Artık basılı

Habakkuk 1 FHB Baba'nın Yüreği Kutsal Kitabı™

İlk siparişinizde %15 indirim →
Kitap

Ne Zamana Kadar, Babam?

Bir peygamber, kötülüğün neden cezasız kaldığı konusunda Babasıyla içtenlikle tartışır — ve yakınmadan, Kutsal Yazılar'ın en cesur güven bildirilerinden birine geçer.

Bölüm 1.

Peygamber Habakkuk'un görümde aldığı bildiri. Ne zamana kadar, Babam, yardım için haykıracağım da sen dinlemeyeceksin? Sana, «Zorbalık!» diye feryat ediyorum, ama sen kurtarmıyorsun.

Her Yanda Zorbalık

Neden bana böyle kötülüğü gösteriyorsun, neden haksızlık yapılırken sadece seyrediyorsun? Yıkım ve zorbalık önümde duruyor; çekişme başlıyor, kavga her yana yayılıyor. Bu yüzden yasa güçsüz kalıyor, adalet hiç yerine gelmiyor. Çünkü kötüler doğru kişiyi kuşatıyor; böylece adalet çarpıtılarak çıkıyor.

Ne Yaptığıma Bakın

«Uluslara bakın, seyredin—büsbütün şaşkına dönün! Çünkü sizin günlerinizde öyle bir iş yapıyorum ki, anlatılsa inanmazdınız. Bakın işte—Babilliler'i, o acımasız ve aceleci ulusu ayaklandırıyorum; kendilerine ait olmayan konutları ele geçirmek için dünyanın enginliğini boydan boya geçiyorlar. Onlar korkunç ve dehşet verici; adaletleri de saygınlıkları da yalnızca kendilerinden kaynaklanıyor. Atları leoparlardan daha hızlı, akşam karanlığındaki kurtlardan daha azgın. Atlıları dörtnala ilerliyor; atlıları uzaktan geliyor, parçalamaya can atan bir kartal gibi uçuyorlar. Hepsi zorbalık için geliyor, her yüz ileri atılıyor; tutsakları kum gibi topluyorlar. Krallarla alay ediyor, önderleri gülünç buluyorlar. Her kaleye gülüyorlar; toprak rampalar yığıp onu ele geçiriyorlar. Sonra rüzgâr gibi süpürüp geçiyorlar—suçlu kişiler, kendi güçlerini tanrı edinenler.»

Sen Öncesizlikten Beri Var Değil misin?

Sen öncesizlikten beri var değil misin, Babam, Kutsalım? Biz ölmeyeceğiz. Babam, onları yargı için atadın; ey Kayam, onları terbiye etmek için diktin. a a v12 Kaya, Eski Antlaşma'nın Babamız için kullandığı en eski şiirsel adlardan biridir—sağlam, yerinden oynatılamaz, antlaşmasında vefalı. Habakkuk, yargı düşerken bile güvence için Kaya'ya yönelir. Gözlerin kötülüğe bakamayacak kadar temiz, haksızlığa gözünü dikemezsin. Öyleyse neden hainlere bakıp da kötü kişi kendinden daha doğru olanı yutarken susuyorsun? İnsanları denizin balıkları gibi, önderi olmayan sürünen yaratıklar gibi yaptın. Düşman hepsini oltayla yukarı çekiyor; ağıyla sürükleyip çıkarıyor; onları serpme ağında topluyor, işte bu yüzden seviniyor, coşuyor. Bu yüzden ağına kurban kesiyor, serpme ağına sunular sunuyor; çünkü onlar sayesinde zengin oluyor, yiyeceği bol oluyor. Şimdi ağını boşaltmayı sürdürecek mi, ulusları sonsuza dek acımadan kıyıp geçecek mi?