Nahum 3

3 ¹Alaot ang siyudad nga nagaula ug dugo, nga nalukop sa mga bakak ug sa pagpanglungkab— ang tukbonon dili gayod mobiya! ²Ang lagapak sa latigo, ang dinagundong sa mga ligid, ang nagdagan nga mga kabayo, ug ang naglukso-lukso nga mga karwahe! ³Ang nagsulong nga mga mangangabayo, ang nagidlab nga mga espada, ang nagsinaw nga mga bangkaw—panon sa mga gipamatay, tinapok nga mga patayng lawas, mga lawas nga walay kataposan; nangapandol sila sa mga minatay. ⁴Kining tanan tungod sa dagaya nga pagpamampam niining madanihon nga bigaon, ang agalon sa mga pagpamarang, nga nagabaligya sa mga nasod pinaagi sa iyang pagpamampam ug sa mga katawhan pinaagi sa iyang mga pagpamarang.

⁵“Tan-awa, batok ako kanimo,’ nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit, ‘ug akong ialsa ang imong palda ngadto sa imong nawong; ipakita ko sa mga nasod ang imong pagkahubo ug sa mga gingharian ang imong kaulawan. ⁶Labayan ko ikaw ug hugaw, tamayon ko ikaw, ug himoon ko ikawng talan-awon.’ ⁷Ug ang tanan nga makakita kanimo mokalagiw gikan kanimo ug moingon, ‘Nalumpag na ang Nineve; kinsa may magbangotan alang kaniya?’ Asa ako makakaplag ug mga maglilipay alang kanimo?’”

⁸Mas maayo ka pa ba kay sa Tebes, nga naglingkod sa daplin sa Nilo nga gilibotan ug tubig sa tanang dapit, kansang baluarte mao ang dagat, kansang paril mao ang katubigan? ^a a v8 Ang Tebes — ang bantogang kaulohan sa ibabaw nga Ehipto — gilaglag mismo sa Asiria; gipasundayag ni Nahum ang pagkapukan niini ingon nga pasidaan nga ang Nineve dili labing luwas. ⁹Ang Cush mao ang iyang kusog, ug ang Ehipto nga walay kinutoban; ang Put ug ang mga taga-Libya nahiapil sa iyang mga kaabin. ¹⁰Apan nahimo siyang destiyero; nabihag siya. Ang iyang mga masuso gipangdugmok sa matag kanto sa kadalanan. Giripahan nila ang iyang mga dungganang kalalakin-an, ug ang tanan niyang halangdong mga tawo gigapos sa mga kadena. ¹¹Ikaw usab mahubog; manago ka; mangita ka usab ug dalangpanan gikan sa kaaway. ¹²Ang tanan mong mga kota sama sa mga kahoyng igera nga may unang hinog nga mga bunga—kon uyogon, mangahulog kini ngadto sa baba sa magkakaon. ¹³Tan-awa, ang imong mga sundalo mga babaye diha sa imong taliwala. Ang mga ganghaan sa imong yuta nangabukha pag-ayo ngadto sa imong mga kaaway; gilamoy sa kalayo ang imong mga trangka. ^b b v13 Ang pagtawag sa mga sundalo nga mga babaye maoy usa ka karaang pagbugalbugal nga nagkahulogan nga nawad-an na sila sa tanan nilang kaisog sa pagpakig-away.

¹⁴Pagsag-ob ug tubig alang sa paglikos; lig-ona ang imong mga kota; sulod sa yutang kolonon ug yataki ang masa; gunita ang hulmahan sa tisa! ¹⁵Didto lamyon ka sa kalayo; pamutlon ka sa espada; lamyon ka niini sama sa batan-ong dulon. Padaghana ang inyong kaugalingon sama sa batan-ong dulon; padaghana sama sa nagapanon nga dulon! ¹⁶Gipadaghan mo ang imong mga magpapatigayon labaw pa kay sa mga bituon sa kalangitan. Ang batan-ong dulon maghurot sa yuta ug molupad palayo. ¹⁷Ang imong mga magbalantay sama sa mga dulon, ug ang imong mga opisyal sama sa panganod sa mga dulon nga nagtugdon sa mga paril sa adlaw nga bugnaw—kon mosubang ang adlaw, manglupad sila palayo, ug walay nasayod kon asa sila.

¹⁸Nangatulog ang imong mga magbalantay, hari sa Asiria; nanghigda ang imong mga halangdon. Nagkatibulaag ang imong katawhan sa kabukiran, nga walay bisan kinsa nga motigom kanila. ¹⁹Walay kahupayan alang sa imong samad; makamatay ang imong pali. Ang tanan nga makadungog sa balita mahitungod kanimo mamakpak sa ilang mga kamot batok kanimo—kay kinsa may wala makasinati sa imong walay kataposang kabangis nga milabay kanila balik-balik?