Habakuk 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Pameca kang didulu dening Nabi Habakuk. ²Nganti pinten dangunipun, Dhuh Rama, anggen kawula sesambat nyuwun tulung, nanging Paduka boten miyarsakaken? Kawula sesambat dhateng Paduka: “Panganiaya!” nanging Paduka boten paring pitulungan.

Panganiaya ing Ngendi-endi

³Punapa sababipun Paduka ndadosaken kawula ningali piawon ingkang samanten, saha punapa Paduka namung mirsani nalika piawon katindakaken? Karisakan lan panganiaya wonten ing ngajeng kawula; pasulayan tuwuh lan tukaran sumebar ing saben panggenan. ⁴Pramila angger-angger dados lumpuh, lan kaadilan boten nate katindakaken. Awit tiyang awon ngepang tiyang ingkang bener; satemah kaadilan medal kanthi menceng.

Sawangen Apa Kang Daktindakake

⁵“Padha delengen ing antarane para bangsa, lan padha sawangen—padha nggumuna banget! Awit Aku lagi nindakake sawijining pakaryan ing jamanmu, kang ora bakal kokpercaya saupama dikandhakake marang kowe. ⁶Awit delengen—Aku lagi nangekake bangsa Babil, bangsa kang kejem lan kesusu iku, kang baris ngliwati jembaring bumi, prelu ngrebut papan padunungan kang dudu duweke. ⁷Wong-wong iku nggegirisi lan medeni; kaadilane lan kaluhurane ora metu saka sapa-sapa kajaba saka awake dhewe. ⁸Jarane luwih rikat tinimbang macan tutul, luwih galak tinimbang asu ajag ing wayah surup. Para prajurit jaranane padha nyerbu maju; para prajurit jaranane teka saka adoh, mabur kaya manuk garudha kang rikat nyamber mangsa. ⁹Wong-wong kabeh teka prelu nindakake panganiaya, saben rai ngener mangarep; wong-wong mau ngumpulake tawanan kaya wedhi akehe. ¹⁰Wong-wong mau nggeguyu para raja, lan para panguwasa dadi gegujengan tumrap wong-wong mau. Padha nggeguyu saben beteng; padha ngedegake undhak-undhakan lemah banjur ngrebut beteng mau. ¹¹Banjur padha liwat kaya angin lan terus lunga—wong-wong kang kaluputan, kang kakuwatane dhewe dadi allahe.”

Punapa Paduka Boten Wiwit ing Kalanggengan?

¹²Punapa Paduka boten wonten wiwit ing kalanggengan, Dhuh Rama, Kang Mahasuci kawula? Kawula sadaya boten badhe pejah. Dhuh Rama, Paduka sampun netepaken tiyang-tiyang punika kangge paukuman; Dhuh Watu Parang kawula, Paduka sampun ngukuhaken tiyang-tiyang punika kangge pamerdi. ^a a v12 Sang Watu Parang iku salah sawijining asma kakidungan kang paling kuna ing Prajanjian Lawas tumrap Rama kita—santosa, ora kena obah, setya ing prajanjian. Nabi Habakuk ngener marang Sang Watu Parang kanggo golek katentreman, sanajan paukuman wis tumiba. ¹³Paningal Paduka langkung suci tinimbang kedah mirsani piala, saha Paduka boten saged mandeng dhateng tumindak awon. Milanipun punapa Paduka mirsani tiyang ingkang cidra lan kendel kemawon nalika tiyang awon nguntal tiyang ingkang langkung bener tinimbang piyambakipun? ¹⁴Paduka sampun ndadosaken manungsa kados ulam ing saganten, kados kewan rumangkang ingkang boten gadhah pangarsa. ¹⁵Piyambakipun ngangkat sadayanipun mawi pancing; dipunseret medal mawi jala; dipunklempakaken wonten ing jala panangkep, satemah piyambakipun bingah saha suka. ¹⁶Pramila piyambakipun saos kurban dhateng jalanipun saha ngaturaken sesaji dhateng jala panangkepipun; awit srana punika piyambakipun dados sugih saha tetedhanipun kathah. ¹⁷Punapa piyambakipun badhe lestantun ngesokaken jalanipun, sarta tansah merjaya bangsa-bangsa tanpa welas ing salami-laminipun?