Ο λογαριασμός της Νινευή
Η Νινευή πουλούσε έθνη με τις μαγείες της, και ο Πατέρας μας τη γυμνώνει και την εκθέτει χωρίς να υπάρχει κανείς να την παρηγορήσει. Η Θήβα έπεσε με τον ίδιο τρόπο, μαζί και τα νήπια. Οι έμποροί της απογυμνώνουν τη γη και πετούν μακριά σαν ακρίδες. Η πληγή είναι θανάσιμη, και όποιος το ακούει χειροκροτεί.
3 1Αλίμονο στην πόλη του αίματος, ολόκληρη γεμάτη ψέματα και λεηλασία — το θήραμα δεν φεύγει ποτέ! 2Ο κρότος του μαστιγίου, ο θόρυβος των τροχών, άλογα που καλπάζουν και άρματα που αναπηδούν! 3Καβαλάρηδες που εφορμούν, σπαθιά που αστράφτουν, λόγχες που γυαλίζουν — πλήθος οι σκοτωμένοι, σωρός τα πτώματα, κορμιά ατελείωτα· σκοντάφτουν πάνω στους νεκρούς. 4Όλα αυτά εξαιτίας της ασύδοτης πορνείας αυτής της σαγηνευτικής πόρνης, της κυρίας της μαγείας, που πουλάει έθνη με την πορνεία της και λαούς με τη μαγεία της.
5«Κοίτα, είμαι εναντίον σου», λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων, «και θα σηκώσω τα φορέματά σου πάνω από το πρόσωπό σου· θα δείξω στα έθνη τη γύμνια σου και στα βασίλεια την ντροπή σου. 6Θα σε σκεπάσω με ακαθαρσίες, θα σε περιφρονήσω και θα σε κάνω θέαμα. 7Κι όλοι όσοι σε βλέπουν θα φύγουν μακριά σου και θα πουν: “Η Νινευή καταστράφηκε· ποιος θα κλάψει γι’ αυτήν;” Πού να βρω παρηγορητές για σένα;»
8Είσαι τάχα καλύτερη από τη Θήβα, που καθόταν πλάι στον Νείλο, με νερά ολόγυρά της· προπύργιό της ήταν η θάλασσα, τείχος της ήταν τα νερά; a a v8 Η Θήβα — η μεγάλη πρωτεύουσα της άνω Αιγύπτου — καταστράφηκε και η ίδια από την Ασσυρία· ο Ναούμ προβάλλει την πτώση της ως προειδοποίηση ότι η Νινευή δεν είναι πιο ασφαλής. 9Η Αιθιοπία ήταν η δύναμή της, και η Αίγυπτος χωρίς όρια· η Φουτ και οι Λίβυες ήταν ανάμεσα στους συμμάχους της. 10Κι όμως έγινε κι αυτή εξόριστη· πήγε στην αιχμαλωσία. Τα βρέφη της συντρίφτηκαν σε κάθε γωνιά δρόμου. Έριξαν κλήρο για τους επιφανείς της, κι όλοι οι μεγιστάνες της δέθηκαν με αλυσίδες. 11Κι εσύ θα μεθύσεις· θα κρυφτείς· κι εσύ θα ψάξεις καταφύγιο από τον εχθρό. 12Όλα τα οχυρά σου είναι σαν συκιές με τα πρώτα ώριμα σύκα — μόλις τις κουνήσεις, πέφτουν στο στόμα εκείνου που τρώει. 13Κοίτα, τα στρατεύματά σου είναι γυναίκες ανάμεσά σου. Οι πύλες της χώρας σου είναι ορθάνοιχτες στους εχθρούς σου· η φωτιά κατάφαγε τους μοχλούς σου. b b v13 Το να αποκαλέσει κανείς τους στρατιώτες γυναίκες ήταν αρχαίος εμπαιγμός που σήμαινε ότι είχαν χάσει κάθε πολεμικό θάρρος.
14Τράβα νερό για την πολιορκία· ενίσχυσε τα οχυρά σου· μπες στον πηλό και πάτησε το κονίαμα· πιάσε το καλούπι των πλίθων! 15Εκεί η φωτιά θα σε καταφάει· το σπαθί θα σε θερίσει· θα σε καταβροχθίσει σαν το νεαρό ακρίδι. Πλήθυνε σαν το νεαρό ακρίδι· πολλαπλασιάσου σαν το σμήνος των ακρίδων! 16Πλήθυνες τους εμπόρους σου περισσότερους κι από τα άστρα του ουρανού. Το νεαρό ακρίδι γυμνώνει τη γη και πετάει μακριά. 17Οι φρουροί σου είναι σαν ακρίδες, κι οι αξιωματούχοι σου σαν σύννεφα ακρίδων που κάθονται στους τοίχους μια κρύα μέρα — μόλις ανατείλει ο ήλιος, πετούν μακριά, και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκονται.
18Οι ποιμένες σου κοιμούνται, βασιλιά της Ασσυρίας· οι άρχοντές σου είναι ξαπλωμένοι. Ο λαός σου είναι σκορπισμένος πάνω στα βουνά, και δεν υπάρχει κανείς να τον μαζέψει. 19Δεν υπάρχει γιατρειά για την πληγή σου· το τραύμα σου είναι θανατηφόρο. Όλοι όσοι ακούν τα νέα για σένα χτυπούν τα χέρια τους από χαρά για σένα — γιατί ποιος δεν ένιωσε την ατέλειωτη σκληρότητά σου να περνάει πάνω του ξανά και ξανά;