نينوا جي حساب ڪتاب جي گھڙي
گھيرو اچي ٿو: ڳاڙهيون ڍالون، بجليءَ وانگر ڊوڙندڙ رٿ، درياھ جا دروازا زور سان کليل، محل ڊهي پيو، راڻي کڻي ويندا ۽ سندس ٻانهيون سينو ڪُٽين. اسور هڪ شينهن هو جنهن پنهنجي غار ڦاڙيل گوشت سان ڀري؛ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ چوي ٿو ته مان ان جي خلاف آهيان.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 13
2 1اي نينوا، منتشر ڪرڻ وارو تو تي چڙهائي ڪري آيو آهي. قلعي جي نگهباني ڪر، رستي تي نظر رک، ڪمر ڪس، پنهنجي پوري طاقت گڏ ڪر!
2ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ يعقوب جي شان کي، اسرائيل جي شان وانگر، بحال ڪري ٿو، جيتوڻيڪ لٽيرن کين ننگو ڪري سندن ٽاريون برباد ڪري ڇڏيون. a a v2 نينوا تي فيصلي جي ڪتاب ۾ بہ، ان جو مرڪزي پيغام اهو آهي تہ اسان جو پيءُ پنهنجن ڏکويل ٻارن جي عزت بحال ڪري ٿو.
3سندس سورمن جون ڍالون ڳاڙهيون رنگيل آهن، بهادر مرد قرمزي لباس پاتل آهن؛ جنهن ڏينهن رٿ تيار ڪيا وڃن ٿا، تنهن ڏينهن اهي باهہ وانگر چمڪن ٿا، ۽ صنوبر جا ڀالا گھمايا وڃن ٿا. 4رٿ گهٽين ۾ ڪاهي پون ٿا، چوڪن ۾ اڳتي پوئتي ڊوڙن ٿا؛ مشعلن جهڙا لڳن ٿا، بجليءَ وانگر ڇولاٽا ڏين ٿا. 5هو پنهنجن آفيسرن کي سڏي ٿو؛ اهي هلندي ٿڙندا ٿا وڃن؛ ڀت ڏانهن تڪڙ ڪن ٿا، ۽ بچاءَ جي ڍال بيهاري وڃي ٿي. 6درياهه جا دروازا کوليا وڃن ٿا، ۽ محل ڍهي ٿو پوي. 7فيصلو ٿي چڪو آهي: هوءَ ننگي ڪري کڻي وڃي ٿي، ۽ سندس ٻانهيون ڪبوترن وانگر ڪوڪون ڪن ٿيون، ڇاتيون ڪُٽينديون. 8نينوا ان تلاءَ وانگر آهي جنهن جو پاڻي وهي ٿو وڃي. رڙيون ڪن ٿا تہ ”بيهو! بيهو!“ پر ڪوبہ نہ ٿو موٽي. 9چانديءَ کي لُٽيو! سون کي لُٽيو! خزاني جي ڪا پڇاڙي ناهي، هر قيمتي شيءِ جي ڀرمار آهي. 10خالي پڻو، ويراني ۽ تباهي! دليون پگهرجي وڃن ٿيون، گوڏا ڍرا ٿي وڃن ٿا، هر بدن کي سور جڪڙي ٿو، ۽ هر چهرو زرد ٿي وڃي ٿو.
11هاڻي شينهن جو ڏيرو ڪٿي آهي، جوان شينهن جي چرڻ جي جاءِ، جتي شينهن ۽ شينهڻ گھمندا هئا، ۽ شينهن جا ٻچا بہ، جن کي ڊيڄاريندڙ ڪوبہ نہ هو؟ 12شينهن پنهنجن ٻچن لاءِ ڪافي چيريو ۽ پنهنجين شينهڻن لاءِ شڪار ڳچيءَ مان ٿڦي ماريو؛ پنهنجيون گپھائون شڪار سان ۽ ڏيرا چيريل گوشت سان ڀري ڇڏيائين.
13آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ”ڏس، آءٌ تنهنجي خلاف آهيان. آءٌ تنهنجن رٿن کي دونهين ۾ اڏائي ڇڏيندس، ۽ تلوار تنهنجن جوان شينهن کي کائي ويندي. آءٌ تنهنجو شڪار ڌرتيءَ تان ڪٽي ڇڏيندس، ۽ تنهنجن قاصدن جو آواز وري ڪڏهن بہ نہ ٻڌو ويندو.“
