Księga Sędziów 3

3 ¹Oto narody, które nasz Ojciec pozostawił, aby wystawić Izraela na próbę — wszystkich, którzy nie poznali żadnej z wojen kananejskich. ²(Uczynił to tylko po to, aby pokolenia Izraela, które przedtem nie poznały wojny, mogły się jej nauczyć). ³Narody te: pięciu władców filistyńskich, wszyscy Kananejczycy, Sydończycy i Chiwwici mieszkający w górach Libanu, od góry Baal-Hermon aż do Lebo-Chamat. ⁴Mieli oni wystawić Izraela na próbę — czy będą posłuszni przykazaniom naszego Ojca, danym ich przodkom przez Mojżesza. ⁵Izraelici mieszkali więc pośród Kananejczyków, Chetytów, Amorytów, Peryzzytów, Chiwwitów i Jebuzytów. ⁶Brali za żony córki tych ludów, swoje córki oddawali ich synom i służyli ich bogom.

Ojciec wzbudza Otniela

⁷Izrael czynił zło w oczach naszego Ojca, zapomniał o swoim Ojcu i służył Baalom i Aszerom. ⁸Zapłonął więc gniew naszego Ojca przeciwko Izraelowi; sprzedał ich w ręce Kuszan-Riszataima, króla Aram-Naharaim, któremu Izrael służył osiem lat. ⁹Gdy Izraelici wołali do naszego Ojca, wzbudził im wybawiciela — Otniela, syna Kenaza, młodszego brata Kaleba — który ich wybawił. ¹⁰Zstąpił na niego Duch naszego Ojca i sądził Izraela. Wyruszył na wojnę, a nasz Ojciec wydał w jego ręce Kuszan-Riszataima, króla Aramu, i jego ręka przemogła Kuszan-Riszataima. ¹¹Potem ziemia zaznała pokoju przez czterdzieści lat, aż umarł Otniel, syn Kenaza.

Ojciec wzbudza Ehuda

¹²Izraelici znowu czynili zło w oczach naszego Ojca, a ponieważ czynili to zło, nasz Ojciec wzmocnił Eglona, króla Moabu, przeciwko Izraelowi. ¹³Eglon zebrał Ammonitów i Amalekitów, wyruszył i pobił Izraela, i zajęli Miasto Palm. ¹⁴Izraelici służyli Eglonowi, królowi Moabu, osiemnaście lat. ¹⁵Izraelici znowu wołali do naszego Ojca; wzbudził im wybawiciela, Ehuda, syna Gery, Beniaminitę leworęcznego. Przez niego posłali daninę Eglonowi, królowi Moabu. ¹⁶Ehud sporządził sobie miecz obosieczny, długości około osiemnastu cali, i przypasał go pod szatą do swojego prawego uda. ¹⁷Złożył daninę Eglonowi, królowi Moabu, a Eglon był człowiekiem bardzo otyłym. ¹⁸Gdy Ehud skończył składać daninę, odprawił ludzi, którzy ją nieśli. ¹⁹Sam zaś zawrócił od bożków, które były koło Gilgal, i rzekł: „Mam dla ciebie tajną wiadomość, królu”. Król powiedział: „Cisza!”, i wszyscy jego słudzy wyszli od niego.

²⁰Ehud przystąpił do niego, gdy siedział sam w swojej chłodnej górnej komnacie. Ehud rzekł: „Mam dla ciebie słowo od Boga”. I król wstał ze swojego siedzenia. ²¹Ehud sięgnął lewą ręką, wziął miecz ze swojego prawego uda i wbił go w brzuch Eglona. ²²Rękojeść weszła za ostrzem, a tłuszcz zamknął się nad nią. Ponieważ Ehud nie wyciągnął miecza z jego brzucha, wnętrzności wypłynęły. ²³Ehud wyszedł na ganek, zamknął za sobą drzwi górnej komnaty i zaryglował je.

²⁴Gdy wyszedł, przyszli jego słudzy, zobaczyli, że drzwi górnej komnaty są zaryglowane, i rzekli: „Zapewne załatwia swoją potrzebę w chłodnej komnacie”. ²⁵Czekali aż do zakłopotania, ale on wciąż nie otwierał drzwi górnej komnaty. Wzięli więc klucz, otworzyli je i znaleźli swojego pana leżącego na ziemi, martwego.

²⁶Podczas gdy oni zwlekali, Ehud uciekł. Minął bożki i uciekł do Seiry. ²⁷Gdy przybył, zadął w róg barani w górach Efraima, i Izraelici zeszli z nim z gór, a Ehud szedł na ich czele. ²⁸I rzekł: „Idźcie za mną, bo nasz Ojciec wydał w wasze ręce waszych wrogów, Moabitów”. Zeszli więc za nim, zajęli brody Jordanu prowadzące do Moabu i nie pozwolili nikomu przejść. ²⁹W tym czasie pobili około dziesięciu tysięcy Moabitów, samych mężów silnych i dzielnych; ani jeden nie uszedł. ³⁰Tak Moab został w owym dniu poddany pod rękę Izraela, a ziemia zaznała pokoju przez osiemdziesiąt lat.

³¹Po nim nastał Szamgar, syn Anata, który zabił sześciuset Filistynów ościeniem na woły; on także wybawił Izraela.