എത്രകാലം, എന്റെ പിതാവേ?

തിന്മ ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഒരു പ്രവാചകൻ തന്റെ പിതാവിനോടു സത്യസന്ധമായി വാദിക്കുന്നു—പരാതിയിൽനിന്ന് തിരുവെഴുത്തിലെ ഏറ്റവും ധീരമായ ആശ്രയപ്രഖ്യാപനങ്ങളിലൊന്നിലേക്ക് അവൻ നീങ്ങുന്നു.

അധ്യായം 1.

ഹബക്കൂക് പ്രവാചകൻ ദർശിച്ച അരുളപ്പാട്. എത്രകാലം, എന്റെ പിതാവേ, ഞാൻ സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കേണ്ടിവരും, അങ്ങ് കേൾക്കാതിരിക്കും? “അതിക്രമം!” എന്ന് ഞാൻ അങ്ങയോടു നിലവിളിക്കുന്നു, എന്നിട്ടും അങ്ങ് രക്ഷിക്കുന്നില്ല.

എല്ലാ ഭാഗത്തും അതിക്രമം

ഇത്ര ദുഷ്ടത എന്നെ കാണുമാറാക്കുന്നതും അന്യായം നടക്കുമ്പോൾ അങ്ങ് വെറുതെ നോക്കിയിരിക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ട്? നാശവും അതിക്രമവും എന്റെ മുമ്പിലുണ്ട്; കലഹം ഉയരുന്നു, എല്ലാ ഭാഗത്തും പോരാട്ടം പടരുന്നു. അതിനാൽ ന്യായപ്രമാണം തളർന്നുപോയിരിക്കുന്നു, നീതി ഒരിക്കലും നടപ്പാകുന്നുമില്ല. ദുഷ്ടന്മാർ നീതിമാനെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നീതി വികലമായി പുറത്തുവരുന്നു.

ഞാൻ ചെയ്യുന്നതു കാണുക

“ജനതകളുടെ ഇടയിൽ നോക്കുവിൻ, സൂക്ഷിച്ചുനോക്കുവിൻ—അത്യന്തം സ്തബ്ധരായിപ്പോകുവിൻ! എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ നാളുകളിൽ ഞാൻ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നു, വിവരിച്ചുതന്നാലും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാത്ത ഒന്ന്. ഇതാ, നോക്കുവിൻ—കയ്‌പും തിടുക്കവുമുള്ള ആ ജനതയായ ബാബിലോന്യരെ ഞാൻ ഉയർത്തുന്നു; തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത വാസസ്ഥലങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കുവാൻ ഭൂമിയുടെ വിശാലതയിലൂടെ അവർ മാർച്ചുചെയ്യുന്നു. അവർ ഭയാനകരും ഭീതിജനകരുമാകുന്നു; അവരുടെ നീതിയും അവരുടെ മഹത്ത്വവും അവരിൽനിന്നല്ലാതെ മറ്റാരിൽനിന്നും വരുന്നില്ല. അവരുടെ കുതിരകൾ പുള്ളിപ്പുലികളെക്കാൾ വേഗമുള്ളവ, സന്ധ്യാനേരത്തെ ചെന്നായ്ക്കളെക്കാൾ ഉഗ്രമുള്ളവ. അവരുടെ കുതിരച്ചേവകർ കുതിച്ചുപായുന്നു; അവരുടെ കുതിരച്ചേവകർ ദൂരത്തുനിന്നു വരുന്നു, വിഴുങ്ങുവാൻ ബദ്ധപ്പെടുന്ന കഴുകനെപ്പോലെ പറന്നുവരുന്നു. അവർ എല്ലാവരും അതിക്രമത്തിനായി വരുന്നു, ഓരോ മുഖവും മുന്നോട്ടു തള്ളിവരുന്നു; മണൽപോലെ അവർ ബന്ദികളെ ശേഖരിക്കുന്നു. അവർ രാജാക്കന്മാരെ പരിഹസിക്കുന്നു, ഭരണാധികാരികൾ അവർക്കു പരിഹാസവിഷയമാകുന്നു. അവർ എല്ലാ കോട്ടയെയും നോക്കി ചിരിക്കുന്നു; മൺചരിവുകൾ കെട്ടിയുയർത്തി അതിനെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. പിന്നെ അവർ കാറ്റുപോലെ ആഞ്ഞടിച്ചു കടന്നുപോകുന്നു—കുറ്റക്കാരായ മനുഷ്യർ, സ്വന്തബലംതന്നെ തങ്ങളുടെ ദൈവമായുള്ളവർ.”

അങ്ങ് അനാദിയിൽനിന്നുള്ളവനല്ലയോ?

എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ പരിശുദ്ധനേ, അങ്ങ് അനാദിയിൽനിന്നുള്ളവനല്ലയോ? ഞങ്ങൾ മരിക്കുകയില്ല. എന്റെ പിതാവേ, ന്യായവിധിക്കായി അങ്ങ് അവരെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ പാറയേ, ശിക്ഷണത്തിനായി അങ്ങ് അവരെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ^a തിന്മയെ നോക്കുവാൻ കഴിയാത്തവിധം അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ അതിനിർമലമാകുന്നു, അന്യായത്തെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാനും അങ്ങേക്കു കഴിയുകയില്ല. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് വഞ്ചകരെ അങ്ങ് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ദുഷ്ടൻ തന്നെക്കാൾ നീതിമാനായവനെ വിഴുങ്ങുമ്പോൾ അങ്ങ് മൗനം പാലിക്കുന്നു? സമുദ്രത്തിലെ മത്സ്യങ്ങളെപ്പോലെയും അധിപനില്ലാത്ത ഇഴജന്തുക്കളെപ്പോലെയും അങ്ങ് മനുഷ്യവർഗത്തെ ആക്കിത്തീർത്തിരിക്കുന്നു. അവൻ അവരെയെല്ലാം ചൂണ്ടകൊണ്ടു വലിച്ചെടുക്കുന്നു; തന്റെ വലകൊണ്ട് അവരെ വലിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു; തന്റെ കോരുവലയിൽ അവരെ ശേഖരിക്കുന്നു, അതിനാൽ അവൻ ആനന്ദിച്ചു സന്തോഷിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ വലയ്ക്കു യാഗം കഴിക്കുന്നു, തന്റെ കോരുവലയ്ക്കു വഴിപാടു അർപ്പിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവയാലാകുന്നു അവൻ സമ്പന്നനാകുന്നതും അവന്റെ ആഹാരം സമൃദ്ധമാകുന്നതും. അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ വല ഒഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമോ, കരുണയില്ലാതെ എന്നേക്കും ജനതകളെ കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമോ?