ناحوم 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹افسوس دې وى په هغه ښار باندې چې د وينو تويولو دے، چې ټول د دروغو او لوټ نه ډک دے — ښکار ترې هيڅکله نۀ ځى! ²د کوړې کړس، د څرخونو ګړزار، د آسونو منډې او د ګاډو ټوپونه! ³آسپاره په تاخت، تورې په ځلېدو، نېزې په برېښېدو — د وژلو شويو ډېرے، د مړو ډېرے، بې‌شماره لاشونه؛ خلق د مړو په لاشونو باندې ښوئېږى. ⁴دا ټول د دې زړۀ راکښونکې کسبۍ د بې‌حده بدکارۍ په سبب دے، چې د جادو مالِکه ده، چې قومونه په خپل کسب او خلق په خپل جادو خرڅوى.

⁵”وګوره، زۀ ستا خلاف يم،‘ د آسمانى لښکرو پلار فرمائى، ’او زۀ به ستا لمنې ستا د مخ نه پورته کړم؛ زۀ به قومونو ته ستا بربنډوالے او بادشاهيو ته ستا شرم وښايم. ⁶زۀ به په تا باندې ګندګى وغورزوم، تا به سپک وګڼم، او تا به تماشه جوړه کړم.‘ ⁷او هر څوک چې تا ويني، ستا نه به وتښتى او وبه وائى چې، ’نينوه برباده شوه؛ څوک به پرې غم کوى؟‘ زۀ ستا دپاره تسلى ورکوونکى له کوم ځائ موندلے شم؟‘“

⁸آيا تۀ د تيبس نه بهتره يې، چې د نيل په غاړه ناسته وه، چې اوبۀ يې ترچاپېره وې، چې بند يې سمندر وو، چې ديوال يې اوبۀ وې؟ ^a a v8 تيبس — د بالائى مصر لوئ پلازمېنه — پخپله د اسوريانو په لاس تباه شوه؛ ناحوم د هغې زوال د خبردارى دپاره وړاندې کوى چې نينوه هم ترې نه خوندى نۀ ده. ⁹کوش د هغې طاقت وو، او مصر بې‌حده؛ پوت او ليبيا‌وال د هغې د مددګارو په منځ کښې وُو. ¹⁰خو بيا هم هغه جلاوطنه شوه؛ هغه په قيد کښې لاړه. د هغې ماشومان د هرې کوڅې په سر باندې ټوټې ټوټې شول. د هغې د عزتمنو خلقو دپاره يې پچې وغورزولې، او د هغې ټول لوئ خلق په زنځيرونو وتړلے شول. ¹¹تۀ به هم نشه شې؛ تۀ به پټه شې؛ تۀ به هم د دښمن نه د پناه ځائ په لټه کښې شې. ¹²ستا ټول قلعې د انځرو د ونو په شان دى چې اول پخې انځر پرې وى — کله چې وخوځولے شى، نو د خوړونکى په خولۀ کښې راولوېږى. ¹³وګوره، ستا لښکرې ستا په منځ کښې ښځې دى. ستا د ملک دروازې ستا د دښمنانو دپاره پوره خلاصې دى؛ اور ستا ارغولې وخوړلې. ^b b v13 لښکرو ته ښځې وئيل يوه زړه طعنه وه چې مطلب يې دا وو چې هغوئ خپله ټوله جنګى زړۀ ورتيا له لاسه ورکړې ده.

¹⁴د محاصرې دپاره اوبۀ راوباسه؛ خپل قلعې مضبوط کړه؛ خټو ته لاړ شه او ګارا وتامبه؛ د خښتو کالب په لاس کښې ونيسه! ¹⁵هلته به اور تا وخورى؛ توره به تا پرې کړى؛ هغه به تا د ځوانې ملخۍ په شان وخورى. ځان د ځوانې ملخۍ په شان زيات کړه؛ د راغونډو ملخانو په شان زيات شه! ¹⁶تا خپل سوداګر د آسمان د ستورو نه هم زيات کړل. ځوانه ملخه ملک وچوشى او الوزى. ¹⁷ستا پهره‌دار د ملخانو په شان دى، او ستا افسران د ملخانو د لښکرو په شان دى چې په سوړ ورځ باندې په ديوالونو کښېنى — خو کله چې لمر راخيژى، نو الوزى، او هيڅوک نۀ پوهيږى چې چرته دى.

¹⁸اے د اسور بادشاها، ستا شپانۀ ويدۀ دى؛ ستا امير ملا پراتۀ دى. ستا خلق په غرونو باندې خواره واره دى، چې راغونډوونکے يې نشته. ¹⁹ستا د زخم دپاره هيڅ درمان نشته؛ ستا زخم مرګونے دے. هر څوک چې ستا خبر اورى، په تا باندې لاسونه پړکوى — ځکه چې چا ستا هغه بې‌انتها ظلم نۀ دے ګاللے چې بيا بيا پرې راغلے دے؟