حبقُوق 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹هغه پېغام چې حبقوق نبى وليدو. ²اے زما پلاره، تر کله به زۀ د مدد دپاره فرياد کوم او تۀ به وا نۀ ورې؟ زۀ تا ته چغې وهم، ”ظلم!“ خو تۀ خلاصون نۀ راکوې.

په هر طرف ظلم

³تۀ ولې ما اړ باسې چې داسې بدکارى وګورم، او ولې يواځې ګورې کله چې ظلم کيږى؟ تباهى او ظلم زما مخکښې دى؛ شخړه راپورته کيږى او جنګ په هر طرف خپريږى. ⁴نو شريعت بې‌کاره شوے دے، او انصاف هيڅکله نۀ کيږى. ځکه چې بدکاران صادق راګېروى؛ نو انصاف ناسم راوځى.

وګورئ چې زۀ څۀ کوم

⁵”په قومونو کښې وګورئ، او ځير شئ — بالکل حېران شئ! ځکه چې زۀ ستاسو په ورځو کښې يو داسې کار کوم چې تاسو به يې باور ونۀ کړئ کۀ چرې تاسو ته ووئيلے شى. ⁶ځکه وګورئ — زۀ بابليان راپاڅوم، هغه تريخ او تېزرو قوم، چې د زمکې په پلنوالي کښې راروان دى چې داسې استوګنې ونيسى چې د هغوئ خپلې نۀ دى. ⁷هغوئ وېروونکي او هيبتناک دى؛ د هغوئ انصاف او عزت له هيچا نه نۀ، بلکې له خپل ځان نه راځى. ⁸د هغوئ آسونه د پړانګانو نه تېز دى، د ماښام د لېوانو نه زيات درنده دى. د هغوئ سپاره مخ په وړاندې ورټوپ وهى؛ د هغوئ سپاره له لرې نه راځى، لکه عقاب چې د خوړلو دپاره په تېزۍ سره الوزى. ⁹هغوئ ټول د ظلم دپاره راځى، د هر يو مخ وړاندې ته روان دے؛ هغوئ قېديان لکه د شګو راټولوى. ¹⁰هغوئ په بادشاهانو مسخرې کوى، او حاکمان د هغوئ دپاره د ملنډو نښه دى. هغوئ په هره قلعه خاندى؛ هغوئ د خاورو ډکونه جوړوى او هغه نيسى. ¹¹بيا هغوئ لکه باد تېر شى او مخکښې لاړ شى — ګنهګار سړي، چې خپل زور يې معبود دے.“

آيا تۀ د ازل نه نۀ يې؟

¹²آيا تۀ د ازل نه نۀ يې، اے زما پلاره، اے زما پاک ذاته؟ مونږ به مړۀ نۀ شُو. اے زما پلاره، تا هغوئ د عدالت دپاره مقرر کړي دي؛ اے زما ګټه، تا هغوئ د اصلاح دپاره قائم کړي دي. ^a a v12 ګټه د زمونږ پلار دپاره د زاړۀ عهد نامې يو تر ټولو زوړ شاعرانه نوم دے — ټينګ، نۀ خوځېدونکے، په لوظ کښې وفادار. حبقوق حتىٰ هغه وخت چې عدالت نازليږى، د ډاډ دپاره ګټې ته مخ کوى. ¹³ستا سترګې دومره پاکې دى چې بدۍ ته نۀ شى کتلے، او تۀ ظلم ته نۀ شې کتلے. نو بيا تۀ ولې دغاباز ته ګورې او چپ اوسې کله چې بدکار هغه څوک تېروى چې د هغۀ نه زيات صادق دے؟ ¹⁴تا انسان د سمندر د کبانو په شان جوړ کړے دے، د هغو ښوئېدونکو مخلوقاتو په شان چې هيڅ حاکم نۀ لرى. ¹⁵هغه ټول په کُنډۍ راپورته کوى؛ هغه په خپل جال يې راکاږى؛ هغه په خپل غټ جال کښې يې راټولوى، نو ځکه خوشحاليږى او مسرور کيږى. ¹⁶ځکه نو هغه خپل جال ته قربانى کوى او خپل غټ جال ته نذرانې وړاندې کوى؛ ځکه چې د هغو په وسيله هغه مالدار کيږى او د هغۀ خوراک ډېر کيږى. ¹⁷نو آيا هغه به خپل جال تشول همداسې جارى ساتى، او قومونه به بې‌رحمه د تل دپاره وژنى؟