Wawales pikeun Niniwe
Niniwe ngajual bangsa-bangsa ku sihirna, sarta Rama urang nelanjangan jeung ngawirangkeun manehna, taya saurang ge anu ngalipur. Tebe ge runtuh ku cara anu sarua, kaasup orok-orokna. Para padagangna ngarampas tanah tuluy hiber siga simeut. Tatuna moal cageur, sarta saha bae anu ngadenge kabarna keprok.
3 1Cilaka kota tukang ngocorkeun getih, pinuh ku bohong jeung rampasan — mangsana tara eureun! 2Sora pecut ngaplak, kikiekna roda, kuda-kuda nu lumpat tarik, jeung kareta perang nu ngagiles! 3Pasukan kuda nu narajang, pedang ngagenclang, tumbak hurung — loba pisan nu paraeh, tumpukan bangke, mayit teu kaitung lobana; nepi ka tisoledat kana nu paraeh. 4Ieu kabeh lantaran lacurna nu kaleuleuwihi ti si palacur nu ngagoda tea, ratuning sihir, nu ngajual bangsa-bangsa ku jalan lacurna jeung ngajual sawarna jalma ku jalan sihirna.
5“Tenjo, Kami ngamusuh ka maneh,’ timbalan Rama, Panglima balad sawarga, ‘Kami rek nyingkabkeun samping maneh ka beungeut maneh; Kami rek mintonkeun kataranjangan maneh ka bangsa-bangsa, jeung kawirangan maneh ka karajaan-karajaan. 6Kami rek ngabaledogan maneh ku kokotor, ngahina-hina ka maneh, jeung ngajadikeun maneh tongtoneun.’ 7Jeung sakabeh nu nenjo ka maneh bakal lalumpatan ngajauhan, bari ngomong, ‘Niniwe geus ancur; saha nu rek prihatin ka manehna?’ Ti mana Kami bisa manggihan nu daek ngalipur maneh?’”
8Naha maneh leuwih punjul ti batan Tebe, nu ayana di sisi Walungan Nil, dikurilingan ku cai, nu bentengna teh laut, nu kutana teh cai? a a v8 Tebe — dayeuh ageung ibukota Mesir Hulu — ogé geus diancurkeun ku Asur; Nahum nyokot ragragna eta dayeuh jadi pépéling yén Niniwe oge teu leuwih aman. 9Kus jadi kakuatanana, kitu deui Mesir anu teu aya watesna; Put jeung urang Libia kaasup sekutu-sekutuna. 10Tapi manehna jadi buangan; manehna dibawa jadi tawanan. Orok-orokna dibanting nepi ka ancur di unggal juru jalan. Jalma-jalma kahormatanana diundi ku lotre, jeung sakabeh gegeden-gegedenna dibarogod ku rante. 11Maneh oge bakal mabok; maneh bakal nyarumput; maneh oge bakal neangan tempat nyalindung ti musuh. 12Sakabeh benteng maneh teh ibarat tangkal ara nu buahna pangheulana asak — ari digoyang, ragragna kana sungut jelema nu rek ngadahar. 13Tenjo, prajurit-prajurit maneh geus jadi awewe di tengah-tengah maneh. Panto-panto gerbang nagri maneh muka lega pikeun musuh-musuh maneh; seuneu geus ngahakan palang-palang maneh. b b v13 Nyebut prajurit teh awewe mangrupa hinaan jaman baheula, hartina maranehna geus leungit sakabeh kawani perangna.
14Timba cai keur nyanghareupan kepungan; kuatkeun benteng-benteng maneh; asup kana taneuh liket tuluy idek adukanana; cekel citakan bata! 15Di dinya seuneu bakal ngahakan maneh; pedang bakal numpes maneh; bakal nyapu maneh kawas simeut ngora. Perloba maneh kawas anak simeut; jadi loba kawas gorombolan simeut! 16Maneh geus ngalobakeun sudagar-sudagar maneh nepi ka leuwih loba ti batan bentang-bentang di langit. Anak simeut ngaruksak tanah tuluy hiber ngejat. 17Pangjaga-pangjaga maneh teh kawas simeut, jeung para pajabat maneh kawas gorombolan simeut nu eunteup dina tembok dina poe tiis — tapi ari panonpoe geus bijil, kabeh hiber, taya nu nyaho ka mana leosna.
18Pangangon-pangangon maneh keur sarare, eh raja Asur; para menak maneh ngagaroler. Rahayat maneh pabalencar di pagunungan, taya saurang oge nu ngumpulkeun maranehna. 19Taya ubar pikeun tatu maneh; raheut maneh geus teu bisa cageur. Sakabeh nu ngadenge beja ngeunaan maneh bakal keprok bungah — sabab saha atuh nu teu kungsi ngarasakeun kakejeman maneh nu taya anggeusna, datang deui jeung deui?