Paukumane Niniwe
Niniwe ngedol bangsa-bangsa lumantar guna-gunane, lan Rama kita nglucuti sarta mbukak wirange tanpa ana wong kang nglipur. Tebe uga runtuh kanthi cara kang padha, nganti bayi-bayine pisan. Para sudagare nguras tanah banjur mabur lunga kaya walang. Tatune ora bisa mari, lan saben wong kang krungu padha keplok-keplok.
3 1Bilai kutha kang kebak getih, kang kebak goroh lan rayahan— memangsan ora tau sirna! 2Swarane pecut kumlethak, gumludhuge rodha, jaran-jaran kang mbandhang, lan kreta-kreta kang mlumpat-mlumpat! 3Para prajurit jaranan kang nyerbu, pedhang-pedhang kang gumebyar, tumbak-tumbak kang mencorong—akeh wong kang tiwas, tumpukan mayit, bangke tanpa wilangan; wong-wong padha kesandhung ing mayit. 4Kabeh iki marga saka laku jinane kang ngedab-edabi saka sundel kang nggodha iku, kang dadi ratuning sihir, kang ngedol para bangsa sarana laku jinane lan para umat sarana sihire.
5“Delengen, Aku iki nglawan kowe,’ mangkono pangandikane Rama kang nguwasani wadyabalaning swarga, ‘Aku bakal ngungkabake jubahmu nganti nutupi raimu; Aku bakal nduduhake marang para bangsa kawudanmu, lan marang para karajan kawiranganmu. 6Aku bakal nguncali kowe nganggo rereged, ngremehake kowe, lan ndadekake kowe tontonan.’ 7Lan kabeh wong kang ndeleng kowe bakal padha lumayu saka kowe lan padha ngucap, ‘Niniwe wis dirusak; sapa kang bakal nangisi dheweke?’ Ana ngendi Aku bisa nggoleki wong-wong kang nglipur kowe?’”
8Apa kowe luwih becik tinimbang Tebe, kang manggon ing pinggir Kali Nil, kinubengan banyu ing sakubenge, kang tanggule arupa segara, kang temboke arupa banyu? a a v8 Tebe—ibukutha gedhe ing Mesir Dhuwur—dhewe wis dirusak dening Asyur; Nahum nuduhake tibane kutha iku minangka pepeling yen Niniwe ora luwih aman. 9Kus dadi kakuwatane, lan Mesir tanpa wates; Put lan wong Libia padha dadi sekuthone. 10Ewadene dheweke dadi wong buwangan; dheweke katawan. Bayi-bayine padha dibenturake nganti remuk ing saben pojoking dalan. Wong-wong padha mbuwang undhi kanggo para panggedhene kang kajen, lan sakabehe wong gedhene dibanda nganggo rante. 11Kowe uga bakal mendem; kowe bakal ndhelik; kowe uga bakal ngupaya pangungsen saka mungsuh. 12Sakabehe betengmu kaya wit anjir kang awoh dhisikan—yen digoyang, wohe padha runtuh menyang cangkeme wong kang mangan. 13Delengen, para prajuritmu dadi wong wadon ing tengah-tengahmu. Gapura-gapuraning tanahmu padha menga jembar tumrap para mungsuhmu; geni wis mangan slarak-slarakmu. b b v13 Nyebut para prajurit minangka wong wadon iku pamoyok jaman kuna kang ateges yen wong-wong mau wis ilang kabeh kewanene perang.
14Timbanen banyu kanggo ngadhepi kepungan; santosakna beteng-betengmu; mlebua ing lempung lan idaken lendhute; cekelana cithakan bata! 15Ing kono geni bakal mangan kowe; pedhang bakal negor kowe; bakal nguntal kowe kaya walang nom. Padha tangkar-tumangkara kaya walang nom; tangkar-tumangkara kaya walang grombolan! 16Kowe wis ngakehake para sudagarmu ngluwihi lintang-lintang ing langit. Walang nom nggragas tanah banjur mabur lunga. 17Para pengawalmu kaya walang, lan para punggawamu kaya grombolan walang kang padha menclok ing tembok nalika dina adhem—bareng srengenge mlethek, padha mabur lunga, lan ora ana kang ngerti padha ana ing ngendi.
18Para pangonmu padha turu, dhuh ratuning Asyur; para panggedhemu padha ngaso. Rakyatmu pating slebar ing pagunungan, tanpa ana kang nglumpukake. 19Ora ana tamba kanggo tatumu; tatumu iku mateni. Kabeh wong kang krungu kabar bab kowe padha keplok-keplok marga saka kowe—awit sapa ta kang ora tau ngrasakake kewengisanmu kang tanpa kendhat tumiba marang dheweke bola-bali?