Dema Hesabê Nînwayê

Dorpêç tê: mertalên sor, erebeyên şer ên mîna birûskê dibezin, deriyên çem bi zorê têne vekirin, qesr dikeve, şahbanû tê birin dema ku xizmetkarên wê singên xwe lê dixin. Aşûr şêrek bû ku kûna xwe bi goştê dirandî tije kir; Bavê artêşên ezmanan dibêje ku ew li dijî wê ye.

Bavê me di ayetê de dipeyive 13

Beş 2.

Yê ku belav dike li dijî te rabûye, ya Nînwa. Kelehê biparêze, li rê binêre, xwe bihêz bike, hemû hêza xwe bicivîne!

Çimkî Bavê me rûmeta Aqûb vedigerîne, mîna rûmeta Îsraêl, her çend talankeran ew tazî kirine û çiqilên wan xera kirine. ^a

Mertalên şervanên wî sor hatine rengkirin, mêrên wêrek bi sorê cilgirtî ne; erebeyên şer mîna êr dibiriqin di roja ku ew amade dibin, û rimên çamê têne hejandin. Erebeyên şer bi kolanan re diçin bi hêrs, li meydanan pêş û paş dibezin; ew mîna meşalan xuya dikin, mîna birûskê bi lez dibezin. Ew efserên xwe gazî dike; ew di meşê de diterpilin; ew bi lez ber bi dîwêr ve diçin, û mertalê parastinê li cih tê danîn. Deriyên çem têne vekirin, û qesr hildiweşe. Biryar hatiye dayîn: ew tazî tê kirin û tê birin, dema ku keçên wê yên xizmetkar mîna kewokan dikevin nalîn, singên xwe dixin. Nînwa mîna gola ku avên wê diherikin diçin e. “Rawestin! Rawestin!” ew diqîrin, lê tu kes venagere. Zîv talan bikin! Zêr talan bikin! Xezîneyê dawî tuneye, piriyeke her tiştê biha. Valahî û wêranî û xerabî! Dil dihelin, çok diricifin, êş hemû bedenan digire, û her rû zer dibe.

Niha kûna şêran, cihê xwarinê yê şêrên ciwan, cihê ku şêr û mehşêr digeriyan, û cewrikên şêr, bêyî ku kesek wan bitirsîne, li ku ye? Şêr ji bo cewrikên xwe bes çirand û ji bo mehşêrên xwe nêçîr fetisand; wî qulên xwe bi nêçîrê tije kirin û kûnên xwe bi goştê çirandî.

Bavê leşkerên ezmanan dibêje: “Va ye, ez li dijî te me. Ezê erebeyên te yên şer di dûmanê re bişînim, û şûr wê şêrên te yên ciwan bixwe. Ezê nêçîra te ji ser erdê qut bikim, û dengê qasidên te êdî nayê bihîstin.”