူပါဟု အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ရပါမည်နည်း။ ကိုယ်တော်မူကား နားညောင်းတော်မမူ။ “အကြမ်းဖက်ခြင်းပါတကား” ဟု ကိုယ်တော်ထံ အကျွန်ုပ်အော်ဟစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်တော်မမူပါ။

အရပ်ရပ်၌ အကြမ်းဖက်ခြင်း

³ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှဆိုးယုတ်မှုကို အကျွန်ုပ်အား ကြည့်စေတော်မူပါသနည်း။ မတရားမှုပြုနေစဉ် အဘယ်ကြောင့် ကြည့်ရှု၍သာ နေတော်မူပါသနည်း။ ပျက်စီးခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက်ခြင်းတို့သည် အကျွန်ုပ်ရှေ့တွင်ရှိ၏။ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွား၍ တိုက်ခိုက်မှုသည် အရပ်ရပ်၌ ပြန့်နှံ့လျက်ရှိ၏။ ⁴သို့ဖြစ်၍ တရားဥပဒေသည် အားနည်းချည့်နဲ့လျက်ရှိ၍ တရားမျှတမှုကို အဘယ်အခါမျှ မဆောင်ရွက်ရ။ အကြောင်းမူကား ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည် ဖြောင့်မတ်သောသူကို ဝိုင်းရံထားကြသောကြောင့် တရားစီရင်ချက်သည် ကောက်ကွေ့လျက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ငါပြုတော်မူသောအမှုကို စောင့်ကြည့်လော့

⁵“လူမျိုးတို့တွင် ကြည့်ရှု၍ စောင့်ကြည့်ကြလော့။ အလွန်ပင် အံ့သြတုန်လှုပ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့အား ပြောပြသော်လည်း သင်တို့ မယုံနိုင်သော အမှုတစ်ခုကို သင်တို့၏လက်ထက်၌ ငါပြုတော်မူလျက်ရှိ၏။ ⁶အကြောင်းမူကား ကြည့်လော့၊ ကြမ်းကြုတ်ပြင်းထန်၍ လျင်မြန်သော ထိုလူမျိုးဖြစ်သည့် ဗာဗုလုန်အမျိုးသားတို့ကို ငါပေါ်ထွန်းစေတော်မူ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်သော နေအိမ်တို့ကို သိမ်းယူရန် မြေကြီးတစ်လျှောက်လုံးကို ချီတက်ကြ၏။ ⁷သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်၏။ သူတို့၏ တရားစီရင်ချက်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာသည် မိမိတို့ထံမှသာလျှင် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ⁸သူတို့၏မြင်းများသည် ကျားသစ်ထက် လျင်မြန်၍ ညနေချမ်းအချိန်ရှိ ဝံပုလွေများထက် ပြင်းထန်၏။ သူတို့၏ မြင်းစီးသူရဲတို့သည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးချီတက်ကြ၏။ သူတို့၏ မြင်းစီးသူရဲတို့သည် ဝေးလံရာမှလာ၍ အကောင်ကို ကိုက်စားရန် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသော ရွှေလင်းတကဲ့သို့ ပျံသန်းလာကြ၏။ ⁹သူတို့အားလုံးသည် အကြမ်းဖက်ရန် လာကြ၏။ မျက်နှာအပေါင်းသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လျက် သုံ့ပန်းတို့ကို သဲလုံးနှင့်အမျှ စုသိမ်းကြ၏။ ¹⁰သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်တို့ကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ မင်းစိုးရာဇာတို့သည် သူတို့အတွက် ပြက်ရယ်စရာဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ခံတပ်မှန်သမျှကို ရယ်မောကြ၏။ မြေကတုတ်တို့ကို ဖို့လုပ်၍ ထိုခံတပ်ကို သိမ်းယူကြ၏။ ¹¹ထိုအခါ သူတို့သည် လေကဲ့သို့ တဟုန်ထိုးဖြတ်သန်း၍ လွန်သွားကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ခွန်အားကိုသာလျှင် မိမိတို့၏ဘုရားအဖြစ်ထားကြသော အပြစ်ရှိသူများတည်း။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ကိုယ်တော်သည် ထာဝရကာလမှ ဖြစ်တော်မူသည်မဟုတ်ပါလော

¹²အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်တော်မူသောအရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ထာဝရကာလမှ ဖြစ်တော်မူသည်မဟုတ်ပါလော။ အကျွန်ုပ်တို့သည် သေရကြမည်မဟုတ်ပါ။ အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို တရားစီရင်ခြင်းငှာ ခန့်ထားတော်မူပြီ။ အကျွန်ုပ်၏ ကျောက်ဆောင်တော်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆုံးမပြစ်တင်ခြင်းငှာ တည်စေတော်မူပြီ။ ^a a v12 ကျောက်ဆောင်ဟူသောအမည်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်အတွက် အစောဆုံးသော ကဗျာလင်္ကာဆန်သည့် အမည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်၏။ ခိုင်ခံ့၍ မရွေ့မလျားနိုင်ဘဲ ပဋိညာဉ်၌ သစ္စာရှိတော်မူ၏။ တရားစီရင်ခြင်း ကျရောက်လာသည့်တိုင်အောင်ပင် ဟဗက္ကုတ်သည် ခိုင်မာသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုအတွက် ကျောက်ဆောင်တော်ထံသို့ လှည့်လာ၏။ ¹³ကိုယ်တော်၏ မျက်စိတော်သည် ဆိုးညစ်မှုကို ကြည့်ရှုနိုင်သည်ထက် စင်ကြယ်လွန်းသဖြင့် မတရားမှုကို ကြည့်ရှုတော်မမူနိုင်ပါ။ သို့ဖြစ်လျှင် ဆိုးယုတ်သောသူသည် မိမိထက် ဖြောင့်မတ်သောသူကို မျိုချသောအခါ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာဖောက်သူတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ကြည့်ရှုလျက် ဆိတ်ဆိတ်နေတော်မူပါသနည်း။ ¹⁴ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့ကို ပင်လယ်ငါးများကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အုပ်စိုးသူမရှိသော တွားတတ်သော သတ္တဝါများကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေတော်မူပြီ။ ¹⁵ရန်သူသည် ထိုသူအပေါင်းတို့ကို ငါးမျှားချိတ်ဖြင့် ဆွဲတင်၏။ မိမိ၏ ပိုက်ကွန်ဖြင့် ဆွဲထုတ်၏။ မိမိ၏ ကြံ့ဖမ်းကွန်ထဲသို့ စုသိမ်း၏။ ထို့ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်း၏။ ¹⁶ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ ပိုက်ကွန်အား ယဇ်ပူဇော်၍ မိမိ၏ ကြံ့ဖမ်းကွန်အား ပူဇော်သကာ ဆက်သ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုပိုက်ကွန်တို့အားဖြင့် သူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာ၍ သူ၏ အစားအစာသည် ကြွယ်ဝပေါများ၏။ ¹⁷သို့ဖြစ်လျှင် သူသည် မိမိ၏ ပိုက်ကွန်ကို အစဉ်မပြတ် သွန်ချ၍ လူမျိုးတို့ကို ကရုဏာကင်းမဲ့စွာ ထာဝစဉ် သတ်ဖြတ်နေပါမည်လော။