Ang Takna sa Pagpanubag sa Nineveh
Miabot na ang paglikos: pulang mga taming, mga karwahe nga molagbas sama sa kilat, ang mga ganghaan sa suba gipugos pag-abli, ang palasyo nahugno, ang rayna gidala samtang ang iyang mga sulugoon nagpukpok sa ilang dughan. Ang Asiria maoy usa ka leon nga mipuno sa iyang lungib sa gikuniskunis nga unod; ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit miingon nga siya batok niini.
2 1Ang tigpatibulaag misulong na batok kanimo, Nineveh. Bantayi ang kuta, lantawa ang dalan, lig-ona ang imong kaugalingon, tiguma ang tanan mong kusog!
2Kay ang atong Amahan nagpahiuli sa kahalangdon ni Jacob, sama sa kahalangdon sa Israel, bisan tuod gihukasan sila sa mga tulisan ug gidaot ang ilang mga sanga. a a v2 Bisan sa usa ka basahon sa paghukom batok sa Nineveh, ang kinauyokan niini mao nga ang atong Amahan nagpahiuli sa dungog sa iyang gidagmalan nga mga anak.
3Ang mga taming sa iyang mga manggugubat tininaan ug pula, ang maisog nga mga lalaki nagsul-ob ug eskarlata; ang mga karwahe nagsiga sama sa kalayo sa adlaw nga sila andam na, ug ang mga bangkaw nga sepres giwarawara. 4Ang mga karwahe nagdaguok sa kadalanan, nagdali-dali sila balik-balik sa mga plasa; sama sila sa mga sulo, milupad sila sama sa kilat. 5Gitawag niya ang iyang mga opisyal; napandol sila samtang nagmartsa; nagdali sila ngadto sa paril, ug ang panalipod nga taming giandam. 6Ang mga ganghaan sa suba giablihan, ug ang palasyo nagun-ob. 7Gilagda na: gihukasan siya ug gibihag palayo, samtang ang iyang mga sulugoong babaye nag-agulo sama sa mga salampati, nga nagpamukpok sa ilang mga dughan. 8Ang Nineveh sama sa usa ka lim-aw nga nagahubas ang tubig niini. “Hunong! Hunong!” misinggit sila, apan walay bisan usa nga milingi. 9Agawa ang plata! Agawa ang bulawan! Walay kataposan ang bahandi, kadagaya sa tanang bililhong butang. 10Kahaw-ang ug pagkamingaw ug pagkagun-ob! Natunaw ang mga kasingkasing, nangaluya ang mga tuhod, mikuyaw sa kasakit ang matag lawas, ug nangluspad ang matag nawong.
11Hain na karon ang langob sa mga liyon, ang kan-anan sa mga batan-ong liyon, diin naglakaw-lakaw ang liyon ug ang bayeng liyon, ug ang mga anak sa liyon, nga walay bisan usa nga makapahadlok kanila? 12Nanggisi ang liyon ug igong tukbonon alang sa iyang mga anak ug naglook ug tukbonon alang sa iyang mga bayeng liyon; gipuno niya ang iyang mga lungib sa iyang mga napatay ug ang iyang mga langob sa gigisi nga unod.
13“Tan-awa, ako batok kanimo,” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit. “Sunogon ko ang imong mga karwahe hangtod maaso, ug ang espada magalamoy sa imong mga batan-ong liyon. Putlon ko ang imong tukbonon gikan sa yuta, ug ang tingog sa imong mga mensahero dili na gayod madungog.”
