ହବକ୍କୂକ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ହବକ୍କୂକ ଭାବବାଦୀ ଯେଉଁ ଭାରବାଣୀ ଦର୍ଶନ କଲେ। ²ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ କେତେ କାଳ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକିବି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣିବ ନାହିଁ? ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ “ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ!” ବୋଲି ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରେ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ପରିତ୍ରାଣ କର ନାହିଁ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ

³ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋତେ ଏପରି ଦୁଷ୍ଟତା ଦେଖାଉଅଛ, ଓ ଅନ୍ୟାୟ କରାଯିବା ବେଳେ କାହିଁକି କେବଳ ଚାହିଁ ରହୁଅଛ? ବିନାଶ ଓ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ମୋʼ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି; କଳହ ଉଠେ ଓ ବିବାଦ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଯାଏ। ⁴ଏଣୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଶିଥିଳ ହୋଇଅଛି, ଓ ନ୍ୟାୟ କେବେ ହେଁ ସାଧିତ ହୁଏ ନାହିଁ। କାରଣ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଧାର୍ମିକକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତି; ଏଣୁ ନ୍ୟାୟ ବିକୃତ ହୋଇ ବାହାରେ।

ଆମ୍ଭେ ଯାହା କରୁଅଛୁ, ତାହା ନିରୀକ୍ଷଣ କର

⁵“ଗୋଷ୍ଠୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନାଅ, ପୁଣି ନିରୀକ୍ଷଣ କର—ନିତାନ୍ତ ଆଚମ୍ଭିତ ହୁଅ! କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମୟରେ ଏକ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛୁ, ଯାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହାଗଲେ ହେଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବ ନାହିଁ। ⁶କାରଣ ଦେଖ—ଆମ୍ଭେ ବାବିଲୀୟମାନଙ୍କୁ, ସେହି ଉଗ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଉଠାଉଅଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରସ୍ଥଦେଶ ଦେଇ ଗମନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ବାସସ୍ଥାନ ସେମାନଙ୍କର ନୁହେଁ, ତାହା ଅଧିକାର କରିବା ନିମନ୍ତେ। ⁷ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ; ସେମାନଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିନା ଆଉ କାହାରିଠାରୁ ଆସେ ନାହିଁ। ⁸ସେମାନଙ୍କ ଅଶ୍ଵଗଣ ଚିତାବାଘମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବେଗବାନ, ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳୀନ ବୃକମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର। ସେମାନଙ୍କ ଅଶ୍ଵାରୋହୀମାନେ ଆଗକୁ ଧାବମାନ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ଅଶ୍ଵାରୋହୀମାନେ ଦୂରରୁ ଆସନ୍ତି, ଗ୍ରାସ କରିବାକୁ ବେଗରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ି ଆସନ୍ତି। ⁹ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଆସନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକର ମୁଖ ସମ୍ମୁଖ ଆଡ଼କୁ ଲାଗିଥାଏ; ସେମାନେ ବାଲୁକା ପରି ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ¹⁰ସେମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ପରିହାସ କରନ୍ତି, ଓ ଶାସନକର୍ତ୍ତାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପହାସର ପାତ୍ର। ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୁର୍ଗକୁ ହସନ୍ତି; ସେମାନେ ମୃତ୍ତିକାର ଢ଼ିପି ବାନ୍ଧି ତାହା ଅଧିକାର କରନ୍ତି। ¹¹ତେବେ ସେମାନେ ବାୟୁ ପରି ବହିଯାʼନ୍ତି ଓ ଆଗକୁ ଚାଲିଯାʼନ୍ତି—ଦୋଷୀ ଲୋକ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଆପଣା ବଳ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଦେବତା।”

ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଅନାଦିକାଳରୁ ନୁହଁ?

¹²ହେ ମୋହର ପିତା, ହେ ମୋହର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଅନାଦିକାଳରୁ ନୁହଁ? ଆମ୍ଭେମାନେ ମରିବୁ ନାହିଁ। ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ବିଚାର ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଅଛ; ହେ ମୋହର ଶୈଳ, ତୁମ୍ଭେ ସଂଶୋଧନ ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛ। ^a a v12 ଶୈଳ ହେଉଛି ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଥିବା ସର୍ବପ୍ରାଚୀନ କାବ୍ୟିକ ନାମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ—ଦୃଢ଼, ଅଟଳ, ନିୟମରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ। ବିଚାର ଆସୁଥିବା ବେଳେ ହେଁ ହବକ୍କୂକ ଆଶ୍ଵାସନା ନିମନ୍ତେ ସେହି ଶୈଳଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରନ୍ତି। ¹³ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ମନ୍ଦତା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅତି ନିର୍ମଳ, ଓ ତୁମ୍ଭେ ଅନ୍ୟାୟ ପ୍ରତି ଚାହିଁ ପାର ନାହିଁ। ତେବେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଆପଣାଠାରୁ ଅଧିକ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଗ୍ରାସ କରିବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ଵାସଘାତକମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଅନାଉଅଛ ଓ ନୀରବ ରହୁଅଛ? ¹⁴ତୁମ୍ଭେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରର ମତ୍ସ୍ୟ ପରି କରିଅଛ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଶାସନକର୍ତ୍ତା ନାହିଁ, ଏପରି ଉରୋଗାମୀ ପ୍ରାଣୀ ପରି କରିଅଛ। ¹⁵ସେ ସେସମସ୍ତଙ୍କୁ ବନଶୀ ଦ୍ଵାରା ଟାଣି ଆଣେ; ସେ ଆପଣା ଜାଲରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଟାଣି ବାହାର କରେ; ସେ ଆପଣା ମହାଜାଲରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ଏଣୁ ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ ଓ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଏ। ¹⁶ଏଥିପାଇଁ ସେ ଆପଣା ଜାଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କରେ ଓ ଆପଣା ମହାଜାଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସେ ଧନବାନ ହୁଏ ଓ ତାହାର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଚୁର ହୁଏ। ¹⁷ତେବେ ସେ କʼଣ ଆପଣା ଜାଲ ଖାଲି କରିଚାଲିବ, ଓ ଅନନ୍ତକାଳ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଭାବେ ଗୋଷ୍ଠୀୟମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଚାଲିବ?