رهبرَ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹هي اهي قومون آهن جن کي اسان جي پيءُ اسرائيل کي آزمائڻ لاءِ ڇڏي ڏنو، يعني اهي سڀ جن ڪنعان جون ڪي بہ لڙايون نہ ڏٺيون هيون. ²(هن اهو رڳو انهيءَ لاءِ ڪيو تہ اسرائيل جون اهي نسلون جن اڳ ۾ جنگ نہ ڏٺي هئي، سا سکي وٺن.) ³اهي قومون هيون: فلستين جا پنج حاڪم، سڀ ڪنعاني، صيدوني، ۽ لبنان جي جبلن ۾ رهندڙ حوي، بعل-حرمون جبل کان وٺي لبو-حمات تائين. ⁴اهي اسرائيل کي آزمائڻ لاءِ هئا تہ ڇا اهي اسان جي پيءُ جي انهن حڪمن تي عمل ڪندا، جيڪي سندن ابن ڏاڏن کي موسيٰ جي هٿان ڏنا ويا هئا. ⁵سو اسرائيلي ڪنعانين، حتين، اموريءَ، فرزين، حوين ۽ يبوسين جي وچ ۾ رهڻ لڳا. ⁶هنن انهن قومن جون ڌيئرون پرڻيون، پنهنجيون ڌيئرون انهن جي پٽن کي ڏنائون ۽ انهن جي معبودن جي عبادت ڪيائون.

پيءُ عتنيئيل کي اٿاري ٿو

⁷اسرائيل اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، پنهنجي پيءُ کي وساري ڇڏيائون ۽ بعلن ۽ اشيرتن جي عبادت ڪيائون. ⁸تنهنڪري اسان جي پيءُ جو غضب اسرائيل تي ڀڙڪي اٿيو. هن کين ارام-نهرائيم جي بادشاهه ڪوشن-رشعتائم جي هٿ ۾ وڪڻي ڇڏيو، جنهن جي اسرائيلين اٺ سال خدمت ڪئي. ⁹جڏهن اسرائيلين اسان جي پيءُ ڏانهن دانهن ڪئي، تڏهن هن ڪنز جي پٽ عتنيئيل کي، جيڪو ڪالب جو ننڍو ڀاءُ هو، بچائيندڙ ڪري اٿاريو، جنهن کين بچايو. ¹⁰اسان جي پيءُ جو روح مٿس نازل ٿيو ۽ هن اسرائيل جو انصاف ڪيو. هو جنگ ڪرڻ لاءِ نڪتو، تڏهن اسان جي پيءُ ارام جي بادشاهه ڪوشن-رشعتائم کي سندس هٿ ۾ ڏنو، ۽ سندس هٿ ڪوشن-رشعتائم تي غالب آيو. ¹¹پوءِ ملڪ ۾ چاليهه سال آرام رهيو، تان جو ڪنز جو پٽ عتنيئيل مري ويو.

پيءُ ايهود کي اٿاري ٿو

¹²اسرائيلين وري اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، ۽ انهيءَ بڇڙائيءَ ڪري اسان جي پيءُ موآب جي بادشاهه عجلون کي اسرائيل جي خلاف زورائتو ڪيو. ¹³عجلون عمونين ۽ عمالقين کي گڏ ڪري، وڃي اسرائيل تي حملو ڪيو، ۽ هنن کجين جي شهر تي قبضو ڪري ورتو. ¹⁴اسرائيلين ارڙهن سال موآب جي بادشاهه عجلون جي خدمت ڪئي. ¹⁵اسرائيلين وري اسان جي پيءُ ڏانهن دانهن ڪئي، تڏهن هن بنيامين جي قبيلي جي کٻي هٿ وارو ايهود، جيرا جو پٽ، بچائيندڙ ڪري اٿاريو. هنن سندس هٿان موآب جي بادشاهه عجلون ڏانهن خراج موڪليو. ¹⁶ايهود پاڻ لاءِ ٻن ڌارن واري هڪ ترار ٺاهي، جيڪا اٽڪل ارڙهن انچ ڊگهي هئي، ۽ ان کي پنهنجن ڪپڙن هيٺان ساڄي ران تي ٻڌي ڇڏيائين. ¹⁷هن موآب جي بادشاهه عجلون کي خراج پيش ڪيو، جيڪو ڏاڍو ٿلهو ماڻهو هو. ¹⁸جڏهن ايهود خراج پيش ڪري فارغ ٿيو، تڏهن خراج کڻي آيل ماڻهن کي موڪلي ڇڏيائين. ¹⁹پر هو پاڻ جلجال وٽ بتن وٽان موٽي آيو ۽ چيائين تہ ”اي بادشاهه، مون وٽ تو لاءِ هڪ ڳجهو پيغام آهي.“ بادشاهه چيو تہ ”چپ!“ تڏهن سندس سڀ نوڪر کيس ڇڏي نڪري ويا.

²⁰ايهود ويجهو آيو، جڏهن تہ بادشاهه پنهنجي ٿڌي مٿئين ڪمري ۾ اڪيلو ويٺو هو. ايهود چيو تہ ”مون وٽ تو لاءِ خدا جي طرفان هڪ پيغام آهي.“ تڏهن بادشاهه پنهنجي ڪرسيءَ تان اٿي بيٺو. ²¹ايهود کٻو هٿ وڌائي، ساڄي ران تان ترار ڪڍي، عجلون جي پيٽ ۾ کوڙي ڇڏيائين. ²²ڦل پٺيان دستو بہ اندر هليو ويو، ۽ چرٻي ان تي ٻوٽجي وئي. ايهود ترار کي پيٽ مان نہ ڪڍيو، تنهنڪري سندس آنڊا ٻاهر نڪري پيا. ²³ايهود ٻاهر برانڊي ۾ وڃي، پنهنجي پٺيان مٿئين ڪمري جا دروازا بند ڪري، انهن کي تالا هڻي ڇڏيائين.

²⁴هن جي نڪرڻ کان پوءِ سندس نوڪر آيا، ڏٺائون تہ مٿئين ڪمري جا دروازا تالا لڳل آهن، ۽ چيائون تہ ”ضرور هو ٿڌي ڪمري ۾ رفع حاجت ڪري رهيو هوندو.“ ²⁵هنن ايتري دير انتظار ڪيو جو شرمندا ٿي ويا، پر هن اڃا بہ مٿئين ڪمري جا دروازا نہ کوليا. تڏهن هنن ڪنجي کڻي دروازا کوليا ۽ پنهنجي مالڪ کي زمين تي ڪريل، مئل ڏٺائون.

²⁶جڏهن اهي دير ڪري رهيا هئا، تڏهن ايهود ڀڄي ويو. هو بتن کان اڳتي لنگهي سعيرا ڏانهن ڀڄي نڪتو. ²⁷هو پهچي، افرائيم جي جبلن ۾ رڍ جو سڱ ڦوڪيائين، تڏهن اسرائيلي جبلن مان ساڻس گڏ هيٺ لهي آيا، ۽ ايهود سندن اڳواڻ هو. ²⁸هن کين چيو تہ ”منهنجي پٺيان هلو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ اوهان جي دشمنن موآبين کي اوهان جي هٿ ۾ ڏنو آهي.“ پوءِ اهي سندس پٺيان هيٺ لهي ويا، موآب جي سامهون يردن جي گذرگاهن تي قبضو ڪري ورتائون، ۽ ڪنهن کي بہ پار لنگهڻ نہ ڏنائون. ²⁹انهيءَ وقت هنن موآب جي اٽڪل ڏهه هزار ماڻهن کي ماري ڇڏيو، جيڪي سڀ طاقتور ۽ مضبوط جسم وارا جوان هئا، هڪ بہ بچي نہ سگهيو. ³⁰اهڙيءَ طرح انهيءَ ڏينهن موآب اسرائيل جي هٿ هيٺ مغلوب ٿي ويو، ۽ ملڪ ۾ اسي سال آرام رهيو.

³¹ان کان پوءِ عنات جو پٽ شمجر آيو، جنهن ڏاندن کي هڪلڻ واري سونٽي سان ڇهه سؤ فلستين کي ماري ڇڏيو، ۽ هن بہ اسرائيل کي بچايو.