നഹൂം 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ നഗരമേ, നിനക്കു ഹാ കഷ്ടം! അതു മുഴുവൻ വ്യാജവും കവർച്ചയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു— ഇര ഒരിക്കലും ഒഴിയുന്നില്ല! ²ചമ്മട്ടിയുടെ ഒച്ച, ചക്രങ്ങളുടെ ഇരമ്പൽ, കുതിച്ചോടുന്ന കുതിരകൾ, തുള്ളിച്ചാടുന്ന രഥങ്ങൾ! ³പാഞ്ഞടുക്കുന്ന കുതിരപ്പടയാളികൾ, മിന്നുന്ന വാളുകൾ, തിളങ്ങുന്ന കുന്തങ്ങൾ—കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടം, ശവങ്ങളുടെ കുന്ന്, അന്തമില്ലാത്ത മൃതദേഹങ്ങൾ; മരിച്ചവരുടെമേൽ അവർ ഇടറിവീഴുന്നു. ⁴വശീകരിക്കുന്ന ഈ വേശ്യയുടെ, ക്ഷുദ്രപ്രയോഗങ്ങളുടെ നായികയുടെ, അതിരുവിട്ട വേശ്യാവൃത്തി നിമിത്തമത്രേ ഇതെല്ലാം; തന്റെ വേശ്യാവൃത്തിയാൽ ജനതകളെയും തന്റെ ക്ഷുദ്രപ്രയോഗങ്ങളാൽ ജനവർഗങ്ങളെയും അവൾ വിറ്റുകളയുന്നു.

⁵“ഇതാ, ഞാൻ നിനക്കു വിരോധമായിരിക്കുന്നു,’ എന്നു സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ‘നിന്റെ ഉടുപ്പിൻ അറ്റം നിന്റെ മുഖത്തോളം ഞാൻ ഉയർത്തും; നിന്റെ നഗ്നത ഞാൻ ജനതകൾക്കും നിന്റെ ലജ്ജ രാജ്യങ്ങൾക്കും കാണിച്ചുകൊടുക്കും. ⁶ഞാൻ നിന്റെമേൽ മാലിന്യം എറിയും, നിന്നെ നിന്ദയോടെ പെരുമാറും, നിന്നെ ഒരു കാഴ്ചവസ്തുവാക്കും.’ ⁷നിന്നെ കാണുന്ന എല്ലാവരും നിന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി, ‘നിനവേ ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവൾക്കുവേണ്ടി ആർ ദുഃഖിക്കും?’ എന്നു പറയും. നിനക്കുവേണ്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നവരെ ഞാൻ എവിടെ കണ്ടെത്തും?’”

⁸നൈൽ നദിക്കരികെ ഇരുന്ന, ചുറ്റും വെള്ളത്താൽ ആവൃതയായ, സമുദ്രം കോട്ടയും വെള്ളം മതിലും ആയിരുന്ന തീബ്സിനെക്കാൾ നീ ശ്രേഷ്ഠയാണോ? ^a a v8 തീബ്സ്—ഉപരി ഈജിപ്തിന്റെ മഹാനഗരമായ ഇത്—അശ്ശൂരിനാൽ തന്നെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; നിനവേ ഒട്ടും സുരക്ഷിതമല്ല എന്ന മുന്നറിയിപ്പായി നഹൂം അതിന്റെ പതനത്തെ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു. ⁹കൂശ് അവളുടെ ബലമായിരുന്നു, ഈജിപ്തോ അതിരില്ലാത്തതും; പൂത്തും ലൂബ്യരും അവളുടെ സഖ്യകക്ഷികളുടെ കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു. ¹⁰എങ്കിലും അവൾ ഒരു പ്രവാസിയായിത്തീർന്നു; അവൾ ബന്ദിത്വത്തിലേക്കു പോയി. അവളുടെ ശിശുക്കൾ എല്ലാ തെരുവിന്റെയും മൂലയിൽ അടിച്ചുതകർക്കപ്പെട്ടു. അവളുടെ മാന്യന്മാർക്കായി അവർ ചീട്ടിട്ടു, അവളുടെ പ്രമാണിമാരെയെല്ലാം ചങ്ങലയാൽ ബന്ധിച്ചു. ¹¹നീയും ലഹരിപിടിച്ചവളാകും; നീ ഒളിവിൽ പോകും; നീയും ശത്രുവിൽനിന്ന് അഭയം തേടും. ¹²നിന്റെ കോട്ടകളെല്ലാം ആദ്യം പഴുത്ത അത്തിപ്പഴമുള്ള അത്തിവൃക്ഷങ്ങൾപോലെയാകുന്നു—കുലുക്കിയാൽ അവ തിന്നുന്നവന്റെ വായിലേക്കു വീഴുന്നു. ¹³ഇതാ, നിന്റെ നടുവിലുള്ള നിന്റെ പടയാളികൾ സ്ത്രീകളാകുന്നു. നിന്റെ ദേശത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ നിന്റെ ശത്രുക്കൾക്കു മലർക്കെ തുറന്നുകിടക്കുന്നു; തീ നിന്റെ ഓടാമ്പലുകളെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. ^b b v13 പടയാളികളെ സ്ത്രീകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നത്, അവർ പോരാടാനുള്ള ധൈര്യം മുഴുവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് അർഥമാക്കുന്ന ഒരു പുരാതന പരിഹാസമായിരുന്നു.

¹⁴ഉപരോധത്തിനായി വെള്ളം കോരിവെക്കുക; നിന്റെ കോട്ടകൾ ബലപ്പെടുത്തുക; കളിമണ്ണിലിറങ്ങി കുഴച്ചമണ്ണു ചവിട്ടുക; ഇഷ്ടികയച്ചു മുറുകെപ്പിടിക്കുക! ¹⁵അവിടെ തീ നിന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളയും; വാൾ നിന്നെ വെട്ടിവീഴ്ത്തും; വിട്ടിലിനെ എന്നപോലെ അതു നിന്നെ തിന്നുകളയും. വിട്ടിലിനെപ്പോലെ നീ പെരുകുക; വെട്ടുക്കിളിക്കൂട്ടംപോലെ പെരുകുക! ¹⁶ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെക്കാൾ അധികം നിന്റെ വ്യാപാരികളെ നീ പെരുക്കി. വിട്ടിൽ ദേശത്തെ തോലുരിച്ചിട്ടു പറന്നുപോകുന്നു. ¹⁷നിന്റെ കാവൽക്കാർ വെട്ടുക്കിളികളെപ്പോലെയും നിന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ തണുത്ത ദിവസത്തിൽ മതിലുകളിന്മേൽ പറ്റിയിരിക്കുന്ന വെട്ടുക്കിളിക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെയുമാകുന്നു—സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ അവ പറന്നുപോകുന്നു, അവ എവിടെയെന്ന് ആരും അറിയുന്നില്ല.

¹⁸അശ്ശൂർ രാജാവേ, നിന്റെ ഇടയന്മാർ ഉറങ്ങുന്നു; നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ കിടന്നുറങ്ങുന്നു. നിന്റെ ജനം പർവതങ്ങളിൽ ചിതറിപ്പോയിരിക്കുന്നു, അവരെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ ആരുമില്ല. ¹⁹നിന്റെ മുറിവിന് ആശ്വാസമില്ല; നിന്റെ മുറിവു മാരകമാകുന്നു. നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത കേൾക്കുന്ന എല്ലാവരും നിന്റെമേൽ കൈകൊട്ടുന്നു—നിന്റെ അവസാനമില്ലാത്ത ക്രൂരത വീണ്ടുംവീണ്ടും തങ്ങളുടെമേൽ കടന്നുപോകുന്നത് ആർ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല?