ናሆም 3

3 ¹ለደም ከተማ ወዮላት፤ በሐሰትና በዘረፋ ተሞልታለች — ምርኮዋ ከቶ አይለይም! ²የጅራፍ ድምፅ፣ የመንኰራኵር ጩኸት፣ የሚጋልቡ ፈረሶች፣ የሚዘሉ ሠረገላዎች! ³የሚጋልቡ ፈረሰኞች፣ የሚብለጨለጩ ሰይፎች፣ የሚያብረቀርቁ ጦሮች — ብዙ ተገዳዮች፣ የሬሳ ክምር፣ ወሰን የሌላቸው አስከሬኖች፤ በሙታን ላይ ይሰናከላሉ። ⁴ይህ ሁሉ የሆነው በዚህች ማራኪ ጋለሞታ፣ በጥንቆላ ጌታ በሆነችው ሴት ልክ ያጣ ዝሙት የተነሣ ነው፤ እርሷም በዝሙትዋ አሕዛብን፣ በጥንቆላዋም ሕዝቦችን ትሸጣለች።

⁵“እነሆ፣ እኔ አንቺን እቃወማለሁ’ ይላል የሰማይ ሰራዊት አባት፤ ‘ቀሚስሽን በፊትሽ ላይ እገልጣለሁ፤ ለአሕዛብ ዕርቃንሽን፣ ለመንግሥታትም ኀፍረትሽን አሳያለሁ። ⁶በርኩሰት እወረውርብሻለሁ፤ በንቀትም እይዝሻለሁ፤ ለሰውም መሳለቂያ አደርግሻለሁ።’ ⁷አንቺንም የሚያዩ ሁሉ ከአንቺ ይሸሻሉ፤ እንዲህም ይላሉ፦ ‘ነነዌ ጠፍታለች፤ ለእርሷ ማን ያዝናል?’ ለአንቺስ አጽናኞች ከወዴት ላገኝልሽ?’”

⁸ከቴብስ ትሻያለሽን? እርሷ በአባይ ዳር ተቀምጣ፣ ውሃ በዙሪያዋ ከቦ ነበር፤ ባሕር ምሽግዋ፣ ውሃዎችም ቅጥርዋ ነበሩ። ^a a v8 ቴብስ — የላይኛይቱ ግብፅ ታላቅ ዋና ከተማ — ራስዋ በአሦር ፈርሳ ነበር፤ ናሆም ነነዌ ከዚያ ይበልጥ ደኅንነት እንደሌላት ለማስጠንቀቅ ውድቀትዋን እንደ ማስጠንቀቂያ አቅርቦታል። ⁹ኩሽ ብርታትዋ ነበር፤ ግብፅም ያለ ወሰን ነበረች፤ ፉጥና ሊባውያን ከወዳጆችዋ መካከል ነበሩ። ¹⁰ይሁን እንጂ እርሷ ተሰደደች፤ ወደ ምርኮም ሄደች። ሕፃናትዋ በየመንገዱ ማዕዘን ተቀጥቅጠው ተጣሉ። በተከበሩ ሰዎችዋ ላይ ዕጣ ተጣጣሉ፤ ታላላቆችዋም ሁሉ በሰንሰለት ታሰሩ። ¹¹አንቺም ትሰክሪያለሽ፤ ትደበቂያለሽ፤ አንቺም ከጠላት መጠጊያ ትፈልጊያለሽ። ¹²ምሽጎችሽ ሁሉ በኵር ፍሬ እንደያዙ የበለስ ዛፎች ናቸው፤ በተነቀነቁ ጊዜ ወደ በይው አፍ ይወድቃሉ። ¹³እነሆ፣ ወታደሮችሽ በመካከልሽ ሴቶች ናቸው። የአገርሽ በሮች ለጠላቶችሽ በርግደው ተከፍተዋል፤ እሳት መወርወሪያዎችሽን በልቷል። ^b b v13 ወታደሮችን ሴቶች ብሎ መጥራት፣ የመዋጋት ወኔያቸውን ዅሉ እንዳጡ የሚያመለክት ጥንታዊ ዘለፋ ነበር።

¹⁴ለከበባ ውሃ ቅጂ፤ ምሽጎችሽን አጠናክሪ፤ ወደ ሸክላ ገብተሽ ጭቃውን ረግጪ፤ የጡብ ሻጋታውን ያዢ! ¹⁵በዚያ እሳት ይበላሻል፤ ሰይፍ ይቈርጥሻል፤ እንደ ኩብኩባ አንበጣ ይበላሻል። እንደ ኩብኩባ አንበጣ ተባዢ፤ እንደ አንበጣ መንጋም ተባዢ! ¹⁶ነጋዴዎችሽን አበዛሽ፤ ከሰማይ ከዋክብትም ይበልጣሉ። ኩብኩባ አንበጣ ምድርን ገፎ ይበርራል። ¹⁷ጠባቂዎችሽ እንደ አንበጣ ናቸው፤ ሹማምትሽም በቀዝቃዛ ቀን በቅጥሮች ላይ እንደሚያርፉ የአንበጣ መንጋ ናቸው — ፀሐይ በወጣች ጊዜ ይበርራሉ፤ የት እንዳሉም ማንም አያውቅም።

¹⁸የአሦር ንጉሥ ሆይ፣ እረኞችህ አንቀላፍተዋል፤ መኳንንትህ ተኝተዋል። ሕዝብህ በተራሮች ላይ ተበትኗል፤ የሚሰበስባቸውም የለም። ¹⁹ለጕዳትህ ማስታገሻ የለም፤ ቍስልህ የማይድን ነው። ዜናህን የሚሰሙ ሁሉ በአንተ ላይ እጆቻቸውን ያጨበጭባሉ፤ የማያቋርጥ ጭካኔህ ደጋግሞ ያላለፈበት ማን አለና?