Μέχρι πότε, Πατέρα μου;

Ένας προφήτης συζητά με ειλικρίνεια με τον Πατέρα του για το γιατί το κακό μένει ατιμώρητο—και περνά από το παράπονο σε μία από τις πιο τολμηρές διακηρύξεις εμπιστοσύνης της Γραφής.

Κεφάλαιο 1.

Η προφητεία που είδε ο προφήτης Αββακούμ. Μέχρι πότε, Πατέρα μου, πρέπει να φωνάζω για βοήθεια κι εσύ δεν ακούς; Σου φωνάζω: «Βία!» μα εσύ δεν σώζεις.

Βία από Παντού

Γιατί με κάνεις να βλέπω τόση κακία, και γιατί απλώς κοιτάζεις ενώ γίνεται το άδικο; Καταστροφή και βία είναι μπροστά μου· η διαμάχη ξεσπά και ο καβγάς απλώνεται παντού. Έτσι ο νόμος παραλύει, και η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται ποτέ. Γιατί οι ασεβείς περικυκλώνουν τον δίκαιο· έτσι η δικαιοσύνη βγαίνει διαστρεβλωμένη.

Δείτε Τι Κάνω

«Κοιτάξτε ανάμεσα στα έθνη, και παρατηρήστε—μείνετε εντελώς έκπληκτοι! Γιατί κάνω ένα έργο στις μέρες σας που δεν θα το πιστεύατε αν σας το έλεγαν. Γιατί δείτε—σηκώνω τους Βαβυλώνιους, εκείνο το σκληρό και ορμητικό έθνος, που βαδίζουν σε όλο το πλάτος της γης για να αρπάξουν κατοικίες που δεν τους ανήκουν. Είναι τρομεροί και φοβεροί· η δικαιοσύνη τους και η αξιοπρέπειά τους πηγάζουν από κανέναν άλλον παρά από τους ίδιους. Τα άλογά τους είναι πιο γρήγορα από τις λεοπαρδάλεις, πιο άγρια από τους λύκους το σούρουπο. Οι καβαλάρηδές τους ορμούν μπροστά· οι καβαλάρηδές τους έρχονται από μακριά, πετώντας σαν αετός που χιμάει να καταβροχθίσει. Έρχονται όλοι για βία, κάθε πρόσωπο ορμάει μπροστά· μαζεύουν αιχμαλώτους σαν την άμμο. Περιγελούν τους βασιλιάδες, και οι άρχοντες είναι γι’ αυτούς περίγελος. Γελούν με κάθε φρούριο· φτιάχνουν χωμάτινες ράμπες και το κυριεύουν. Έπειτα περνούν ορμητικά σαν τον άνεμο και προσπερνούν—ένοχοι άνθρωποι, που θεός τους είναι η δική τους δύναμη».

Δεν Είσαι Εσύ από Πάντα;

Δεν είσαι εσύ από πάντα, Πατέρα μου, Άγιέ μου; Δεν θα πεθάνουμε. Πατέρα μου, εσύ τους όρισες για κρίση· Βράχε μου, εσύ τους έστησες για διόρθωση. ^a Τα μάτια σου είναι πολύ καθαρά για να βλέπουν το κακό, και δεν μπορείς να κοιτάς το άδικο. Γιατί τότε κοιτάς τους προδότες και μένεις σιωπηλός όταν ο ασεβής καταπίνει αυτόν που είναι πιο δίκαιος από τον ίδιο; Έκανες τους ανθρώπους σαν τα ψάρια της θάλασσας, σαν τα ερπετά που δεν έχουν κυβερνήτη. Τους ανεβάζει όλους με αγκίστρι· τους τραβάει έξω με το δίχτυ του· τους μαζεύει στην τράτα του, κι έτσι χαίρεται και αγάλλεται. Γι’ αυτό προσφέρει θυσία στο δίχτυ του και κάνει προσφορές στην τράτα του· γιατί μ’ αυτά πλουτίζει και η τροφή του είναι άφθονη. Θα συνεχίσει λοιπόν να αδειάζει το δίχτυ του, σφάζοντας έθνη χωρίς έλεος για πάντα;