رهبرَ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹ايهود جي مرڻ کان پوءِ بني اسرائيل وري اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي. ²تنهنڪري اسان جي پيءُ کين ڪنعان جي بادشاهه يابين جي هٿ ۾ وڪڻي ڇڏيو، جيڪو حصور ۾ حڪومت ڪندو هو. سندس لشڪر جو سردار سيسرا هو، جيڪو حروشت-هگويم ۾ رهندو هو. ³پوءِ بني اسرائيل اسان جي پيءُ کي دانهن ڪيائون، ڇاڪاڻ تہ سيسرا وٽ نو سؤ لوهي رٿ هئا ۽ هن ويهن ورهين تائين کين سخت ظلم سان دٻائي رکيو هو. ⁴انهيءَ وقت دبوره نالي هڪ نبي عورت، جيڪا لفيدوت جي زال هئي، اسرائيل جي منصفي ڪندي هئي. ⁵هوءَ افرائيم جي جبلي علائقي ۾ رامه ۽ بيت-ايل جي وچ ۾ دبوره جي کجيءَ هيٺان ويهندي هئي، ۽ بني اسرائيل فيصلي لاءِ سندس وٽ مٿي ايندا هئا. ⁶هن نفتالي ۾ ڪدس مان ابينوعم جي پٽ برق کي گهرائي موڪليو ۽ کيس چيائين تہ ”ڇا اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا، توکي هي حڪم نہ ڏنو آهي تہ وڃ، تابور جبل ڏانهن ڪوچ ڪر ۽ نفتالي ۽ زبولون مان ڏهه هزار ماڻهو پاڻ سان وٺ. ⁷آءٌ يابين جي لشڪر جي سردار سيسرا کي سندس رٿن ۽ لشڪر سميت ڪيشون نديءَ وٽ تو سان ملڻ لاءِ ڪڍي آڻيندس ۽ کيس تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس.“

⁸برق کيس چيو تہ ”جيڪڏهن تون مون سان گڏ هلندينءَ تہ آءٌ هلندس، پر جيڪڏهن تون مون سان گڏ نہ هلندينءَ تہ آءٌ بہ نہ هلندس.“

⁹هن چيو تہ ”آءٌ ضرور تو سان گڏ هلنديس، پر جنهن واٽ تي تون هلندين انهيءَ تي توکي ڪو جلوو نہ ملندو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ سيسرا کي هڪ عورت جي هٿ ۾ ڏيندو.“ پوءِ دبوره اُٿي، برق سان گڏ ڪدس ڏانهن هلي وئي. ¹⁰برق زبولون ۽ نفتالي کي ڪدس ۾ گهرايو؛ ڏهه هزار ماڻهو سندس پٺيان مٿي ويا، ۽ دبوره بہ ساڻس گڏ وئي. ¹¹ڪيني حبر، جيڪو موسيٰ جي سهري حوباب جي اولاد مان هو، ڪينين کان الڳ ٿي ويو هو ۽ ڪدس جي ويجهو زعننيم ۾ بلوط جي وڻ تائين پنهنجو تنبو کوڙيو هو. ¹²جڏهن هنن سيسرا کي خبر ڏني تہ ابينوعم جو پٽ برق تابور جبل تي چڙهي ويو آهي، ¹³تڏهن سيسرا پنهنجا سڀ رٿ—نو سؤ لوهي رٿ—۽ پنهنجو سڄو لشڪر حروشت-هگويم کان ڪيشون نديءَ تائين گڏ ڪيائين.

¹⁴دبوره برق کي چيو تہ ”اُٿ! اڄ اسان جو پيءُ سيسرا کي تنهنجي هٿ ۾ ڏئي ٿو. ڇا اسان جو پيءُ تنهنجي اڳيان نہ نڪتو آهي؟“ پوءِ برق ڏهن هزارن ماڻهن سان، جيڪي سندس پٺيان هئا، تابور جبل تان لهي حملو ڪيو. ¹⁵پوءِ اسان جي پيءُ سيسرا، سندس سڀني رٿن ۽ سڄي لشڪر کي برق جي اڳيان تلوار سان ڀڄائي ڇڏيو؛ سيسرا پنهنجي رٿ تان لهي پيرين پيادو ڀڳو. ¹⁶برق رٿن ۽ لشڪر جو پيڇو حروشت-هگويم تائين ڪيو، ۽ سيسرا جو سڄو لشڪر تلوار سان ڪري پيو؛ هڪ ماڻهو بہ نہ بچيو.

¹⁷ان دوران سيسرا پيرين پيادو ڪيني حبر جي زال ياعيل جي تنبوءَ ڏانهن ڀڄي ويو، ڇاڪاڻ تہ حصور جي بادشاهه يابين ۽ حبر جي گهراڻي ۾ صلح هو. ¹⁸ياعيل سيسرا سان ملڻ لاءِ ٻاهر نڪري چيائينس تہ ”اي منهنجا سائين، اندر اچ، منهنجي وٽ اندر اچ؛ ڊڄ نہ.“ پوءِ هو سندس تنبوءَ ۾ هليو ويو، ۽ هن کيس ڪمبل سان ڍڪي ڇڏيو.

¹⁹هن چيو تہ ”مهرباني ڪري مون کي ٿورو پاڻي ڏي؛ مون کي اڃ لڳي آهي.“ هن کير جي مشڪ کولي، کيس پيئاريو ۽ وري ڍڪي ڇڏيائينس.

²⁰هن کيس چيو تہ ”تنبوءَ جي دروازي تي بيهه. جيڪڏهن ڪو اچي پڇي تہ ’هتي ڪو ماڻهو آهي؟‘ تہ چئجانس ’نہ.‘“

²¹پر حبر جي زال ياعيل تنبوءَ جو ڪل ۽ هٿوڙو کڻي، آهستي آهستي ويجهو وڃي، ڪل سندس ڪنپٽيءَ مان لنگهائي زمين ۾ ٺوڪي ڇڏيو، جڏهن هو بيحد ٿڪل ۽ گهري ننڊ ۾ پيو هو. تنهنڪري هو مري ويو. ²²ايتري ۾ برق سيسرا جي پٺيان ڊوڙندو آيو، ۽ ياعيل کيس ملڻ لاءِ ٻاهر نڪري چيائينس تہ ”اچ، آءٌ توکي اهو ماڻهو ڏيکاريان ٿي جنهن کي تون ڳولين ٿو.“ پوءِ هو ساڻس گڏ اندر ويو، تہ ڏٺائين سيسرا مئل پيو هو، ۽ ڪل سندس ڪنپٽيءَ مان لنگهيل هو. ²³انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ ڪنعان جي بادشاهه يابين کي بني اسرائيل جي اڳيان مغلوب ڪيو. ²⁴بني اسرائيل جو هٿ ڪنعان جي بادشاهه يابين تي وڌيڪ کان وڌيڪ ڳرو ٿيندو ويو، تان جو هنن کيس ناس ڪري ڇڏيو.