Qachongacha, Otam?
Bir payg‘ambar nega yovuzlik jazosiz qolayotgani haqida Otasi bilan ochiqchasiga bahslashadi va shikoyatdan Muqaddas Yozuvlardagi ishonchning eng dadil e’lonlaridan biriga o‘tadi.
1 1Xabaqquq paygʻambar koʻrgan vahiy. 2Qachongacha, Otam, yordam soʻrab faryod qilaman, ammo Sen eshitmaysan? Senga: “Zoʻravonlik!” deb nido qilaman, lekin Sen qutqarmaysan.
Har Tomonda Zoʻravonlik
3Nega menga shunday yovuzlikni koʻrsatasan, nega adolatsizlik qilinayotganda shunchaki qarab turasan? Koʻz oldimda vayronagarchilik va zoʻravonlik; nizo avj oladi, janjal esa har tomonga yoyiladi. 4Shunga qonun shol boʻlib qoldi, adolat esa hech qachon qaror topmaydi. Chunki fosiqlar solihni oʻrab oladi; shuning uchun adolat buzilib chiqadi.
Men Qilayotgan Ishga Qaranglar
5“Xalqlar orasiga boqinglar, qaranglar — qattiq hayratga tushinglar! Chunki Men sizlarning kunlaringizda shunday ish qilyapmanki, sizlar bunga ishonmas edingiz, agar sizlarga aytilsa ham. 6Chunki, mana, Men bobilliklarni oyoqqa turgʻizyapman — oʻsha shafqatsiz va shiddatli xalqni, ular yer yuzining kengliklari boʻylab yurish qiladi, oʻzlariga tegishli boʻlmagan maskanlarni egallab olish uchun. 7Ular dahshatli va qoʻrqinchli; ularning adolati va ularning shoni oʻzlaridan boʻlak hech kimdan kelmaydi. 8Ularning otlari qoplonlardan tezroq, qorongʻi tushgandagi boʻrilardan vahshiyroq. Ularning otliqlari oldinga intiladi; otliqlari uzoqdan keladi, oʻljaga shoshilgan burgutday uchib keladi. 9Ularning hammasi zoʻravonlik uchun keladi, har bir yuz oldinga talpinadi; ular asirlarni qum kabi toʻplaydi. 10Ular shohlarni masxara qiladi, hukmdorlar esa ular uchun kulgi boʻladi. Ular har bir qalʼadan kuladi; tuproqdan tepaliklar qurib, uni egallab oladi. 11Soʻng ular shamoldek yopirilib oʻtadi va oʻtib ketadi — aybdor kishilar, ularning oʻz kuchi oʻzlariga xudodir.”
Sen Azaldan Bor Emasmisan?
12Sen azaldan bor emasmisan, ey Otam, ey Muqaddasim? Biz oʻlmaymiz. Ey Otam, Sen ularni hukm uchun tayinlagansan; ey Qoyam, Sen ularni tanbeh berish uchun belgilagansan. a a v12 Qoya — Eski Ahdning Otamiz haqidagi eng qadimgi sheʼriy nomlaridan biri: mustahkam, qoʻzgʻalmas, ahdga sodiq. Hukm tushayotgan paytda ham Xabaqquq ishonch izlab Qoyaga yuzlanadi. 13Sening koʻzlaring yovuzlikka boqa olmaydigan darajada pok, Sen adolatsizlikka qarab turolmaysan. Unda nega xoinlarga boqasan-u, jim turasan, fosiq oʻzidan solihroq kishini yutib yuborayotganda? 14Sen insonlarni dengiz baliqlariga oʻxshatib yaratding, hukmdori yoʻq oʻrmalovchilar kabi. 15U ularning barchasini qarmoq bilan tortib chiqaradi; toʻri bilan ularni sudrab oladi; katta toʻriga yigʻib oladi, shuning uchun u sevinadi va shodlanadi. 16Shu sabab u oʻz toʻriga qurbonlik keltiradi, katta toʻriga nazr qiladi; chunki ular tufayli u boyib ketadi, taomi moʻl boʻladi. 17Shunday ekan, u toʻrini boʻshatishda davom etaveradimi, xalqlarni abadiy, shafqatsizlarcha qirib boraveradimi?